ตอนที่ 1147 บุญคุณช่วยชีวิต

เช้าตรู่ในฤดูใบไม้ร่วง แสงเงินแสงทองเพิ่งจับขอบฟ้า ในพงหญ้าริมทางสายเล็กๆ มีเสียงสะอื้นไห้แผ่วเบาดังแว่วออกมา

ที่แห่งนี้ไม่ติดหมู่บ้านไม่ใกล้ร้านรวง รอบด้านเต็มไปด้วยใบไม้แห้งเหี่ยวและวัชพืช นานทีปีหนจึงจะมีคนเดินหาบของผ่านมาอย่างเร่งรีบสักคนสองคน แต่ก็ไม่มีใครสังเกตเห็นเสียงร้องไห้อันแผ่วเบานี้

ทางทิศเหนือของถนนมีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินกึ่งวิ่งมา เขาสวมเสื้อกั๊กผ้าฝ้ายสีเทาผ่าหน้า สะพายห่อผ้าไว้บนหลัง การแต่งกายเช่นนี้ในยุคสมัยนี้ถือว่าเชยล้าสมัยเอามากๆ