บทที่ 351 การตัดสินใจ (หนึ่ง)

สายตาของเจี้ยนอันตี้เย็นเยียบเกินไป

หัวใจของจางจิ้งหว่านพลันหนาวเหน็บลงไปทีละส่วน ในหัวขาวโพลนไปหมด กระทั่งตัวเองพูดอะไรออกไปก็แทบไม่ได้ยิน "ย่อมต้องมีหนทางอยู่แล้ว จะไม่ทำอะไรเลยแล้วนั่งรอให้เผยชิงเหอยกทัพมาตาปริบๆ ไม่ได้นะเพคะ"

"พวกเราก็นำศพของพวกไท่ฟูเหรินหลี่ไปฝังอย่างสมเกียรติ ข้างนอกก็บอกว่าพวกนางจู่ๆ ก็ติดโรคระบาด เมืองป๋อไห่สั่งปิดเมืองตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ไม่ให้ผู้ใดออกไปทั้งสิ้น ปิดข่าวสารไว้แต่ในเมือง…"