ตอนที่ 271 คำโกหกที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ในช่วงสุดสัปดาห์ กีโดก็อยู่ที่โรงอุปรากรเช่นกัน แล้วเขาก็ได้พบเจ้าหญิงของเขาอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้เจ้าหญิงไม่ได้มาคนเดียว แต่มาพร้อมกับรูดอล์ฟ เจ้าหน้าที่บริหารเมืองที่เป็นแฟนหนุ่มของเธอ

อุปรากรที่จัดแสดงอยู่นั้น ก็คือโอเปร่าเรื่อง "นิทานฮอฟฟ์มันน์" ซึ่งเป็นเรื่องเดียวกับที่กีโดจะเปิดในฉากถัดไปด้วย ตอนแรกฉู่ซุ่นในฐานะผู้กำกับคิดจะเปลี่ยนเรื่อง แต่พอคิดดูอีกที ออฟเฟนบาคเป็นชาวยิวก็จริง ทว่ากองทัพเยอรมันดูเหมือนจะชื่นชอบศิลปินชาวยิวไม่น้อย แน่นอนว่าถึงจะชอบแต่ก็ยังฆ่าอยู่ดี ความชอบเป็นเพียงเรื่องของการให้เกียรติหรือไม่ แต่ไม่เกี่ยวกับการจะฆ่าหรือไม่ฆ่า

ภาพยนตร์เรื่อง "The Pianist" คือตัวแทนของเรื่องทำนองนี้ ฉู่ซุ่นเป็นคนที่เชื่อในความจริงที่ได้จากการลงมือปฏิบัติจริง เขาจึงไปหาผู้เฒ่าคนหนึ่งที่เคยผ่านประสบการณ์ในค่ายกักกันมา เพื่อถามว่าในค่ายกักกันมีผลงานศิลปะที่ชาวยิวสร้างสรรค์ขึ้นมาปรากฏอยู่บ้างไหม ชายชราให้คำตอบที่น่าสนใจมากว่า "รู้สึกเหมือนทุกอย่างไม่ได้เปลี่ยนไปเลย ยกเว้นแต่ว่าของเหล่านั้นเมื่อก่อนเคยเป็นของเรา แต่พออยู่ในค่ายกักกัน มันก็กลายเป็นของพวกเขาไปแล้ว"