บทที่ 99 คิดการเล็กไปแล้ว

เจียงฉีแตะเปิดคลังการ์ด

ทั้งเฒ่าจอห์นและหวงฟู่กุ้ยต่างฟื้นความทรงจำส่วนที่หายไปกลับมาได้หลังเลื่อนดาว ทักษะใหม่ที่ได้รับล้วนเกี่ยวข้องกับความทรงจำส่วนนั้น ตามหลักแล้วหวังเอ้อร์ยาก็น่าจะเป็นเช่นเดียวกัน

ทว่าหวังเอ้อร์ยาถูกเจียงฉีอัญเชิญออกมาโดยยังมีความทรงจำตอนมีชีวิตอยู่อย่างครบถ้วน เขาจึงอยากรู้นักว่าเธอจะได้ทักษะใหม่อะไรมา

รายละเอียดบนการ์ดของหวังเอ้อร์ยาเปลี่ยนไปแล้ว

[การ์ดตัวละคร: หวังเอ้อร์ยา]

ระดับดาว: ★★

ความคืบหน้าการเลื่อนดาว: ค่าชื่อเสียง [ความเคารพ] (0/100) ค่าชื่อเสียง [การยอมรับ] (0/100) ค่าชื่อเสียง [ความชื่นชอบอย่างยิ่ง] (9/100)

หมายเหตุ: หากค่าชื่อเสียงประเภทใดเต็มและมีส่วนเกิน จะถูกสุ่มเฉลี่ยไปเพิ่มให้ค่าชื่อเสียงที่ยังไม่เต็มในอัตราส่วน 5:1

ทักษะ: สาวใช้แรงงาน (หวังเอ้อร์ยาเป็นสาวใช้แรงงานในคฤหาสน์ตระกูลกงมาเก้าปี เชี่ยวชาญทักษะทุกอย่างของสาวใช้แรงงาน)

การแสดงที่เป็นตัวเอง (ทุกคนล้วนถนัดการเล่นเป็นตัวเอง)

สาวใช้ทั่วไป (ตลอดหลายปีที่ต่อแถวรอไปเกิดใหม่ในยมโลก หวังเอ้อร์ยาได้รู้จักกับสาวใช้ทั่วไปมากมายที่มารอเข้าคิวเหมือนกัน เธอจึงได้เรียนรู้ทักษะของสาวใช้ทั่วไปจากคนเหล่านั้นมาไม่น้อย เช่น งานเย็บปักถักร้อย ทำขนม แม้จะไม่เคยลงมือทำจริง แต่มีคลังความรู้ภาคทฤษฎีแน่นเอี้ยด)

รายละเอียดการ์ด: เด็กสาวธรรมดาที่เกิดในหมู่บ้านเซี่ยเหอ เพราะเป็นลูกคนที่สองจึงได้ชื่อว่าเอ้อร์ยา มีความทรงจำตอนมีชีวิตอยู่ครบถ้วน หลังเสียชีวิตก็เร่ร่อนอยู่ในโลกมนุษย์หลายปี ต่อมาผ่านสำนักงานยมโลกแห่งที่สามจึงได้เข้าไปต่อแถวรอไปเกิดใหม่ ระหว่างยืนรอก็ได้เรียนรู้ทักษะที่ไม่มีใครล่วงรู้ อดทนต่องานหนัก ความต้องการทางวัตถุเข้าใกล้ศูนย์ ขอแค่มีชีวิตอยู่รอดก็พอ ความปรารถนาสูงสุดคือชาติหน้าได้เกิดในภพภูมิที่ดีเพื่อจะได้กินเนื้อทุกวัน

เจียงฉี: …

เจียงฉีถึงกับอึ้ง

เขามองโลกแคบไปจริงๆ

มัวแต่คิดว่าหวังเอ้อร์ยามีความทรงจำตอนมีชีวิตอยู่ครบถ้วนจึงไม่มีทางความจำเสื่อม แต่ดันลืมไปเสียสนิทว่าเธอเป็นผีตัวจริงเสียงจริงที่เคยไปยืนต่อคิวรอเกิดใหม่ จึงมองข้ามไปว่าเธออาจจะลืมความทรงจำช่วงที่เป็นผีไปต่างหาก

