บทที่ 72 โปรโมต

ประโยคแรกที่เฒ่าจอห์นพิมพ์ลงในเอกสารก็คือ ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย

เจียงฉีมองเฒ่าจอห์นที่กำลังพิมพ์ตัวอักษรและสูตรคณิตศาสตร์เหล่านั้นลงในเอกสารทีละตัวๆ ทั้งดูคุ้นเคยและแปลกตาในเวลาเดียวกัน จนเขารู้สึกเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อน

ตอนนั้นเขาเพิ่งเริ่มทบทวนคณิตศาสตร์ขั้นสูง ก่อนอ่านก็คิดว่าตัวเองยังจำได้หมด แต่พอเปิดหนังสือดูก็พบว่าประเมินความสามารถตัวเองสูงเกินไป

นั่นไม่ได้เรียกว่าทบทวนคณิตศาสตร์ขั้นสูงหรอก เรียกว่าเริ่มเรียนใหม่ตั้งแต่ต้นชัดๆ

"เนื้อหาเรื่องทฤษฎีบทค่าเฉลี่ยสอนได้แค่ครึ่งคาบเองมั้งครับ" เจียงฉีนึกว่าช่วงหลายวันที่ผ่านมาที่เฒ่าจอห์นอ่านเอกสารมากมายขนาดนั้น จะเป็นการคัดเลือกหัวข้อสำคัญและหัวข้อยากๆ มาไลฟ์สอนเสียอีก นึกไม่ถึงเลยว่าเฒ่าจอห์นจะเริ่มสอนตั้งแต่ศูนย์

ทฤษฎีบทค่าเฉลี่ย การหาลิมิต ทฤษฎีบทการบีบ ลากร็องฌ์…

ถ้าจะสอนตามลำดับนี้จริงๆ เจียงฉีสงสัยเหลือเกินว่าเวลาสิบวัน เฒ่าจอห์นคงสอนไปได้แค่กฎของโลปีตาลเท่านั้นแหละ

"อีกแค่ครึ่งปีก็จะสอบแล้ว ช่วงเวลานี้พวกผู้เข้าสอบส่วนใหญ่คงทบทวนคณิตศาสตร์ขั้นสูงรอบแรกจบไปแล้ว น่าจะเริ่มทบทวนรอบสองรอบสามกันแล้วด้วย ถ้าเฒ่าจอห์นเลือกที่จะเริ่มสอนตั้งแต่แรกสุด ผมเกรงว่าจะไม่มีใครดูเอาน่ะสิครับ" เจียงฉีเอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก

มือของเฒ่าจอห์นยังคงพิมพ์ต่อไปไม่หยุดพลางกล่าวว่า "ส่วนง่ายๆ ด้านหน้าฉันจะเร่งสปีด พยายามสอนให้จบภายในวันเดียว แล้วค่อยไปเน้นตรงจุดสำคัญกับจุดที่ยากเป็นพิเศษ"

เจียงฉี : ?

สอนให้จบในวันเดียวเนี่ยนะ?

"คุณคิดจะไลฟ์วันละกี่ชั่วโมงกันครับ"

เฒ่าจอห์นครุ่นคิดครู่หนึ่ง "วันนี้ทำพาวเวอร์พอยต์ ตอนไปทำงานถ้ามีเวลาก็ทำต่อได้ ไลฟ์ทุกเช้าตั้งแต่หกโมงถึงเที่ยง ไลฟ์วันละหกชั่วโมง"

เจียงฉี : …

ขอโทษที เป็นเขาเองที่คิดตื้นไป

เจียงฉีรู้สึกว่า ต่อให้เป็นสตรีมเมอร์ทั่วไป การไลฟ์วันละหกชั่วโมงก็ถือว่าขยันทำงานมากแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการไลฟ์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงแบบเฒ่าจอห์นเลย

นี่เขากำลังจะสอนหนังสือวันละหกชั่วโมงเชียวนะ!

