บทที่ 74 ทำไมพวกต้มตุ๋นถึงเยอะขนาดนี้

“จากผลลัพธ์ข้างต้นจะเห็นได้ว่า เมื่อความแม่นยำไม่เพียงพอก็จะเกิดข้อผิดพลาดขึ้นได้”

“เอาละ เนื้อหาสำหรับวันนี้ก็จบลงเท่านี้ ตอนนี้เวลาเที่ยงสามนาทีแล้ว เกินเวลามาสามนาที” เฒ่าจอห์นผู้ยึดมั่นในเวลาเลิกงานเห็นว่าได้เวลาปิดไลฟ์แล้ว แม้จะยังสอนไม่ถึงจุดที่ตั้งใจไว้แต่แรก ทว่าเขาก็พร้อมที่จะเลิกงานอย่างมีความสุข

เดิมทีเฒ่าจอห์นคิดจะกดกากบาทปิดไลฟ์ไปเลย แต่พอคิดได้ว่าในห้องไลฟ์ยังมีคนดูตัวจริงอยู่ จึงลองเลียนน้ำเสียงของสตรีมเมอร์ที่เคยดูมาก่อนหน้านี้

“เวลาไลฟ์ประจำของผมคือหกโมงเช้าถึงเที่ยงวัน พรุ่งนี้จะสอนต่อจากเนื้อหาวันนี้ ผู้ชมท่านใดที่สนใจสามารถกดติดตามได้ครับ ถ้าชอบห้องไลฟ์นี้ รบกวนช่วยแชร์ต่อให้คนอื่น…”

พูดถึงตรงนี้เฒ่าจอห์นก็ชะงักไป ชั่วขณะหนึ่งเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อดี จึงคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “ผมหวังว่าพรุ่งนี้จะได้เห็นนักศึกษาเข้ามาฟังกันมากกว่านี้นะครับ”

ทว่าในตอนที่เฒ่าจอห์นกำลังจะกดปิดไลฟ์ บนหน้าจอก็มีของขวัญปรากฏขึ้นมา

jr123ew มอบจรวด ×1

เอฟเฟกต์รูปจรวดขนาดเล็กลอยผ่านหน้าจอไป เฒ่าจอห์นไม่เคยเห็นเอฟเฟกต์แบบนี้มาก่อนจึงหยุดดูอยู่สองวินาที และยังไม่ได้ปิดไลฟ์ทันที

“ขอบคุณอาจารย์จอห์นค่า~ พรุ่งนี้หนูจะมาเข้าเรียนตรงเวลานะคะ~” jr123ew ส่งคอมเมนต์เข้ามา

เฒ่าจอห์นยังไม่ทันได้เอ่ยปาก บนหน้าจอก็มีข้อความแจ้งเตือนของขวัญเด้งขึ้นมาอีกไม่น้อย

คนเตรียมสอบป.โทใจสู้ป.โท555 มอบ 520 ×1

ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองให้ลูกช้างสอบติด มอบจดหมายรัก ×10

jdgeueb147 มอบกบน้อย ×5

แพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมที่เฒ่าจอห์นเลือกนี้เพิ่งจะเริ่มฮิตได้ไม่นาน มีของขวัญหลากหลายรูปแบบสารพัดชนิด จรวดอันละหนึ่งร้อยหยวน ห้าสองศูนย์มีมูลค่าห้าหยวนสองเหมา จดหมายรักอันละสองหยวน กบน้อยอันละหนึ่งเหมา

ของขวัญแต่ละอย่างต่างก็มีเอฟเฟกต์เฉพาะตัว กบน้อยราคาหนึ่งเหมากะพริบแวบเดียวก็หายไป ส่วนจรวดราคาหนึ่งร้อยหยวนจะค้างอยู่ได้สองสามวินาที

เฒ่าจอห์นยืนงง ในบรรดาไลฟ์ที่เขาเคยดูไม่มีสตรีมเมอร์คนไหนได้รับของขวัญเลย เขาจึงคิดว่าหน้าจอเกิดขัดข้องจนมีลวดลายสะเปะสะปะเด้งขึ้นมา

เฒ่าจอห์นเดินออกมาขอความช่วยเหลือจากเจียงฉี

“บนหน้าจอไลฟ์ของฉันจู่ๆ ก็มีภาพแปลกๆ เด้งขึ้นมาเต็มไปหมด คอมพิวเตอร์ติดไวรัสหรือเปล่า เธอช่วยไปดูให้หน่อยได้ไหม”

เจียงฉีกำลังใช้โทรศัพท์มือถือดูไลฟ์อยู่จึงรีบอธิบาย “ไม่ได้ติดไวรัสครับ มีคนส่งของขวัญให้คุณต่างหาก”