“เถ้าแก่คะ ทักษะใหม่ที่หนูได้มาคืออะไรเหรอคะ” หวังเอ้อร์ยามองเจียงฉีด้วยแววตาเปี่ยมความหวัง

เจียงฉี: “เธอลองนึกทบทวนดูเองก่อน น่าจะจำอะไรขึ้นมาได้เยอะเลยละ”

หวังเอ้อร์ยาชะงักไป จากนั้นก็เริ่มยืนนึก และการยืนนึกครั้งนี้ก็กินเวลานานกว่าครึ่งชั่วโมง

พอหวังเอ้อร์ยายืนคิดไปได้สามนาที หลิวหลานก็ขึ้นมาตามให้เจียงฉีลงไปกินบะหมี่ผักกวางตุ้ง

สำหรับสภาพของหวังเอ้อร์ยาที่จมดิ่งลงไปในความทรงจำ แววตาเหม่อลอย ปล่อยตัวว่างเปล่า ดูเหมือนเด็กหัวทึบกำลังทำข้อสอบคณิตศาสตร์ที่คิดยังไงก็คิดไม่ออกแต่ก็ลุกหนีไปไหนไม่ได้นั้น เจียงฉีอธิบายไปว่าเธอเพิ่งเรียนคณิตศาสตร์ออนไลน์เสร็จเลยยังนั่งทบทวนอยู่ พร้อมกับดึงตัวหลิวหลานออกไปและบอกทุกคนว่าอย่าไปรบกวนเธอ

หลิวหลานซึ่งเป็นพวกหัวทึบวิชาคณิตศาสตร์เหมือนกันแสดงความเข้าใจอย่างยิ่ง แล้วลงไปกินบะหมี่แต่โดยดี

พอเดินลงบันไดมา เจียงฉีก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าเฉิงจื่อยังไม่กลับ แถมยังเข้าร่วมวงกินบะหมี่กับเขาด้วย เธอกำลังประคองชามบะหมี่ซดเอาๆ อย่างเอร็ดอร่อย ปากก็เคี้ยวพลางคุยกับกงเยี่ยไปด้วย

“เถ้าแก่เจียง” เฉิงจื่อเห็นเจียงฉีเดินมาก็รีบลุกขึ้นยิ้มแหยๆ ให้อย่างเกรงใจ “ฉันรู้ค่ะว่าบะหมี่ผักกวางตุ้งของร้านพวกคุณต้องเล่นบทศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟอะไรนั่นก่อนถึงจะได้กินแบบลดครึ่งราคา เมื่อกี้หลานหลานบอกฉันแล้วค่ะ”

“พอดีฉันอยากกินมากจริงๆ ค่ะ แล้วฉันก็จ่ายราคาเต็มไปแล้วด้วยนะคะ”

เศรษฐินีตัวจริงเสียงจริง

เจียงหว่านหว่านแอบทำปากขมุบขมิบบอกเจียงฉีว่า เฉิงจื่อได้กลิ่นบะหมี่ผักกวางตุ้งหอมฟุ้งเข้าให้ เลยดึงดันจะขออยู่กินด้วยให้ได้

“ไม่เป็นไรครับ” เจียงฉียิ้มแล้วเดินไปยกชามบะหมี่ “คราวหน้าถ้ามีเวลามาเล่นบท ‘ศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ’ ผมคิดค่าบทให้ครึ่งราคาเลยครับ”

“ดีเลยค่ะ!” เฉิงจื่อบอกอย่างดีใจ “ช่วงสุดสัปดาห์หรือตอนเย็นวันธรรมดาฉันว่างเกือบตลอดแหละค่ะ ถ้ามีคนขาดขาบอกฉันได้เลยนะ แล้วถ้าร้านคุณมีบทสยองขวัญระดับหลอนแบบวันนี้อีกล่ะก็ เรียกฉันได้ตลอดเวลาเลย ถ้าไม่มีคนเล่นเดี๋ยวฉันไปลากเพื่อนมาเล่นเอง”

