บทที่ 235 น้อมรับคำชี้แนะ

“พวกเราสู้รบแทบถวายชีวิต ปกป้องเมืองป๋อไห่ สังหารพวกคนเถื่อนซงหนูไปนับไม่ถ้วน ทหารหาญบาดเจ็บล้มตายไปตั้งเท่าไร กลับแลกมาได้แค่ราชโองการเบาหวิวใบนี้ใบเดียวเนี่ยนะ”

เผยเยี่ยนพักรักษาตัวอยู่เดือนเศษ ในที่สุดก็ฝืนลุกจากเตียงได้ นางมีเผยเซวียนคอยประคองเดินไปมาอย่างช้าๆ พลางบ่นพึมพำไม่หยุด “โอรสสวรรค์ก็ตระหนี่เกินไปแล้ว อย่างน้อยก็น่าจะปูนบำเหน็จเสบียงหรือเงินทองที่จับต้องได้มาบ้าง”

เผยชิงเหอตอบเสียงเรียบ “คำพูดพวกนี้พูดกันเองข้างในก็พอ อย่าได้ไปพูดจาส่งเดชต่อหน้าผู้อื่น”