บทที่ 356 สวามิภักดิ์

เมิ่งหกลงจากหลังม้าเป็นคนแรก ค้อมกายก้มหน้าประสานมือคารวะท่านแม่ทัพเผยในชุดไว้ทุกข์สีขาว "เมิ่งหลิงขอนอบน้อมต่อท่านแม่ทัพเผย! เมืองป๋อไห่เกิดความเปลี่ยนแปลง ทั่วทั้งกองทัพเป่ยผิงต่างคับแค้นใจจนมิอาจทนอยู่ได้ จึงเด็ดเดี่ยวถอนกำลังออกจากเมืองป๋อไห่ ใต้หล้ากว้างใหญ่ ไร้ที่พึ่งพิง จึงมุ่งหน้ามาสวามิภักดิ์ต่อทัพสกุลเผย ขอท่านแม่ทัพเผยโปรดรับพวกเราไว้ด้วย!"

เผยชิงเหอรุดไปข้างหน้า สองมือประคองแขนของเมิ่งหกขึ้นต่อหน้าทุกคน "ท่านแม่ทัพเมิ่งรีบลุกขึ้นเถิด! กองทัพเป่ยผิงยอมมาสวามิภักดิ์ นับเป็นวาสนาของทัพสกุลเผย และยิ่งเป็นวาสนาของข้าเผยชิงเหอ"

ใบหน้าของเมิ่งหกเปี่ยมล้นด้วยความตื้นตันระคนซาบซึ้งใจ เอ่ยปากขอบคุณท่านแม่ทัพ