บทที่ 298 ความวิปลาส (สอง)

อัครมหาเสนาบดีผังถูกหามขึ้นรถม้า ส่งตัวกลับมายังจวนอัครเสนาบดี

ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก ลูก และหลานพากันมาล้อมรอบเตียงนอน ต่างคนต่างทำหน้าเศร้าโศก ท่าทางราวกับกำลังจะส่งอัครมหาเสนาบดีผังไปปรโลกอย่างไรอย่างนั้น อัครมหาเสนาบดีผังรู้สึกอัปมงคลยิ่งนัก จึงโบกมือไล่พวกลูกหลานออกไปจนหมด เหลือไว้เพียงภรรยาเฒ่า

ฮูหยินผังสะอื้นไห้เสียงเบา "ฮ่องเต้วิปลาสไปแล้วหรือไร! ทั้งหานซื่อหลางทั้งหม่าหลางจงต่างก็เป็นขุนนางเก่าของวังบูรพา ปีก่อนติดตามพระองค์หนีรอดจากเมืองหลวงมาได้อย่างยากลำบาก อยู่เมืองป๋อไห่ได้สุขสบายไม่กี่ปี ก็ต้องมาตายเปล่าที่โยวโจว!"