สิ้นเสียงเฉิงจื่อ หลิวหลานที่มือซ้ายถือโทรศัพท์พิมพ์ข้อความส่วนมือขวากำลังคีบบะหมี่เข้าปากก็เอ่ยขึ้นว่า “พรุ่งนี้ตอนเย็นได้ไหมล่ะคะ เพิ่งมีลูกค้าแอดบัญชีบริการลูกค้าเข้ามาสองคน เจาะจงเลยว่าจะเล่น ‘ศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ’ ถ้าเธอสะดวก ฉันจะได้นับเธอรวมเข้าไปด้วยเลย”

“ได้สิคะ” เฉิงจื่อพยักหน้า

“ในที่สุดก็มีลูกค้าจองบทนี้แล้วเหรอเนี่ย” เจียงหว่านหว่านไม่สนใจเลยว่ายังมีลูกค้านั่งกินบะหมี่อยู่ข้างๆ ถึงสามคน เธอชะโงกหน้าเข้าไปดู “พอกิจกรรมของเจซีจบลงปุ๊บก็มีลูกค้าปั๊บเลย”

“ใช่แล้วจ้ะ” หลิวหลานพยักหน้า พิมพ์ข้อความไปด้วยกินบะหมี่ไปด้วยอย่างคล่องแคล่ว “ลูกค้าสองคนนี้เหมือนจะเพิ่งดูคลิปของบริษัทคุณฟางแล้วตามมาน่ะ ตอนจบเพิ่งอัปเดตวันนี้เหรอคะ”

“ใช่ครับ เพิ่งอัปเดตสดๆ ร้อนๆ เลย” เจียงฉีบอก

“มิน่าล่ะ” หลิวหลานก้มหน้าตอบข้อความต่อ

ฉินช่านเคยร่วมเล่นบท ‘ศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ’ มาก่อน พอได้ยินว่าลูกค้าตามมาจากคลิปก็เริ่มกังวลขึ้นมา “แต่ว่า ถ้าลูกค้าพวกนี้ดูคลิปแล้วก็รู้ตอนจบหมดแล้วสิคะ ผู้เล่นที่โดนสปอยล์กับผู้เล่นที่ไม่โดนสปอยล์มาเล่นร่วมโต๊ะเดียวกัน มันจะไม่ค่อยดีหรือเปล่า”

“ไม่มีทางโดนสปอยล์หรอก” ฟางจิ้งที่ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่เงียบๆ มาตลอด จู่ๆ ก็เปิดปากพูดขึ้น

“เอ๊ะ” ทุกคนหันขวับไปมองเขาพร้อมกัน

ฟางจิ้งกลืนเนื้อวัวตุ๋นซีอิ๊วลงคอ “เพื่อป้องกันไม่ให้คนดูที่อยากมาสัมผัสบทนี้ด้วยตัวเองโดนสปอยล์ ผมเลยให้คนตัดต่อทำตอนจบออกมาสองเวอร์ชัน”

“เวอร์ชันหนึ่งเป็นขั้นตอนการเล่นแบบเต็มๆ ส่วนอีกเวอร์ชันตัดช่วงเฉลยตอนจบออก เหลือแค่บรรยากาศการแข่งขันกับตอนนั่งกินบะหมี่ในตอนท้าย คนดูสามารถเลือกดูเวอร์ชันที่ตัวเองต้องการได้”

ฟางจิ้งถือว่ารอบคอบและใส่ใจมากทีเดียว

“ใช้ได้นี่หว่าเจ้าฟาง” กงเยี่ยคาดไม่ถึงว่าจะมีลูกเล่นแบบนี้ “นายเก็บค่าโปรโมตจากเถ้าแก่เจียงด้วยหรือเปล่าเนี่ย ที่แท้นายต่างหากคือนายทุนตัวจริง หน้าเลือดกว่าเจ้าของร้านเหล้าผสมน้ำอย่างฉันตั้งเยอะ กินรวบทีเดียวสามต่อเลยนะ!”

