บทที่ 304 ราชทูต (สอง)

“ที่นี่ไม่มีคนนอก ไม่จำเป็นต้องพูดจาเอาหน้ากัน” เผยชิงเหอเอ่ยเสียงเรียบ “คนที่ทำผิดมิใช่อัครมหาเสนาบดี ท่านไม่จำเป็นต้องขออภัยแทนฝ่าบาท”

“ข้าเผยชิงเหอตั้งทัพสกุลเผยขึ้นมาเพื่อปกป้องตนเอง หลายปีมานี้ ปราบโจร คุ้มครองราษฎร ตีพวกอนารยชนซงหนู ก็นับว่าเป็นขุนนางผู้ภักดีได้แล้ว”

“ข้าไม่อยากทำสงครามกลางเมือง ศัตรูของข้าอยู่บนทุ่งหญ้า โจรซงหนูพ่ายแพ้ยับเยิน อาจจะสงบไปสักปีสองปี ทว่าตราบใดที่พวกมันขาดแคลนเสบียง เงินทอง และทาส ก็จะย้อนกลับมาอีก ข้าต้องเกณฑ์ทหาร ต้องฝึกทหารม้า ต้องหล่อหลอมโยวโจวให้เป็นดั่งก้อนเหล็กกล้า ถึงจะต้านทานการรุกรานของพวกมันได้”