ถ้าคิดตามคาบเรียนละสี่สิบห้านาที เฒ่าจอห์นต้องสอนติดต่อกันถึงแปดคาบต่อวัน เป็นยอดคนขยันแห่งยุคชัดๆ เรื่องที่ว่าอาจารย์จะหัวใจวายเฉียบพลันหรือไม่นั้นพักไว้ก่อนเถอะ ขนาดพวกนักเรียนเองก็คงทนรับไม่ไหวแน่ๆ

เจียงฉีไม่รบกวนเฒ่าจอห์นอีก ปล่อยให้เขาตั้งหน้าตั้งตาทำพาวเวอร์พอยต์ไปเงียบๆ

การทำพาวเวอร์พอยต์สำหรับสอนรวดเดียวหกชั่วโมง แถมยังเป็นแบบเร่งสปีดอีก คงต้องทำออกมาเป็นร้อยสองร้อยหน้าเลยไม่ใช่หรือไง

ขนาดเฒ่าจอห์นยังพยายามขนาดนี้ ในฐานะเจ้านาย เจียงฉีจึงรู้สึกว่าตัวเองจะยอมล้าหลังไม่ได้เด็ดขาด

เจียงฉีกดโทรศัพท์หาเจียงหว่านหว่าน

ทางฝั่งเจียงหว่านหว่านน่าจะยังไม่ตื่น ตอนที่รับสาย น้ำเสียงของเธอจึงดูมึนงงไปหมด เธอถามเจียงฉีอย่างงัวเงียว่า "ฮัลโหล พี่เจียงฉี ที่ร้านมีลูกค้ากะทันหันแล้วจะให้ฉันไปรันเกมเหรอคะ ทำไมจู่ๆ ถึงโทรหาฉันล่ะ"

ดูสิ ช่างเป็นจิตวิญญาณแห่งความทุ่มเทในการทำงานที่น่าประทับใจจริงๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าเจียงหว่านหว่านเองก็ถูกพวกบ้างานในร้านกลืนกินไปด้วยแล้ว

"เปล่าหรอก หว่านหว่าน พี่จะถามเรื่องซีเรียสสักหน่อย สาขาของเธอตอนสอบเข้าปริญญาโทต้องสอบคณิตศาสตร์ขั้นสูงไหม"

"สอบสิคะ" เจียงหว่านหว่านหาวหวอดๆ พลางตอบ "แต่สาขาเราสอบคณิตศาสตร์ขั้นสูงแบบระดับสามค่ะ ค่อนข้างง่าย ได้ยินพวกนั้นบอกว่าหลักๆ จะสอบแคลคูลัส พีชคณิตเชิงเส้น ทฤษฎีความน่าจะเป็น แล้วก็สถิติศาสตร์ พี่เจียงฉีถามเรื่องนี้ทำไมคะ อย่าบอกนะว่าพี่อยากสอบเข้า ป.โท สาขาพวกเราน่ะ ตอนนี้พี่เพิ่งจะมาเตรียมตัวมันไม่สายไปหน่อยเหรอคะ วิชาเฉพาะทางพี่จะสอบผ่านเหรอ"

"ถ้าพี่จะสอบ ป.โท พี่ก็ต้องสอบสาขาเดิมของพี่สิ พี่จะว่างจัดจนวิ่งไปสอบสาขาการเงินและการบัญชีทำไมกันเล่า" เจียงฉีหัวเราะพลางพูด แต่ในใจเริ่มรู้สึกว่าสถานการณ์ไม่ค่อยสู้ดีแล้ว

ต่อให้เฒ่าจอห์นจะสอนด้วยความเร็วระดับจรวด ก็คงสอนไปไม่ถึงเรื่องทฤษฎีความน่าจะเป็นหรอก นั่นมันเนื้อหาของคณิตศาสตร์ขั้นสูงเล่มสองแล้ว

"ในห้องเธอมีใครสอบคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งบ้างไหม"

"มีค่ะ มีสักเจ็ดแปดคนได้ คนที่จะย้ายไปสอบสาขาอื่นต้องสอบระดับหนึ่งกันทั้งนั้น" เจียงหว่านหว่านไม่เข้าใจว่าเจียงฉีจะถามเรื่องนี้ไปทำไม "พี่เจียงฉีมีเรื่องอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะค่ะ ฉันจะได้อาศัยจังหวะที่ยังไม่ตื่นเต็มตานี้คุยกับพี่ให้จบ แล้วจะได้กลับไปนอนต่อ"