เฒ่าจอห์นถามต่อ “งั้นฉันควรจะขอบคุณพวกเขาไหม”

“ขอบคุณได้ครับ” เจียงฉีพยักหน้าแล้วเตือน “แค่บอกว่าขอบคุณสำหรับของขวัญของทุกคน ไม่ต้องสิ้นเปลืองกันขนาดนี้ก็พอครับ”

อย่าเผลอไปพูดอะไรทำนองว่า ‘ขอบใจพี่น้องที่ส่งจรวดมาให้นะครับ’ เด็ดขาดเชียว

เฒ่าจอห์นกลับเข้าไปในห้อง เวลานี้ในห้องไลฟ์มีคอมเมนต์เด้งขึ้นมารัวๆ แล้ว

“ขอบคุณสำหรับการสอนของอาจารย์จอห์นค่ะ~ อาจารย์จอห์นเหนื่อยแย่เลยนะคะ~ เดี๋ยวหนูจะแชร์ห้องไลฟ์นี้ให้เพื่อนๆ ด้วยค่ะ~”

“ขอบคุณสำหรับการสอนของอาจารย์จอห์นครับ~ อาจารย์จอห์นเหนื่อยแย่เลยครับ~ พรุ่งนี้อาจารย์จอห์นช่วยสอนเรื่องฟูเรียร์ได้ไหมครับ ขอร้องละครับ!”

“ขอบคุณสำหรับการสอนของอาจารย์จอห์นค่ะ~ พรุ่งนี้อยากฟังเรื่องสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยค่ะ~”

“ขอบคุณสำหรับการสอนของอาจารย์จอห์นครับ~ แชร์ห้องไลฟ์ให้แล้วครับ~ ขอสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยด้วยคนครับ!”

“ขอบคุณ…”

ทุกคนต่างเลือกพิมพ์ตามรูปแบบของ jr123ew โดยไม่ได้นัดหมาย ชั่วพริบตานั้นคำว่า ‘ขอบคุณสำหรับการสอนของอาจารย์จอห์น’ ก็ลอยเต็มหน้าจอไปหมด ราวกับบรรยากาศตอนแย่งกันกดรับอั่งเปาแบบใส่รหัส

เฒ่าจอห์นไม่ใช่คนหัวแข็งที่ไม่รู้จักปรับตัว ขอเพียงเพิ่มค่าชื่อเสียงได้ ขอบเขตการสอนของเขาก็ยืดหยุ่นได้เสมอ

เฒ่าจอห์นคิดดูแล้วจึงพูดขึ้นว่า “ถ้าทุกคนอยากฟังเรื่องสมการเชิงอนุพันธ์ย่อยกัน พรุ่งนี้สิบโมงเช้าผมจะสอนส่วนนี้ให้ก่อนนะครับ พาวเวอร์พอยต์ที่เกี่ยวข้องผมยังทำไม่เสร็จ ถ้าทำไม่ทันผมจะต่อกล้องเพิ่มอีกตัวแล้วเขียนด้วยมือเอา”

พูดจบเฒ่าจอห์นก็กดปิดไลฟ์ทันทีอย่างเด็ดขาด

ตอนนี้เที่ยงสิบแปดนาทีแล้ว เกินเวลาไปมากโข

เฒ่าจอห์นที่รีบปิดไลฟ์จึงไม่ได้เห็นเสียงคร่ำครวญในห้องไลฟ์ที่พากันขอเรื่องฟูเรียร์ สูตรของเทย์เลอร์ และฟังก์ชันประกอบ

คนสามสิบเอ็ดคนในห้องไลฟ์ส่งเสียงโอดครวญราวกับมีคนอยู่ถึงสามพันหนึ่งร้อยคน

หลังปิดไลฟ์ เฒ่าจอห์นก็รู้สึกผ่อนคลายสบายตัว และเป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยปากถามความคืบหน้าในการอัปเกรดดาวกับเจียงฉีก่อน

เจียงฉีกดเปิดการ์ดตัวละครขึ้นมาดู 13/100

เป็นความคืบหน้าในการอัปเกรดดาวที่ยอดเยี่ยมทีเดียว

ผู้ชมที่พิมพ์คอมเมนต์มีมากกว่าเจ็ดคนแน่นอน แต่ท่ามกลางฐานคนดูที่มีอยู่น้อยนิดขนาดนี้ การเก็บค่าชื่อเสียงได้ถึงเจ็ดแต้มถือว่าเป็นผลงานที่น่าพอใจมากแล้ว

ต้องรู้ด้วยนะว่าก่อนหน้านี้เฒ่าจอห์นใช้เวลาตั้งนานยังเก็บได้แค่หกแต้มเอง!

