บทที่ 401 ประชันคมดาบ (หนึ่ง)

เมื่อเอ่ยถึงกองทัพทั้งสี่สายแห่งแดนเหนือ นอกจากค่ายทหารเป่ยผิงที่กล้าศึกกล้าแลกแล้ว อีกสามทัพที่เหลือก็ไม่มีใครดีกว่าใคร กองทัพเหลียวซีมีสันดาน ‘เลี่ยงศึกรายงานความชอบเท็จ’ กองทัพกว่างหนิงเมื่อเผชิญหน้ากับพวกคนเถื่อนซงหนูก็พ่ายแพ้ซ้ำซาก ส่วนกองทัพฟั่นหยางยิ่งย่ำแย่หนัก เคยมีประวัติด่างพร้อยถึงขั้นแตกพ่ายตั้งแต่ปะทะกันครั้งแรก

บัดนี้แม่ทัพเฒ่าของแต่ละทัพ บ้างก็พลีชีพในสนามรบ บ้างที่สมควรตายก็ถูกกำจัดไปแล้ว และยังมีคนที่ถูกบีบให้ออกจากค่ายทหาร ผู้กุมอำนาจบัญชาการในยามนี้จึงล้วนเป็นขุนพลรุ่นหนุ่ม

ความเก่งกล้าสามารถในการรบของเมิ่งหกไม่ต้องเอ่ยถึง เขายังคงมองข้ามเหล่าขุนพลแดนเหนือได้อย่างทะนงตน หลี่ฉือล้างความอัปยศแต่หนหลัง ใช้ชัยชนะงดงามสองศึกกวาดล้างความอดสูในอดีตจนสิ้น หยางหู่เลื่องชื่อด้านสุขุมรอบคอบและชั้นเชิงกลยุทธ์ ส่วนลวี่เฟิ่งนั้นต่างจากบิดาแท้ๆ ราวฟ้ากับเหว เมื่อลงสู่สนามรบ เขาก็คือขุนพลเดนตายผู้บุกตะลุยเข่นฆ่าอย่างบ้าบิ่น