บทที่ 321 วสันต์มาเยือน (สอง)

เดินทางอย่างไม่รีบร้อนอยู่ครึ่งเดือน ขบวนของเม่าหงหลิงก็กลับถึงหมู่บ้านตระกูลเผยในที่สุด

เมิ่งปิงมีเหล่าทหารคนสนิทช่วยพยุงลงจากรถม้า เขาทอดสายตามองแนวกำแพงที่ทอดยาวจนสุดสายตา อดอุทานด้วยความตื่นตะลึงมิได้ “จากไปไม่กี่ปี หมู่บ้านตระกูลเผยกลายเป็นเช่นนี้ไปแล้วหรือนี่!”

ดูราวกับป้อมปราการอันแข็งแกร่ง ทั้งยังละม้ายสัตว์ร้ายตัวมหึมาที่หมอบนิ่ง ชวนให้ผู้คนบังเกิดความยำเกรงตั้งแต่แรกเห็น