“ไม่มีครับ ไม่มี ผมจะไปมีปัญญาจ่ายค่าโปรโมตได้ยังไง” เจียงฉีรีบช่วยแก้ต่างให้ฟางจิ้ง

กงเยี่ยต่างหากที่หน้าเลือด ฟางจิ้งน่ะเป็นเจ้านายที่มีคุณธรรมตัวจริง

“สามต่อเหรอคะ” เจียงหว่านหว่านจับจุดสะดุดใจได้ทันที

ฟางจิ้งไม่คิดว่ามีอะไรต้องปิดบัง ในสายตาเขา บริษัทของตนแทบไม่มีความลับอะไรหลงเหลือต่อหน้าร้านเกมไขคดีทางช้างเผือกอยู่แล้ว

ไหนจะมีหนอนบ่อนไส้อย่างโจวหยวน ไหนจะมีกลุ่มคุยเรื่องกินบะหมี่ที่มีพนักงานเกือบทั้งบริษัทแถมยังมีแอ็กเคานต์หลุมของเขาอยู่อีก บางครั้งฟางจิ้งคิดจะสั่งงานในกลุ่มบริษัท ยังเกือบจะเผลอกดส่งผิดไปในกลุ่มกินบะหมี่อยู่บ่อยๆ

“คลิปกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ในองค์กรรอบนี้ไม่เพียงแค่เกี่ยวกับโปรเจกต์งานที่กำลังทำอยู่ แต่ยังถือโอกาสร่วมมือกับสวนสนุกธีมพาร์กดวงดาราไปด้วย เช่าสวนสนุกก็ไม่ได้เสียเงินสักหยวน แถมทางนั้นยังจ่ายค่าโปรโมตให้อีก”

เจียงฉีตกตะลึงจนตาค้าง

คำว่านายทุนมันเป็นยังไงน่ะเหรอ

นี่แหละคือนายทุนตัวจริงเสียงจริง!

เขาก็ว่าอยู่ว่าทำไมในคลิปตอนแรกถึงได้โคลสอัปโลโก้ของสวนสนุกธีมพาร์กดวงดาราค้างไว้นานขนาดนั้น ที่แท้ก็เป็นคุณพ่อสปอนเซอร์รายใหญ่นี่เอง

“พวกคุณพูดถึงคลิปกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์อะไรกันอยู่เหรอคะ” เฉิงจื่อถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อครู่นี้เธอฟังไม่เข้าใจเลยสักนิด จับใจความได้แค่ว่าดูเหมือนคุณฟางหรือฟางจิ้งที่ท่าทางประสบความสำเร็จคนนี้ จะเป็นนายทุนที่เขี้ยวลากดินยิ่งกว่ากงเยี่ยที่ขายเหล้าปลอมเสียอีก

เจียงฉีกดเปิดโทรศัพท์แล้วยื่นให้เฉิงจื่อดูตรงๆ “คลิปนี้แหละครับ เมื่อช่วงก่อนหน้าร้านเราไปรับจัดหนึ่งในกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ของบริษัทคุณฟาง ก็คือเอาบทที่เธอจะเล่นในวันพรุ่งนี้มาทำเป็นบทแบบสถานที่จริงน่ะ”

“ว้าว” เฉิงจื่อเริ่มสนใจขึ้นมาทันที จึงกดเปิดคลิปดูตรงนั้นเลย

ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มสี่สิบกว่าแล้ว คลิปปล่อยออกมาได้ชั่วโมงกว่าๆ ยอดวิวบนแพลตฟอร์มที่เจียงฉีเปิดอยู่ก็พุ่งไปถึงหนึ่งแสนสามหมื่นครั้ง ความคิดเห็นสองพันกว่า และคอมเมนต์บนหน้าจอก็มีนับไม่ถ้วน

สำหรับคลิปยาวที่มีความยาวถึงยี่สิบเก้านาที นี่ถือเป็นสถิติที่น่าทึ่งมากทีเดียว

ทุกคนต่างชะโงกหน้าเข้ามาดู รวมถึงกงเยี่ยด้วย

คนกลุ่มหนึ่งถือชามที่มีแต่น้ำแกงบะหมี่ นั่งเรียงแถวเปิดดูคลิปไปด้วยกัน

เนื้อหาหลักของ ‘ประสบการณ์สุดเหวอเมื่อเจ้านายรวยจนเหมาสวนสนุกจัดกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ในองค์กร (ตอนจบ)’ ก็คือศึกชิงบัลลังก์ยอดเชฟ

