บทที่ 320 วสันต์มาเยือน (หนึ่ง)

การฝึกทหารอย่างไม่เต็มใจ กับการตั้งหน้าตั้งตาฝึกซ้อมอย่างเอาเป็นเอาตาย ย่อมไม่เหมือนกันโดยสิ้นเชิง

ตลอดหลายวันติดต่อกัน ลวี่เอ้อร์หลางกล้ำกลืนโทสะไว้ในอก ทุ่มเทกำลังฝึกทหารอย่างสุดความสามารถ พลทหารใต้บังคับบัญชาจึงค่อยๆ สลัดความกะล่อนเกียจคร้านทิ้งไปทีละน้อย

แววตาเริ่มแน่วแน่มั่นคงขึ้น การฝึกซ้อมทวีความเข้มงวดจริงจัง ตกค่ำมานั่งเรียนรู้หนังสือก็ไม่บ่นพึมพำหรือตัดพ้ออีก