บทที่ 71 เตรียมการ

สองสามวันต่อมา ลูกค้าที่มาร้านไม่มีใครให้คะแนนรีวิวแย่เลย

วิธีที่ระบบจะตัดสินว่าได้รับรีวิวแย่จากเกมหรือไม่นั้นช่างกวนประสาทสิ้นดี ลูกค้าไม่จำเป็นต้องเอ่ยปากตำหนิต่อหน้าทางร้าน ขอแค่ในใจคิดว่าแย่ นั่นก็นับเป็นรีวิวแย่แล้ว

ทว่าเรื่องของการให้รีวิวแย่ในใจแบบนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พยายามหลีกเลี่ยงแล้วจะเลี่ยงได้เสมอไป

ไม่มีทางรู้ได้เลยว่ารีวิวดีหรือรีวิวแย่ อันไหนจะมาถึงก่อนกัน

ใจลูกค้านั้นยากแท้หยั่งถึงดั่งเข็มในก้นสมุทร

ช่วงหลายวันมานี้ เฒ่าจอห์นอ่านหนังสือคณิตศาสตร์ขั้นสูงทั้งเล่มหนึ่งเล่มสอง และหนังสือคู่มือเตรียมสอบปริญญาโทวิชาคณิตศาสตร์ขั้นสูงอีกสองเล่มจนจบ เขาแค่อ่านอย่างเดียวล้วนๆ ไม่จับปากกา ไม่ฝึกทำโจทย์ ราวกับแค่อยากอ่านคณิตศาสตร์ขั้นสูงเล่นๆ เท่านั้น

จากคำบอกเล่าของแหล่งข่าววงในอย่างหวงฟู่กุ้ย ช่วงหลายคืนมานี้เฒ่าจอห์นไม่ได้เล่นเกมจับคู่กับเขาเลย แต่เล่นโทรศัพท์มือถือแน่นอน น่าจะนั่งดูวิดีโออยู่ตลอด

ส่วนว่าในน้ำเต้าของเฒ่าจอห์นจะซ่อนยาอะไรไว้กันแน่ หากเขาไม่พูด ก็ไม่มีใครรู้

พอถึงวันพฤหัสบดี หนังสือคู่มือเตรียมสอบที่เจียงฉีซื้อให้ เฒ่าจอห์นก็อ่านจนถึงเล่มสุดท้ายซึ่งเป็นเฉลยข้อสอบจริงอย่างละเอียด หนังสือเล่มหนากว่าสามร้อยหน้าเล่มนี้ เฒ่าจอห์นอ่านไปเกือบสองร้อยหน้าแล้ว คาดว่าพรุ่งนี้คงอ่านจบทั้งหมด

เจียงฉีคิดว่า หากเฒ่าจอห์นอ่านหนังสือพวกนี้เพื่อปั๊มค่าชื่อเสียงความชื่นชอบจริงๆ อย่างช้าที่สุดพรุ่งนี้ก็คงรู้สาเหตุ

เป็นไปตามที่เจียงฉีคาดไว้ เช้าวันอังคารตอนที่เขาขึ้นไปกินมื้อเช้าข้างบน เฒ่าจอห์นก็เป็นฝ่ายเดินมาหาเขาเอง

อีกฝ่ายอยากขอยืมคอมพิวเตอร์จากเจียงฉี

“ยืมคอมไปทำพาวเวอร์พอยต์เหรอครับ” เจียงฉีไม่เข้าใจเจตนาของเฒ่าจอห์น

ช่วงหลายวันมานี้ เขาคอยเดาอยู่ตลอดว่าเฒ่าจอห์นอาจจะอยากปั๊มค่าชื่อเสียงความชื่นชอบด้วยการติวคณิตศาสตร์ขั้นสูงสำหรับสอบปริญญาโท ในแต่ละปีมีผู้เข้าสอบทั่วประเทศมากมายขนาดนี้ โดยพื้นฐานแล้วทุกคนก็ทบทวนด้วยการอ่านเองหรือไม่ก็ดูคอร์สออนไลน์

แม้ตัวตนของเฒ่าจอห์นจะเป็นปริศนา แต่มีอุปนิสัยและภูมิหลังสองอย่างที่ระบุไว้ในบทอย่างชัดเจน