เมื่อรู้ว่าค่าชื่อเสียงของตัวเองเพิ่มขึ้นมาเจ็ดแต้ม เฒ่าจอห์นก็ยิ่งฮึกเหิมกับการไลฟ์สตรีม พอมองเห็นว่าอาหารกลางวันของหวงฟู่กุ้ยยังทำไม่เสร็จ เขาก็เดินกลับเข้าห้องไปทำพาวเวอร์พอยต์ต่อทันที

สิ่งที่เจียงฉีไม่รู้ก็คือ คนที่พิมพ์คอมเมนต์อ้อนวอนให้เฒ่าจอห์นสอนเรื่องฟูเรียร์อย่างบ้าคลั่งในห้องไลฟ์นั้น แท้จริงแล้วคือรุ่นน้องจากมหาวิทยาลัยเดียวกับเขานั่นเอง

รุ่นน้องผู้โชคร้ายคิดว่าสาเหตุที่อาจารย์จอห์นผู้ลึกลับในห้องไลฟ์ไม่ยอมเลือกสอนเรื่องฟูเรียร์ในวันพรุ่งนี้ เป็นเพราะตัวเขาเติมเงินช้าไปแท้ๆ

เดิมทีรุ่นน้องผู้โชคร้ายตั้งใจจะเข้ามาดูสตรีมเมอร์สายเกม

ในฐานะคนที่กำลังเตรียมสอบปริญญาโท รุ่นน้องผู้โชคร้ายต้องตื่นนอนตอนตีห้าครึ่งทุกเช้าเพื่อมาท่องศัพท์ พอท่องจนตาสว่างได้ที่แล้วค่อยไปกินมื้อเช้าที่โรงอาหาร พอกินเสร็จก็กลับหอพักมานั่งทำโจทย์ ชีวิตดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบแบบแผนสุดๆ เวลาพักผ่อนหย่อนใจในแต่ละวันจึงมีแค่ช่วงเวลากินข้าวเท่านั้น

รุ่นน้องผู้โชคร้ายมีสตรีมเมอร์สายเกมที่ชอบอยู่คนหนึ่ง ซึ่งเพิ่งจะย้ายไปอยู่แพลตฟอร์มไลฟ์แห่งใหม่ สตรีมเมอร์คนนี้เป็นพวกนกฮูกราตรีตัวยง มักจะไลฟ์โต้รุ่งข้ามคืนไปจนถึงเช้าวันถัดไปอยู่เป็นประจำ

ทว่าวันนี้ช่างไม่เป็นใจ สตรีมเมอร์นกฮูกราตรีไม่ได้อยู่ดึก รุ่นน้องผู้โชคร้ายจึงกดดูไปเรื่อยเปื่อย ในเวลาเช้าตรู่ตอนหกโมงแบบนี้มีคนเป็นๆ มาเปิดไลฟ์อยู่ไม่กี่คนหรอก ทีแรกที่เขาเห็นห้องไลฟ์สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงของเฒ่าจอห์นก็นึกว่าเป็นพวกบอตต้มตุ๋นที่มาหลอกขายคอร์สเรียน เดิมทีตั้งใจจะกดเข้าไปด่าระบายอารมณ์สักสองสามคำแล้วค่อยออก แต่พอกดเข้าไปแล้วกลับไม่ได้ออกมาอีกเลย

เนื่องจากเนื้อหาส่วนที่เฒ่าจอห์นสอนนั้นรุ่นน้องผู้โชคร้ายอ่านทบทวนจบไปนานแล้ว เขาจึงเปิดห้องไลฟ์ทิ้งไว้พลางทำโจทย์ไป พอว่างเมื่อไหร่ค่อยหันมาดูนิดหน่อย

ในตอนแรกเขาคิดจริงๆ ว่าห้องไลฟ์นี้เป็นไลฟ์สอนแบบตัวต่อตัวของ jr123ew ยังนึกในใจเลยว่าคนเตรียมสอบปริญญาโทสมัยนี้รวยกันจัง ถึงขนาดจ้างอาจารย์ที่สอนคณิตศาสตร์ขั้นสูงได้เก่งขนาดนี้มาได้ อาจารย์ระดับนี้ค่าตัวชั่วโมงละเท่าไหร่กันนะ

แต่แล้วเขาก็พบว่า สตรีมเมอร์ลึกลับนามเฒ่าจอห์นเจเอสคนนี้ ที่แท้ก็เป็นแค่อาจารย์มหาวิทยาลัยที่ว่างจนเบื่อและมีจิตใจเสียสละเพื่อส่วนรวมจริงๆ

ช่างเป็นจิตวิญญาณแห่งการอุทิศตนที่น่าซาบซึ้งใจอะไรอย่างนี้!

