บทที่ 149 ความห่วงใยของอาจารย์

เฉิงอวี่ไป๋เงียบไปอึดใจหนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น “เป็นอุบัติเหตุครับ สาเหตุที่แน่ชัดคงต้องให้เธอเป็นคนเล่าให้คุณฟังเอง ถ้าผมบอกคุณไป คุณก็น่าจะรู้นิสัยของเธอดี”

พูดแค่นี้ก็ถือว่าเพียงพอแล้ว

เจียงหวยถอนหายใจพลางนึกทบทวนถึงยารักษาที่ยังเหลืออยู่ในห้องทดลอง