นั่นคือจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง และชอบอ่านหนังสือวิชาการที่ลึกซึ้งเข้าใจยาก

เจียงฉียังนึกว่าเฒ่าจอห์นอยากศึกษารูปแบบข้อสอบคณิตศาสตร์ขั้นสูงในปัจจุบัน แล้วอัดคลิปวิดีโอเฉลยโจทย์ตัวอย่างคลาสสิกโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตเสียอีก ตอนที่เจียงฉีเตรียมสอบปริญญาโทเมื่อปีที่แล้ว เขาก็ดูคลิปสอนประเภทนี้ในเน็ตอยู่ไม่น้อย

เจียงฉีถึงขั้นเตรียมเงินไว้พร้อมแล้ว ต่อให้ต้องทุ่มเงินรายได้ทั้งหมดของช่วงนี้ลงไปก็ไม่เสียดาย พอทางเฒ่าจอห์นอัดคลิปเสร็จ เขาก็จะติดต่อให้บริษัทของฟางจิ้งช่วยโปรโมต ไม่ได้หวังให้โด่งดังเป็นพลุแตก ขอแค่มีเด็กเตรียมสอบปริญญาโทเก้าสิบสี่คนที่ซาบซึ้งในความทุ่มเทของเฒ่าจอห์นอย่างจริงใจก็พอ

แต่ผลปรากฏว่าเฒ่าจอห์นดูเหมือนจะไม่อยากอัดคลิปวิดีโอ

“ช่วงนี้ที่คุณอ่านพวกเอกสารเตรียมสอบคณิตศาสตร์ขั้นสูง ไม่ใช่ว่าอยากอัดคลิปที่เกี่ยวข้องลงเน็ตเพื่อปั๊มค่าชื่อเสียงหรอกเหรอครับ” เจียงฉีถามตรงๆ

เฒ่าจอห์นส่ายหน้า “อัดวิดีโอต้องเปิดหน้า”

เฒ่าจอห์นไม่ชอบเปิดหน้า และไม่อยากเปิดหน้าด้วย

การเปิดหน้าแบบตัวประกอบไร้บทบาทเดินผ่านกล้องในคลิปกิจกรรมกระชับมิตรของบริษัทฟางจิ้งนั้นเขายังพอรับได้ แต่จะให้เปิดหน้ายืนเด่นเป็นตัวหลักสอนหนังสือนั้นเขาไม่เอาเด็ดขาด

“แล้วคุณอยากทำอะไรล่ะครับ” เจียงฉีไม่เชื่อหรอกว่าหลายวันมานี้เฒ่าจอห์นจะง่วนอยู่กับเรื่องพวกนี้โดยไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อปั๊มค่าชื่อเสียง

“เปิดไลฟ์สตรีม”

เจียงฉี “???”

เฒ่าจอห์นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วยื่นให้เจียงฉีดูทันที

เมื่อเทียบกับตอนที่เจียงฉีซื้อโทรศัพท์ให้เฒ่าจอห์นใหม่ๆ และแอปพลิเคชันที่ติดตั้งไว้ ตอนนี้ในโทรศัพท์ของเฒ่าจอห์นมีแอปฯ ไลฟ์สตรีมเพิ่มขึ้นมาถึงเก้าแอปฯ

เฒ่าจอห์นกดเปิดหนึ่งในนั้นอย่างคล่องแคล่ว แตะเข้าไปที่รายการติดตาม แล้วสุ่มเปิดห้องที่กำลังไลฟ์อยู่ห้องหนึ่งให้เจียงฉีดูหน้าจอ

นี่คือห้องไลฟ์ที่กำลังอธิบายวิชาฟิสิกส์ระดับมัธยมปลาย คาดว่าคงเป็นครูฟิสิกส์มัธยมปลายสักคนที่ว่างช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเลยมาเปิดไลฟ์ ห้องไลฟ์ไม่ค่อยมีคนดู ยอดผู้ชมที่แสดงขึ้นมามีสามพันกว่าคน แต่จำนวนคนดูจริงคงต้องตัดศูนย์ออกไปสองตัว