ช่างเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยที่ยอดเยี่ยมอะไรขนาดนี้!

ในวินาทีนั้น รุ่นน้องผู้โชคร้ายก็พลันตาสว่าง ที่แท้คำว่าเฒ่าจอห์นเจเอสก็ย่อมาจาก ‘ศาสตราจารย์เฒ่าจอห์น’ นี่เอง ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงคิดไม่ถึงกันนะ!

ตอนที่มีคนแรกส่งของขวัญ รุ่นน้องผู้โชคร้ายก็อยากจะส่งบ้าง แต่ระหว่างที่เขากำลังเติมเงินอยู่นั้น ทุกคนก็เริ่มต่อแถวพิมพ์คอมเมนต์กันแล้ว และพอเขารีบส่งคอมเมนต์เสร็จแล้วหันไปเติมเงินต่อ พอเติมเงินเสร็จสรรพพร้อมจะเปย์ของขวัญ เฒ่าจอห์นก็ดันปิดไลฟ์ไปเสียแล้ว

ช้าไปก้าวเดียวก็พลอยช้าไปหมดทุกก้าว

รุ่นน้องผู้โชคร้ายนั่งจิตตกอยู่ในหอพักไปสิบกว่านาทีก่อนจะเปลี่ยนความเศร้าให้เป็นพลัง เขากดเปิดทั้งเว็บบอร์ดเถี่ยปา บอร์ดสนทนา และหน้าวอลล์สารภาพรักของมหาวิทยาลัย แล้วเริ่มโพสต์ป้ายยาโปรโมตห้องไลฟ์ของเฒ่าจอห์นอย่างสุดกำลัง

จากนั้นก็โดนลบโพสต์พร้อมแบนบัญชีไปตามระเบียบ

ผู้ดูแลระบบยังหันไปบ่นกับเพื่อนอยู่เลย “แปลกพิลึกจริง สองสามวันนี้ทำไมมีพวกมิจฉาชีพหลอกสอบปริญญาโทโผล่มาเยอะจัง สองวันนี้ฉันเพิ่งลบแล้วก็แบนมิจฉาชีพไปตั้งสองคน ดูเหมือนจะเป็นแก๊งเดียวกันด้วย มิจฉาชีพพวกนี้ทำไมถึงเล็งเป้ามาที่มหาวิทยาลัยเรากันนะ”

“ก็คงคิดว่านักศึกษาหลอกง่ายมั้ง” เพื่อนหัวเราะตอบ

อีกด้านหนึ่ง ทางฝั่งของพวกเจียงฉีก็เริ่มลงมือกินข้าวกันแล้ว

มื้อเที่ยงนี้หวงฟู่กุ้ยยังคงทำสเต๊กเนื้อย่างเหมือนเดิม แต่เปลี่ยนสูตรใหม่ คราวนี้สเต๊กย่างออกมาได้ระดับความสุกกำลังพอเหมาะพอดี ทว่าเนื้อกลับยังหมักไม่เข้าเนื้อ ชิ้นที่เจียงฉีได้มาพอกินเข้าไปแล้วรสชาติเหมือนเนื้อวัวย่างที่แทบไม่ได้โรยเครื่องปรุงอะไรเลย ทั้งจืดชืดไร้รสชาติ สุดท้ายเขาก็ไม่มีทางเลือก ต้องเดินไปหยิบซอสมะเขือเทศในครัวมาราดบนสเต๊กเพื่อจิ้มกิน

“ลุงหวงครับ ผมว่าการที่คุณลุงกระโดดไปท้าทายเมนูยากๆ อย่างสเต๊กเนื้อย่างในทันทีมันอาจจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ คุณลุงลองเปลี่ยนไปย่างอะไรที่ง่ายกว่านี้ดูดีไหมครับ” เจียงฉีเสนอแนะอย่างจริงใจ

“ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน” หวงฟู่กุ้ยที่กำลังจิ้มซอสมะเขือเทศกินอยู่เช่นกันหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดคลิปสอนทำอาหารที่เพิ่งค้นเจอให้เจียงฉีดู “พรุ่งนี้ฉันตัดสินใจว่าจะท้าทายเมนูนี้”

เจียงฉีชะโงกไปมอง ไก่อบหนังกรอบ

“…ผมว่า เปลี่ยนเป็นอะไรที่ง่ายกว่านี้อีกสักหน่อยดีกว่าไหมครับ”