บทที่ 297 บ้าคลั่ง (หนึ่ง)

ขบวนของหานซื่อหลางพบกลุ่มโจรพเนจรระหว่างทาง จึงถูกสังหารจนราบคาบ หานซื่อหลางศีรษะหลุดจากบ่า ราชโองการในอกเสื้อถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ปลิวหายไปตามสายลมไร้ร่องรอย

เมื่อข่าวนี้มาถึงเมืองเหลียวซี เผยชิงเหอก็พึงพอใจอย่างยิ่ง นางเอ่ยยิ้มๆ กับเผยอวิ๋นและเผยเยี่ยน "ในที่สุดกองทัพฟั่นหยางก็ได้ทำประโยชน์เสียที"

เผยอวิ๋นยิ้มรับคำ "แม่ทัพลวี่อ่อนแอไร้ประโยชน์ แต่ลวี่เฟิ่งนับว่าใช้ได้ ขัดเกลาให้ดีก็เป็นต้นกล้าขุนพลชั้นยอดคนหนึ่ง"