บทที่ 330 แต่งเข้าตระกูลภรรยา

เผยชิงเหอพาเจ้าตัวแสบกั่วเอ๋อร์ออกไป เหล่าเด็กน้อยพากันวิ่งกรูตามหลังเป็นพรวนราวกับหางแถว บรรดาหัวหน้านายกองที่มาร่วมเย้าแหย่ในห้องหอเห็นดังนั้นก็รู้กาลเทศะ พากันล่าถอยออกไปอย่างรู้ความ

ภายในห้องหอที่ประดับอักษรซวงสี่สีแดง เม่าหงหลิงเอ่ยกระซิบด้วยความรู้สึกผิดอยู่บ้าง "เด็กไม่รู้ประสีประสาพูดจาเรื่อยเปื่อย ท่านอย่าเก็บไปใส่ใจเลย"

สำหรับบุรุษแล้ว การไม่อาจมีทายาทสืบสกุลย่อมเป็นเรื่องไม่น่าฟังและกระทบกระเทือนศักดิ์ศรีอย่างยิ่ง