บทที่ 107 สารภาพรัก & รถ

ลู่จิ่งเชินปรายตามองปราดหนึ่ง เส้นประสาทที่ตึงเปรี๊ยะมาตลอดเริ่มผ่อนคลายลง

เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยสัมผัสริมฝีปากเธอเบาๆ

“ต่อให้ไม่มีเรื่องนี้ ผมก็อยากจูบคุณอยู่ดี… ไม่ได้จูบมาหลายวันแล้ว”