บทที่ 146 สารภาพ 2

ทั้งสองคนนั่งรถกลับมาถึงวิลล่าตอนเกือบสี่ทุ่ม ในบ้านเงียบสงบ ไร้วี่แววของใครอื่น

ฉินหรูเยียนถอดเสื้อโค้ทตัวนอกออกตั้งแต่หน้าประตู ลู่จิ่งเชินขมวดคิ้วน้อยๆ แม้จะไม่ได้เอ่ยห้าม แต่เขาก็เอื้อมมือไปปรับอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศให้สูงขึ้นอย่างเงียบเชียบ

เธอแขวนเสื้อไว้บนราวแล้วกำลังจะเดินขึ้นชั้นบนเพื่อไปอาบน้ำนอน ทว่ากลับถูกลู่จิ่งเชินโอบเอวเอาไว้เสียก่อน