บทที่ 331 เฮ่อหมู่ (หนึ่ง)

สองปีมานี้ จั่นเฟยตระเวนซื้อม้านอกด่านอยู่ตลอด ความยากลำบากกรำแดดกรำฝนที่ผ่านมามิพักต้องเอ่ยถึง เพียงดูจากใบหน้าที่เหี่ยวย่นคล้ายเปลือกส้มตากแห้งก็ล่วงรู้ได้

พ่อค้าเกลือรายใหญ่ผู้เคยอยู่อย่างสุขสบายหยิ่งทะนงในวันวาน บัดนี้ผอมเกร็ง ผิวดำคล้ำ เต็มไปด้วยริ้วรอย ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับยิ่งทวีประกายแจ่มใส

"มิกล้ารับคำชมจากท่านแม่ทัพขอรับ" จั่นเฟยประสานมือยิ้มพลางกล่าว "ผู้ที่เหน็ดเหนื่อยคือท่านแม่ทัพ นำทัพใหญ่ตีพวกคนเถื่อนซงหนูแตกพ่าย กอบกู้ศักดิ์ศรีและขวัญกำลังใจของต้าจิ้งเรา"