ตากล้องผู้คลั่งไคล้การซูมโคลสอัปได้ปล่อยของอย่างเต็มที่ในคลิปนี้ เขามุ่งมั่นที่จะบันทึกทุกช็อตโคลสอัปที่สามารถนำไปฉายวนในงานแต่งงานของคนในคลิปได้ ส่วนคนตัดต่อก็ใจกล้าบ้าบิ่น ไม่ยอมตัดฉากเด็ดทิ้งไปแม้แต่ฉากเดียว

อย่างเช่นช็อตที่ฟางจิ้งคิดว่าตัวเองแค่เข้ามาเดินเล่นตามน้ำ แต่พอคล้องป้ายประจำตัวนายอำเภอเสร็จ ก็โดนหวังเอ้อร์ยาจับได้แล้วปรี่เข้ามาคุกเข่าโขกศีรษะให้อย่างนอบน้อม จากนั้นก็พาเขาเดินไปพักที่ศาลาพักร้อน

ตากล้องถึงกับหันกล้องไปจับภาพกงเยี่ยที่ขำจนตกเก้าอี้ตอนเห็นฟางจิ้งยืนอึ้งตาค้างอยู่สองวินาที

บนหน้าจอเต็มไปด้วยคอมเมนต์ที่ไหลมารัวๆ ว่า ‘เพื่อนแท้จริงๆ’ กับ ‘ฮ่าๆ’

แน่นอนว่าฉากที่ผู้กำกับกงเยี่ยชิ่งหนีไปกลางคัน คนตัดต่อก็เก็บไว้ครบทุกเม็ด แถมยังใส่ข้อความกับเอฟเฟกต์ว่า เผ่นก่อนล่ะนะ ทำเอาบนหน้าจอเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ฮ่าๆ อีกระลอก

เนื่องจากเฉิงจื่อจะได้เล่นบทนี้ในวันพรุ่งนี้ ทุกคนจึงไม่ได้เลือกดูเวอร์ชันเนื้อเรื่องเต็ม แต่เลือกดูเวอร์ชันไม่มีสปอยล์แทน

เวอร์ชันนี้เรียกได้ว่าเกินเยียวยาอย่างแท้จริง

มีแต่ช็อตโคลสอัปตอนกินบะหมี่ทั้งนั้น!

ตากล้องที่ต้องแบกกล้องถ่ายในขณะที่คนอื่นได้กินบะหมี่กันหมด ส่วนตัวเองทำได้แค่ดมกลิ่นกับฟังเสียง ได้ระบายความแค้นฝังหุ่นในตอนนั้นออกมาเป็นภาพในคลิปอย่างชัดเจน

โคลสอัป ทุกช็อตมีแต่โคลสอัป

โคลสอัปบะหมี่ผักกวางตุ้ง โคลสอัปตอนกัดไข่ยางมะตูมคำโตแล้วไข่แดงค่อยๆ ไหลเยิ้มออกมา โคลสอัปตอนซดบะหมี่เข้าปากคำใหญ่…

ไม่ใช่แค่มีภาพโคลสอัป แต่ยังมีเสียงที่เก็บรายละเอียดมาอย่างประณีตสุดๆ

เสียงซดเส้นบะหมี่

เสียงซดน้ำซุป

เสียงเรออย่างพึงพอใจหลังจากซัดบะหมี่ลงท้องไปทั้งชาม

เสียงพวกนี้ถูกขยายให้ดังขึ้นและทำสโลว์โมชัน ผสานกับสีหน้าเปี่ยมสุขของคนที่กำลังกินบะหมี่ รวมถึงสีหน้าร้อนรนของคนดวงซวยที่สองมือถือของอยู่จนกินไม่ได้ ทำได้แค่มองคนอื่นกิน ตาละห้อยและอ้าปากค้างราวกับน้ำลายจะไหลหยดลงมาได้ทุกเมื่อ

