บทที่ 126 วางกับดัก

เฉิงอวี่ไป๋อยากจะสวนกลับไปเหลือเกินว่า “เธอนั่นแหละที่เป็นคนแบบนั้น”

ทว่าเขาสู้ฉินหรูเยียนไม่ได้ อีกทั้งยังต้องพึ่งพาเงินทุนและแนวคิดการทดลองจากเธอ เขาจึงได้แต่ลูบจมูกตัวเอง ไม่กล้าพูดอะไรออกไป

ทั้งสองเดินมาที่ห้องแล็บ ตามปกติแล้วเฉิงอวี่ไป๋เจาะเลือดเธอไปห้าหลอด จากนั้นหยิบออกมาหนึ่งหลอดวางไว้ข้างๆ พร้อมกับทำสัญลักษณ์ไว้