บทที่ 305 วาสนารัก (หนึ่ง)

แม่ทัพลวี่ไม่อาจลดตัวลงมาได้จริงๆ

แม่ทัพหยางแห่งทัพกว่างหนิงพลีชีพในสนามรบ หยางหวายกับหยางหู่จึงยอมสวามิภักดิ์เข้าสังกัดทัพสกุลเผยแต่เนิ่นๆ กองทัพเป่ยผิงก็ถอนตัวไปเมื่อหลายปีก่อน ยกเมืองเป่ยผิงอันกว้างใหญ่ให้เผยชิงเหอแต่โดยดี อีกทั้งทัพเหลียวซี หากมิใช่เพราะสองพ่อลูกแม่ทัพลวี่ล้วนตายสิ้น ก็คงไม่ถึงคราวให้หลี่ฉือขึ้นกุมบังเหียน จุดร่วมของคนเหล่านี้คือยังหนุ่มแน่นเลือดร้อน เมื่อเผยชิงเหอกล้าสู้และรบชนะพวกคนเถื่อนซงหนู พวกเขาจึงเลื่อมใสภักดีติดตามจากใจจริง

ทว่าแม่ทัพลวี่ปีนี้อายุสี่สิบหกปี สำหรับขุนศึกแล้วนับเป็นวัยฉกรรจ์ที่รุ่งโรจน์ที่สุด ทั้งยังกุมอำนาจเหนือกองทัพฟั่นหยางมาเกือบสิบปี มีหน้ามีตา มีชื่อมีเสียงไปทั่วเขตแดนโยวโจว จะให้เขาลดตัวยอมสวามิภักดิ์ต่อแม่ทัพหญิงที่แม้อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีได้อย่างไร