นานๆ ทีจะมีคอมเมนต์ลอยผ่านจอมา เป็นคนที่ฟังจุดสำคัญเมื่อครู่ไม่เข้าใจแล้วอยากให้ครูอธิบายซ้ำอีกรอบ

ครูไม่ได้เปิดหน้า เพียงแค่ส่งเสียงพูด หน้าจอไลฟ์สตรีมคือสไลด์พาวเวอร์พอยต์ที่ใช้สอน ซึ่งเขียนไว้ละเอียดมาก มีทั้งรูปภาพ แนวคิด สูตร โจทย์ตัวอย่าง รวมถึงขั้นตอนการแสดงวิธีทำอย่างละเอียด

หวงฟู่กุ้ยที่กำลังกินผลไม้หลังมื้ออาหารอยู่เดินมาชะโงกดูด้วย

“ฉันก็ว่าอยู่ ทำไมบางทีเดินผ่านห้องนายแล้วได้ยินเปิดวิดีโอฟังไม่รู้เรื่องเลยว่ากำลังดูอะไร ที่แท้ก็ดูไอ้ของที่ฉันฟังไม่เข้าใจพวกนี้นี่เอง” หวงฟู่กุ้ยตาสว่างทันที

เขาว่าอยู่แล้วเชียว ทำไมถึงมีบทละครโทรทัศน์ที่เขาฟังออกทุกคำ แต่พอเอามารวมกันแล้วกลับฟังไม่เข้าใจเลยสักนิด

“ฉันอยากไลฟ์ในรูปแบบนี้” เฒ่าจอห์นเอ่ย

เจียงฉีไม่ได้พูดอะไร เขากดเปิดห้องไลฟ์อื่นๆ ที่กำลังถ่ายทอดสดอยู่ดูต่ออีกพักหนึ่ง

“คนที่ไลฟ์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงมีเยอะไหมครับ” เจียงฉีถาม

“น้อยมาก” เฒ่าจอห์นตอบ “ที่เป็นคนจริงๆ มาไลฟ์สอน ฉันเจอแค่สองสามคน ที่เหลือคือเปิดคลิปคอร์สออนไลน์วนไปเรื่อยๆ ส่วนสตรีมเมอร์ตัวจริงสองสามคนที่ฉันเห็น เวลาไลฟ์ก็ไม่แน่นอนเอาเสียเลย”

เจียงฉีรู้สึกว่าเรื่องที่เฒ่าจอห์นจะไลฟ์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงทางอินเทอร์เน็ตนั้นเป็นไปได้

เพียงแต่ไม่รู้ว่าการซื้อยอดโปรโมตให้ห้องไลฟ์กับการซื้อยอดโปรโมตคลิปวิดีโอโดยตรง อันไหนจะแพงกว่ากัน

เจียงฉีกลัวว่าเงินที่มีอยู่ในตอนนี้จะไม่พอให้ปั๊มยอดเอาน่ะสิ

“คุณทำพาวเวอร์พอยต์เป็นเหรอครับ” เจียงฉีถาม

หากเฒ่าจอห์นอยากได้ค่าชื่อเสียงจากการไลฟ์เฉลยคณิตศาสตร์ขั้นสูงสำหรับสอบปริญญาโท เขาก็ต้องทำพาวเวอร์พอยต์การสอนขึ้นมาเอง

นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย ตอนเจียงฉีอยู่ปีสอง อาจารย์วิชาเอกคนหนึ่งเคยสั่งการบ้านให้ทำสไลด์พาวเวอร์พอยต์สอนเนื้อหาบางส่วนจากบทเรียน สไลด์แค่สิบเจ็ดหน้า เจียงฉีใช้เวลาทำตั้งสามสี่วันเต็มๆ

ทว่าสไลด์สิบเจ็ดหน้า ในความเป็นจริงใช้สอนได้ไม่นานเท่าไรเลย

หากเฒ่าจอห์นอยากทำพาวเวอร์พอยต์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงสำหรับสอบปริญญาโท เขาก็ต้องเข้าใจข้อสอบคณิตศาสตร์ขั้นสูงอย่างปรุโปร่ง อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเข้าใจวิชานี้อย่างทะลุปรุโปร่ง การไลฟ์ของเขาต้องมีสาระ ถึงจะมีกลุ่มเป้าหมายที่เหมาะสมเข้ามาดู และถึงจะปั๊มค่าชื่อเสียงออกมาได้

