บทที่ 355 ข่าวร้าย (สอง)

นางเฝิงปวดใจราวกับถูกกรีดเฉือน กอดเผยชิงเหอไว้แน่น

เผยชิงเหอเติบใหญ่เป็นผู้ใหญ่ตั้งนานแล้ว ร่างสูงกว่านางเฝิงอยู่ไม่น้อย ยามนี้กลับซบศีรษะลงในอ้อมอกอันอบอุ่นคุ้นเคยราวกับเด็กน้อย

"ชิงเหอ อยากร้องก็ร้องออกมาเถิด!" นางเฝิงสะอื้นไห้ไม่หยุด "แม่รู้ คนที่ปวดร้าวและทุกข์ทรมานที่สุดก็คือเจ้า"