เจียงฉี : "…คืออย่างนี้ พี่มีสตรีมเมอร์คนหนึ่งที่สอนคณิตศาสตร์สอบเข้า ป.โท เก่งมากๆ อยากจะแนะนำให้เธอหน่อย เธอช่วยแนะนำให้เพื่อนๆ ของเธอที่ต้องสอบคณิตศาสตร์ระดับหนึ่งทีนะ สตรีมเมอร์คนนี้จะเริ่มไลฟ์ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ ทุกเช้าหกโมงถึงเที่ยง ไลฟ์ติดต่อกันวันละหกชั่วโมง ถ้าเพื่อนเธอจำเป็นต้องใช้ ก็แนะนำให้พวกเขาไปดูได้นะ"

เจียงหว่านหว่านตอบรับอย่างงัวเงียแล้วตัดสายทิ้งไปทันที คาดว่าคงรีบกลับไปนอนต่อแหงๆ

หลังจากติดต่อหน้าม้าแบบไม่เสียเงินเสร็จแล้ว เจียงฉีก็ไปติดต่อบริษัทมืออาชีพที่ต้องเสียเงินต่อ

เขาไม่ได้ติดต่อฟางจิ้งโดยตรง งานเล็กๆ แค่นี้ยังไม่ถึงขั้นต้องไปรบกวนระดับผู้บริหาร เจียงฉีส่งข้อความไปหาโจวหยวนเพื่อสอบถามว่า ปกติแล้วบริษัทของเธอคิดค่าโปรโมตสตรีมเมอร์ประมาณเท่าไร

โจวหยวนซึ่งเริ่มทำงานแล้วและกำลังอู้อยู่พอดีก็ตอบกลับมาในทันที เธอส่งใบเสนอราคาแพ็กเกจต่างๆ มาให้เจียงฉีดู

ราคาค่อนข้างแพงทีเดียว

แพ็กเกจหรูหราสุดคุ้มที่มีเลขศูนย์ต่อท้ายยาวเหยียดนั้น เจียงฉีไม่ได้แม้แต่จะชายตามอง เขาเลือกดูเฉพาะแพ็กเกจพื้นฐานสำหรับมือใหม่ที่ราคาค่อนข้างถูกสองแพ็กเกจ

ในฐานะบริษัทรับทำการตลาด สิ่งที่บริษัทของพวกโจวหยวนถนัดที่สุดย่อมเป็นการยิงโฆษณา

การโปรโมตแบบตัวอักษรนั้นถูกที่สุด ราคาการโปรโมตคลิปวิดีโอเดี่ยวๆ ก็ไม่ถือว่าแพงนัก แต่การโปรโมตสตรีมเมอร์นี่สิที่แพงจนเหลือเชื่อ

เจียงฉีศึกษาดูอย่างละเอียด แล้วพบว่าการโปรโมตสตรีมเมอร์มีสามวิธีหลักๆ คือ การปั่นอันดับปั่นกระแส การดึงยอดคนดูจากแพลตฟอร์มภายนอก และการคอลแลปส์แลกยอดฟอลโลว์

การปั่นอันดับปั่นกระแสกับการไปขอคอลแลปส์แลกยอดฟอลโลว์กับสตรีมเมอร์ชื่อดังล้วนไม่เหมาะกับเฒ่าจอห์นทั้งสิ้น แถมราคาก็แพงเกินกว่าที่เจียงฉีจะแบกรับไหว ส่วนการดึงคนดูจากแพลตฟอร์มภายนอกเอาเข้าจริงก็ไม่ได้ถูก แต่จะคิดเงินตามปริมาณโฆษณาที่ลง มีงบมากก็ลงได้มาก มีงบน้อยก็ลงได้น้อย

ขณะที่เจียงฉีกำลังลังเลอยู่นั้น โจวหยวนก็โทรผ่านวีแชตเข้ามาพอดี

"เถ้าแก่เจียงคะ ที่ร้านของคุณคิดจะดึงลูกค้าผ่านการไลฟ์สตรีมเหรอคะ ถ้าเป็นการไลฟ์ล่ะก็ฉันไม่ค่อยแนะนำเท่าไรนะคะ ถ้าพวกคุณอยากดึงลูกค้าผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์จริงๆ ทำเป็นคลิปสั้นดีกว่าค่ะ ต้นทุนแบบนั้นจะต่ำกว่า แล้วจ่ายเงินโปรโมตก็คุ้มค่ากว่าด้วย"

"เธอโทรหาผมระหว่างเวลาทำงาน หัวหน้าของเธอจะไม่ว่าเอาเหรอ"