เวลาของคนที่เตรียมสอบปริญญาโทนั้นมีค่ามาก หากไลฟ์ของเฒ่าจอห์นสู้คอร์สออนไลน์ไม่ได้ ย่อมไม่มีใครเข้ามาดู

ต่อให้เจียงฉียอมจ่ายเงินซื้อโปรโมตดึงคนเข้ามา ก็ปั๊มค่าชื่อเสียงไม่ขึ้นอยู่ดี

เจียงฉีเชื่อว่าเฒ่าจอห์นมีความรู้ความสามารถระดับนั้น แต่เขาไม่คิดว่าในเวลาสั้นๆ แค่นี้เฒ่าจอห์นจะทำได้

เฒ่าจอห์นมีเวลาเหลือแค่สิบวันเท่านั้น

“ทำเป็น” เฒ่าจอห์นบอก “ฉันทำได้”

เจียงฉีเลือกที่จะเชื่อใจเฒ่าจอห์น

“ได้ครับ งั้นเดี๋ยวผมลงไปเอาคอมพิวเตอร์มาให้คุณเดี๋ยวนี้เลย” เจียงฉีเดินลงไปชั้นล่างเพื่อหยิบคอมพิวเตอร์มาให้เฒ่าจอห์น

เมื่อเห็นเฒ่าจอห์นเปิดเอกสารแล้วเริ่มเคาะแป้นพิมพ์ ทั้งที่สิ่งที่พิมพ์ล้วนเป็นแนวคิดพื้นฐานของบทเรียนแรก แต่เจียงฉีกลับรู้สึกเชื่อมั่นในตัวเฒ่าจอห์นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

อาจเป็นเพราะตามปกติแล้วแม้เฒ่าจอห์นจะไม่ค่อยชอบพูด และไม่เคยแสดงออกถึงความคิดความรู้สึกของตัวเอง แต่ไม่ว่าจะคำพูดหรือการกระทำ ล้วนทำให้คนรู้สึกได้ว่าคนคนนี้พึ่งพาได้มากจริงๆ

เฒ่าจอห์นไม่เคยลงมือทำศึกที่ไร้การเตรียมพร้อม

“จริงสิครับ คุณเลือกแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมไว้หรือยัง”

“เลือกไว้แล้ว เมื่อคืนว่าจะสมัคร แต่ไม่มีบัตรประชาชนเลยสมัครเป็นสตรีมเมอร์ไม่ได้”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมช่วยสมัครให้” เจียงฉีบอกว่าเขามีบัตรประชาชน

ในบ้านหลังนี้มีแค่เขาคนเดียวที่มีบัตรประชาชน

“จะใช้ชื่อสตรีมเมอร์ว่าอะไรครับ”

“ใช้ชื่อว่าเฒ่าจอห์นแล้วกัน” เฒ่าจอห์นตอบพลางเปิดโปรแกรมพิมพ์สูตรขึ้นมา “ไม่ได้เปิดหน้าอยู่แล้ว ถ้ายังใช้ชื่อปลอมที่ไม่เกี่ยวข้องกันอีก ฉันกลัวว่าต่อให้ได้ค่าชื่อเสียงมา ระบบจะไม่ตัดสินให้เป็นของฉัน”

เรียกได้ว่ารอบคอบรัดกุมมาก

เจียงฉีพยักหน้า รู้สึกว่าความกังวลของเฒ่าจอห์นมีเหตุผล จึงเริ่มช่วยเขาสมัคร

ห้านาทีต่อมา สตรีมเมอร์หน้าใหม่ในชื่อ ‘เฒ่าจอห์นเจเอส’ ก็ถือกำเนิดขึ้น

“พวกเราจะเริ่มไลฟ์กันตอนไหนดีครับ” เมื่อคิดว่าคนพูดน้อยและไม่ชอบสุงสิงกับใครอย่างเฒ่าจอห์นกำลังจะผันตัวมาเป็นสตรีมเมอร์ เจียงฉีก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมานิดๆ

“พรุ่งนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ช่วงเช้า”