บนหน้าจอไม่มีคอมเมนต์ ฮ่าๆ อีกต่อไปแล้ว

มีแต่คำว่า ซี้ดดด อยากกินจัง

สัญลักษณ์รูปน้ำลายไหลและหน้าตาอยากอาหารเต็มจอไปหมด

กลายเป็นการชุมนุมของเหล่าสติกเกอร์แสดงอารมณ์

ฉากกินบะหมี่สารพัดมุมมีความยาวถึงห้านาทีเต็ม ถ่ายทอดเสน่ห์ของบะหมี่ผักกวางตุ้งออกมาได้แบบสามร้อยหกสิบองศาไร้มุมอับ

หลังจากช็อตสุดท้ายที่เลียชามจนเกลี้ยง ก็มีคอมเมนต์สะดุดตาลอยผ่านไปว่า

ตัวตลกกลับกลายเป็นฉันเองซะงั้น!

ในช็อตโคลสอัปที่เต็มไปด้วยความแค้นของพี่ตากล้อง ไม่มีใครคิดสงสัยเลยว่านี่เป็นเรื่องจัดฉากหรือแกล้งทำหรือไม่ เพราะทุกคนต่างรู้ดีว่าสีหน้าแบบนี้ร้อยทั้งร้อยไม่มีทางเสแสร้งแกล้งทำได้แน่

ถ้าทั้งหมดนี้เป็นการแสดง บริษัทของฟางจิ้งก็อย่าทำสายงานประชาสัมพันธ์เลย ย้ายไปเข้าวงการบันเทิงเถอะ เล่นดีระดับคว้ารางวัลนักแสดงนำชายหญิงยอดเยี่ยมกันได้ทั้งบริษัท

รวมถึงเฉิงจื่อที่เพิ่งฟาดบะหมี่ผักกวางตุ้งหมดไปหนึ่งชาม ความคิดแรกหลังจากดูจบก็คือ ให้ตายสิ บะหมี่ผักกวางตุ้งนี่มันจะอร่อยอะไรขนาดนั้นกัน

แต่พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา เฉิงจื่อก็ตอบตัวเองได้ในทันที

อร่อยมาก อร่อยสุดๆ คำว่าสุดยอดก็ยังไม่พอจะบรรยายความอร่อยนี้ได้

เฉิงจื่อก้มมองน้ำแกงบะหมี่ที่เหลืออยู่ก้นชามในมือ คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วยกขึ้นซดจนหมดเกลี้ยง

น้ำซุปก็อร่อยขนาดนี้ จะทิ้งให้เสียของไม่ได้เด็ดขาด

ช่วงไม่กี่นาทีสุดท้ายของคลิปคือภาพทีมงานทุกคนขึ้นไปนั่งชิงช้าสวรรค์

พี่ตากล้องผู้มีสำนึกรับผิดชอบต่อหน้าที่อย่างเต็มเปี่ยม หลังจากได้กินบะหมี่ผักกวางตุ้งสมใจแล้วก็ไม่ลืมงาน อุ้มกล้องตามถ่ายหลักฐานการอู้งานหนีไปนั่งชิงช้าสวรรค์ตลอดทั้งกระบวนการ กลายเป็นการปิดท้ายคลิปที่สมบูรณ์แบบและน่าประทับใจ

บนชิงช้าสวรรค์ กล้องจับภาพมุมสูงของทิวทัศน์ยามค่ำคืนของสวนสนุกธีมพาร์กดวงดาราที่แลดูราวกับดวงดาวแตกกระจายเกลื่อนอยู่บนพื้นดิน

แสงไฟระยิบระยับ ชวนฝันเหมือนฉากในซีรีส์รักโรแมนติก

“ว้าว” เฉิงจื่อดูแล้วยังเคลิ้มตามไปด้วย

เมื่อดูคลิปจบ เจียงฉีดึงโทรศัพท์กลับมาแล้วเริ่มเลื่อนอ่านคอมเมนต์

คนส่วนใหญ่ต่างพุ่งประเด็นไปที่บะหมี่ผักกวางตุ้งและสวนสนุก มีทั้งเล่นมุก ทั้งอิจฉาพนักงานในบริษัทของฟางจิ้ง ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความครึกครื้น

