ตอนที่ 1150 พายุทรายโหมกระหน่ำ

จั่วชิงเหอตบหน้าผากจั่วฉงดังเพียะ "ซอมบี้บ้าบออะไรของเธอ ยุคสมัยไหนแล้วยังมีผีดิบอยู่อีก!"

"พี่ แล้วข้างในนั้นมันเป็นยังไงล่ะ? จริงสิ ก่อนพวกเราจะออกมาคุณปู่เรียกพี่เข้าไปคุยอะไรในห้องเหรอ?" จั่วฉงดึงแขนเสื้อของจั่วชิงเหอพลางทำหน้าตาประจบประแจง

จั่วชิงเหอจ้องมองใบหน้าเล็ก ๆ ของจั่วฉงอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากค่อย ๆ ยกยิ้มขึ้น "คิดจะหลอกถามคำพูดฉันเหรอ?" ทว่าทันใดนั้นเขาก็กลับมาตีหน้าขรึม ลุกขึ้นไปนั่งอีกทาง แล้วเอ่ยทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ "ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!"