"ไม่แน่นอนสิคะ นี่ฉันกำลังทำงานอยู่นะคะเนี่ย ฉันกำลังคุยธุรกิจกับเถ้าแก่เจียงอยู่นี่ไงคะ"

"ไม่ใช่ร้านของผมจะไลฟ์เพื่อดึงลูกค้าหรอก แต่เป็นเพื่อนผมคนหนึ่ง ช่วงนี้เขาพอมีเวลาว่างแล้วก็เกิดสนใจอยากลองไลฟ์ดู แต่เขากลัวว่าผลลัพธ์ช่วงแรกๆ จะไม่ค่อยดี ก็เลยอยากจ่ายเงินเพื่อปั่นตัวเลขสักหน่อย ทางที่ดีคืออยากดึงดูดคนที่สนใจจริงๆ เข้ามาบ้างน่ะ"

"อ๊ะ อย่างนี้นี่เอง…" โจวหยวนอึ้งไป นึกไม่ถึงว่ายุคนี้จะมีคนที่รวยจนใช้เงินตามใจชอบแบบนี้อยู่ด้วย

"ถ้าเป็นแบบนั้น เพื่อนของเถ้าแก่เจียงก็ไม่จำเป็นต้องเสียเงินปั่นตัวเลขหรอกค่ะ เวลาสตรีมเมอร์หน้าใหม่เริ่มไลฟ์ ทางแพลตฟอร์มจะมีตำแหน่งแนะนำเล็กๆ ให้เพื่อช่วยดันยอดคนดูอยู่แล้ว ยังไงเพื่อนคุณก็แค่อยากลองเล่นสนุกๆ ไม่เห็นต้องไปเสียเงินให้สิ้นเปลืองเลยนี่คะ"

"การดึงคนดูให้สตรีมเมอร์มันแพงมากนะคะ"

เจียงฉีอธิบายว่า "ประเด็นคือประเภทการไลฟ์ของเพื่อนผมมันค่อนข้างเฉพาะทางน่ะ กลุ่มเป้าหมายชัดเจนมาก เขากลัวว่าต่อให้แพลตฟอร์มจะให้ตำแหน่งแนะนำเล็กๆ มาเพื่อช่วยดันคนดูให้ ก็คงไม่มีใครเข้ามาดูอยู่ดี"

"เพื่อนคุณคิดจะไลฟ์ทำอะไรเหรอคะ"

"ไลฟ์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงสำหรับสอบเข้า ป.โท ครับ ตอนนี้เขากำลังทำพาวเวอร์พอยต์อยู่เลย" เจียงฉีเหลือบมองความคืบหน้าในการทำพาวเวอร์พอยต์ของเฒ่าจอห์น "ทำไปได้สิบสามหน้าแล้วครับ"

โจวหยวน : ???

อะไรนะ

ไลฟ์สอนหนังสือออนไลน์ สุ่มเลือกนักเรียนผู้โชคดีอย่างนั้นเหรอ

"อย่าบอกนะว่าเพื่อนของคุณคนนี้…"

"ใช่แล้วครับ เพื่อนผมคนนี้ก็คืออดีตเพื่อนร่วมงานของอาจารย์จอห์นนั่นแหละ" เจียงฉีเริ่มแต่งเรื่องหน้าตาย หลังจากโจวหยวนสนิทสนมกับคนในร้าน เธอก็รู้อยู่แล้วว่าเมื่อก่อนเฒ่าจอห์นเคยเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย

"เขาสอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงมาตั้งหลายปี ช่วงปิดเทอมหน้าร้อนนี้ว่างจนเบื่อจัด จู่ๆ ก็เลยเกิดความคิดอยากจะสอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงบนอินเทอร์เน็ตขึ้นมาน่ะ"

โจวหยวนไม่เข้าใจ แต่เธอรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง

"อะ…อย่างนี้นี่เอง…จริงๆ แล้วถ้าเจาะจงกลุ่มเป้าหมายขนาดนี้ มันก็ใช่ว่าจะโปรโมตไม่ได้หรอกนะคะ…อะ…เอาอย่างนี้แล้วกันค่ะ เดี๋ยวฉันช่วยไปลองถามเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ให้ เผื่อว่าจะได้ราคาที่ถูกลงมาหน่อย"

"ได้เลย ขอบใจมากนะ"