บางส่วนก็พูดถึงทีมงาน โดยคนที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในบรรดาทีมงานก็คือหวังเอ้อร์ยา

คนกลุ่มหนึ่งบอกว่า เด็กคนนี้ซื่อจนเกินไปจริงๆ โขกศีรษะให้อย่างเต็มเหนี่ยวจนฟางจิ้งที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะยังไปไม่เป็น

บางคนก็บอกว่า หวังเอ้อร์ยาดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกรักของทุกคน พอเธออยากเล่นชิงช้าสวรรค์ ทีมงานก็จัดให้เป็นกรณีพิเศษ พากันอู้งานไปนั่งเป็นเพื่อนเธอหมดทุกคน

จากนั้นใต้คอมเมนต์ที่พูดถึงหวังเอ้อร์ยา ก็เริ่มมีคนวงในออกมาให้ข้อมูลว่า หวังเอ้อร์ยาเป็นหลานสาวของหวงฟู่กุ้ย พามาเที่ยวเล่นแล้วถือโอกาสมารับบทเป็นตัวละครสมทบด้วยเลย

เรื่องนี้ส่งผลให้ช่องคอมเมนต์เต็มไปด้วยเสียง ฮ่าๆ อีกครั้ง แถมยังมีคนแซวขำๆ ว่า

กิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ของบริษัทฟางจิ้ง (×)

กิจกรรมสร้างความสัมพันธ์ของร้านเกมไขคดี (✓)

โดยรวมแล้วกระแสตอบรับของคลิปนี้ดีเยี่ยมมาก ไม่ว่าจะเป็นร้านเกมไขคดีทางช้างเผือกที่ไม่ได้จ่ายค่าโปรโมต หรือสวนสนุกธีมพาร์กดวงดาราที่จ่ายค่าโปรโมตให้ ต่างก็ถูกพูดถึงกันอย่างล้นหลาม

ในระหว่างที่ทุกคนกำลังดูคลิปกันอยู่นั้น บัญชีบริการลูกค้าที่หลิวหลานดูแลก็มีลูกค้าใหม่แอดเข้ามาสอบถามอีกหลายคน ถึงขั้นมีคนถามตรงๆ ว่าถ้าอยากเล่นบทแบบสถานที่จริงเหมือนในคลิปต้องจ่ายเท่าไร

หลิวหลานยุ่งจนหัวหมุนไปหมด

บะหมี่ก็กินหมดแล้ว คลิปก็ดูจบแล้ว เฉิงจื่อวางชามลงแล้วเอ่ยลาพวกเจียงฉี พอเธอลุกขึ้น หวังเอ้อร์ยาที่เรียบเรียงความทรงจำทั้งหมดเสร็จสิ้นก็เดินลงบันไดมาพอดี เฉิงจื่อจำได้ในทันทีว่าหวังเอ้อร์ยาคือชิงเหอในคลิป

“สวัสดีค่ะพี่สาว” หวังเอ้อร์ยาทักทายเฉิงจื่ออย่างมีมารยาท

“สวัสดีจ้ะชิงเหอ” เฉิงจื่อยิ้มตาหยี “พรุ่งนี้พี่จะแวะมาเล่นที่ร้านกับหนูอีกนะ”

ดูออกเลยว่าเฉิงจื่ออยากถือโอกาสลูบหัวหวังเอ้อร์ยาใจจะขาด แต่ก็พยายามหักห้ามใจเอาไว้

หลังจากเฉิงจื่อกลับไปแล้ว หวังเอ้อร์ยาก็ยืนงงอยู่บ้าง เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพี่สาวคนที่ไม่รู้จักถึงรู้ว่าเธอชื่ออะไร

เจียงฉียิ้มแล้วบอกว่า “ต่อไปจะมีพี่ๆ อีกหลายคนเลยล่ะที่ชอบเธอและรู้ว่าเธอชื่ออะไร”

หวังเอ้อร์ยาทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก