บทที่ 148 นับถอยหลังวันตรุษจีน & ความลับของเจียงหวยในอดีต

ฉินหรูเยียนรับมาจิบอย่างเป็นธรรมชาติ ลมข้างนอกนั่นแรงไม่ใช่เล่น แต่ในห้องผู้ป่วยกลับเปิดแอร์เย็นฉ่ำ

อุณหภูมิภายในและภายนอกต่างกันลิบลับ เธอจึงถอดผ้าพันคอออกแล้วแขวนไว้ข้างๆ ก่อนจะเอ่ยทักทายลู่หวยจิ่นและจางหว่านอวี้ "คุณพ่อ คุณแม่คะ"

ทั้งคู่พยักหน้ารับ จางหว่านอวี้เดินเข้ามาจับมือเธอพลางถามด้วยความเป็นห่วง "ทำไมไม่พักผ่อนอีกหน่อยล่ะจ๊ะ? ให้จิ่งเชินมาก็พอแล้ว มือของหนูไม่เป็นอะไรแน่นะ?"