บทที่ 108 ความคลุมเครือ

วันต่อมา

ฉินหรูเยียนตื่นขึ้น พลิกตัวแล้วก็อดไม่ได้ที่จะร้องซี๊ดเบาๆ ออกมา เธอเหลือบมองข้างกาย ลู่จิ่งเชินไม่อยู่แล้ว บนโต๊ะข้างเตียงมีกระดาษโน้ตใบหนึ่งวางอยู่ น่าจะเป็นข้อความที่เขาทิ้งไว้ให้

ตอนนี้เธอทั้งปวดทั้งเมื่อยเอว ขยับตัวนิดเดียวก็รู้สึกเจ็บ เธอถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง เมื่อคืนเธอนึกยังไงถึงใจอ่อนยอมให้ลู่จิ่งเชินโขกสับจนน่วมขนาดนั้นนะ