ตอนที่ 77 มาลีนา

"??"

ทุกครั้งที่ฉู่ซุ่นผุดเครื่องหมายคำถามขึ้นมาในหัว ไม่ใช่ว่าตัวเขามีปัญหา แต่เป็นเพราะเรื่องตรงหน้ามันชักจะแปลกๆ ต่างหาก

"มาลีนา" ฉู่ซุ่นย่อมเคยได้ยินชื่ออยู่แล้ว ผลงานชิ้นเอกของทอร์นาทอเร เรียกได้ว่าเป็นหนังคลาสสิกอย่างแท้จริง

ทอร์นาทอเรมีผลงาน "ไตรภาคกาลเวลา" ได้แก่ "The Legend of 1900", "Cinema Paradiso" และ "มาลีนา" หยิบเรื่องไหนขึ้นมาก็ล้วนจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์ได้ทั้งสิ้น ทว่าทอร์นาทอเรกลับทำแฮตทริกเหมาไปทั้งสามเรื่อง

ขอหมายเหตุไว้สักนิดว่า ชื่อเรียกจำพวกไตรภาคกาลเวลา หรือไตรภาคกลับบ้านอะไรเทือกนี้ เป็นสิ่งที่เหล่านักวิจารณ์ภาพยนตร์ยัดเยียดตั้งให้เอง ใช่แล้ว ก็ฝีมือพวกของฉู่ซุ่นนี่แหละ ตัวผู้กำกับเองไม่เคยพูดสักคำว่าหนังทั้งสามเรื่องมีความเกี่ยวข้องกัน

คลาสสิกน่ะคลาสสิกจริง แต่ในหัวของฉู่ซุ่นกลับมีเครื่องหมายคำถามอยู่สองข้อ

"ของพรรค์นี้จะให้ผมถ่ายยังไง ปรับให้เข้ากับท้องถิ่นแล้วดัดแปลงเละเทะไปหาเมืองเล็กๆ สักเมืองเหรอ บริบททางยุคสมัยถ้าจะฝืนแถดันไปมันก็ได้อยู่หรอก แต่มันจะไม่สมเหตุสมผล ภาพและอารมณ์ความรู้สึกจะหายไปหมดเกลี้ยง แถมพล็อตบางอย่างถ้าเอามาใส่ในประเทศก็ไม่เข้าท่าอีก"

"แล้วถ้าไม่ปรับเข้ากับท้องถิ่น ผมก็ต้องไปถ่ายทำที่ซีรากูซา ซึ่งนั่นไม่ใช่ปัญหา ยังไงงบถ่ายทำก็ไม่ต้องควักเนื้อคิดมากอยู่แล้ว แต่ผมรู้สึกว่าตัวเองมาถ่ายเรื่องนี้ตอนนี้ มันไม่เหมาะเอาซะเลย!"

จู่ๆ ฉู่ซุ่นก็ปวดหัวตึบ ทอร์นาทอเรเป็นผู้กำกับระดับสมบัติแห่งชาติของอิตาลี ภาพยนตร์ของเขาสะท้อนถึงความอาลัยอาวรณ์ที่มีต่อบ้านเกิด และความรักอันลึกซึ้งที่มีต่อเกาะซิซิลี ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่คนต่างชาติจะถ่ายทอดออกมาได้เลยจริงๆ

"ฉันต้องคิดดูให้ดีก่อน 'มาลีนา' น่ะคลาสสิกจริงอยู่ แต่ฉันต้องคิดทบทวนดูให้ดี" ในฐานะผู้กำกับ อันที่จริงฉู่ซุ่นอยากถ่ายทำมาก

ต่อให้หนังเรื่องนี้จะคว่ำสนิทเรื่องรายได้ กวาดรายได้ทั่วโลกไปไม่ถึงสิบห้าล้านดอลลาร์ แต่ลองออกไปถามดูเถอะ ผู้กำกับที่มีใจรักในศิลปะคนไหนบ้างจะไม่อยากถ่ายหนังชุดไตรภาคกาลเวลา?

ระบบออกไอเดีย [โฮสต์สามารถไปพักอาศัย ณ สถานที่ถ่ายทำจริงสักระยะหนึ่งได้]

"ไปอยู่สักพักจะมีประโยชน์อะไร นั่นมันบ้านเกิดของทอร์นาทอเรนะ เขาโตที่นั่นมาตั้งแต่เด็ก อารมณ์ความรู้สึกที่สื่อออกมามันคนละเรื่องกันเลย ฉันไปอยู่... เดี๋ยวนะ" ฉู่ซุ่นพลันฉุกคิดขึ้นมาได้

"ถ้าเกิด..."

"ฉันหมายถึง ถ้าเกิดว่า..."

"ถ้าฉันไปอยู่เกาะซิซิลีสักพัก แล้วดันถ่ายทอดความงดงามที่แม้แต่ผู้กำกับชาวอิตาลีทุกคนยังถ่ายออกมาไม่ได้ล่ะก็ แบบนั้นมันไม่ยิ่งสุดยอดไปเลยเหรอ" มุมปากของฉู่ซุ่นผุดรอยยิ้มขึ้นมา

เหตุผลที่ทอร์นาทอเรเป็นผู้กำกับระดับสมบัติแห่งชาติของอิตาลี ไม่ใช่เพียงเพราะความสำเร็จทางศิลปะภาพยนตร์เท่านั้น แต่เป็นเพราะซิซิลีผ่านมุมกล้องของเขางดงามที่สุด ต่อให้หนังจะเป็นโศกนาฏกรรม ทว่าพอดูจบ คุณก็ยังต้องทึ่งในความงดงามของเกาะซิซิลีอยู่ดี

ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่า ความคิดนี้ช่างงดงามเหลือเกิน ของอย่างศิลปะ เป็นสิ่งที่ไม่สามารถเอาเวลามาวัดได้ที่สุดแล้ว

"สมกับเป็นนายจริงๆ" ฉู่ซุ่นเอ่ยชมระบบ ในเมื่อจะถ่ายก็ไปถ่ายที่ซิซิลีเลย หนังเรื่องนี้ยังสามารถใช้เป็นจุดเริ่มต้นของโปรเจกต์เป้าหมายใหญ่อย่างซีรีส์ "บาดแผลของชาติอื่น" ได้อีกด้วย

"มาลีนา" มีกลิ่นอายของการต่อต้านสงครามอยู่บ้าง ตอนที่ฉู่ซุ่นศึกษาภาษาภาพยนตร์ด้วยตัวเองในชาติก่อน หนังเรื่องนี้มักจะถูกหยิบขึ้นมาศึกษาอย่างละเอียดบ่อยๆ โดยเฉพาะเวลาที่นอนไม่หลับตอนกลางคืน

ตอนนั้นฉู่ซุ่นยังรู้สึกเสียดายแทนทอร์นาทอเรอยู่เลย ที่ในงานชิงรางวัลหมีทองคำปี 2001 ดันไปเจอกับผู้กำกับสายกวาดรางวัลตัวยงอย่างเชโรเข้า จึงพ่ายแพ้ไปอย่างน่าเสียดาย

เรื่องของปาทริซ เชโร ผู้กำกับคนนี้น่ะ ช่างหัวชื่อเสียงในประเทศของเขาไปเถอะ แต่เขาสามารถถ่ายหนังที่ถูกจริตคณะกรรมการตัดสินได้อย่างแน่นอน

"หนังเรื่องนี้เหมาะจะเอาไปลงเทศกาลภาพยนตร์เบอร์ลิน" ฉู่ซุ่นนึกทบทวนความทรงจำของร่างเดิมและโลกใบนี้ มีชาวจีนถึงหกคนที่เคยได้รับรางวัลหมีทองคำ บนโลกเดิมมีแค่ห้าคนด้วยซ้ำ ถึงแม้อั้งลี่จะได้ไปถึงสองครั้งก็เถอะ

"ไม่เอาดีกว่า ข้ามไปชิงรางวัลปาล์มทองคำที่คานส์เลยแล้วกัน โลกนี้ยังไม่เคยมีผู้กำกับชาวจีนคนไหนได้รางวัลปาล์มทองคำมาก่อน" ฉู่ซุ่นคิดไปไกลลิบลิ่วจริงๆ เริ่มวางแผนเรื่องเทศกาลหนังซะแล้ว

ไม่รู้ว่าคิดวนเวียนอยู่นานเท่าไร พอได้สติตื่นจากภวังค์ ฉู่ซุ่นก็นึกถึงปัญหาข้อที่สองขึ้นมาได้ แล้วเขาจะไปหานางฟ้าโมนิกามาจากไหนล่ะเนี่ย

หลังจากดู "มาลีนา" จบ ร้อยละเก้าสิบของผู้ชมล้วนต้องตกตะลึงในความงามของมาลีนาที่รับบทโดยโมนิกา ที่สำคัญคือเบ้าหน้าของเธอนั้นสะกดใจได้ทั้งโลกตะวันออกและตะวันตกอย่างแท้จริง รสนิยมความงามทั้งสองฟากฝั่งล้วนถูกเธอสะกดไว้อยู่หมัด

ดาราสาวต่างชาติอีกคนที่ทำให้ฉู่ซุ่นรู้สึกแบบนี้ได้คือโซฟี มาร์โซ ส่วนจางถัง สาวเช็กที่เขารู้จักนั้น ตัดทิ้งไปได้เลย จางถังน่ะสวยจริง แต่ยังไม่ถึงขั้นสวยจนก้าวข้ามชาติพันธุ์ได้

ฉู่ซุ่นเริ่มจมสู่ห้วงความคิด ความคิดคนเดียวย่อมสู้สองคนช่วยกันคิดไม่ได้ เขาจึงต่อสายหาพี่ชุย

"พี่ชุย ผมอยากหานักแสดงคนหนึ่ง พี่มาช่วยผมคิดหน่อย" ฉู่ซุ่นเปิดประเด็นตรงไปตรงมาในสาย

"จะเปิดกล้องเรื่องใหม่แล้วเหรอครับ" พี่ชุยคิดในใจ ตอนกินข้าวเที่ยงยังไม่ได้ตัดสินใจเลยแท้ๆ ตกบ่ายก็เปลี่ยนใจเสียแล้ว แต่พอลองคิดดูอีกที งานสายสร้างสรรค์อย่างผู้กำกับ เรื่องแรงบันดาลใจจะมาตอนไหนมันก็เอาแน่เอานอนไม่ได้จริงๆ

"อยากได้นักแสดงแบบไหนครับ ผู้กำกับฉู่บอกสเปกมาได้เลย" พี่ชุยเข้าสู่โหมดทำงานทันที มีหนังก็แปลว่าเขามีงานทำแล้ว

ฉู่ซุ่นตอบ "นักแสดงหญิงต่างชาติ ผมมีข้อเรียกร้องง่ายๆ แค่สามข้อ สวย สวย แล้วก็สวยสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน"

เป็นข้อเรียกร้องที่เรียบง่ายจริงๆ พี่ชุยคิดแล้วก็ตัดสินใจถามให้ชัดเจน "สวยสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน เอาจริงๆ มันนิยามยากนะครับ ผู้กำกับฉู่อธิบายให้ชัดกว่านี้หน่อยได้ไหมครับ"

"เทพธิดาในฝัน เห็นปุ๊บก็แข็งปั๋ง" ฉู่ซุ่นอธิบายแบบสั้นกระชับเข้าใจง่าย

"...ผมจะพยายามหาดูครับ" เห็นได้ชัดว่าพี่ชุยสะอึกไปเลยกับคำอธิบายที่ตรงแหน็วขนาดนี้ "แล้วเรื่องระดับชื่อเสียงมีข้อกำหนดไหมครับ"

"ไม่จำกัด ขอแค่ตรงตามที่ผมต้องการ" ฉู่ซุ่นตอบอย่างเด็ดขาด

"ผมเข้าใจแล้วครับ" พี่ชุยสะท้านไปทั้งตัว สัมผัสได้ว่าคราวนี้ผู้กำกับจะโกอินเตอร์แล้ว

หลังจากผ่านมาสองเรื่อง พอมาถึงเรื่องที่สามนี้ ฉู่ซุ่นก็เข้าใจสัจธรรมข้อหนึ่งแล้วว่า สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับเขาคือการหานักแสดงให้ตรงกับบท

ระหว่างที่คุยโทรศัพท์เมื่อครู่ เงินทุนถ่ายทำก็โอนเข้าบัญชีธนาคารเรียบร้อยแล้ว เป็นเงินรางวัลที่สองจากลอตเตอรี่เวียตล็อตของเวียดนาม

ในฐานะเทพแห่งโชคลาภอย่างฉู่ซุ่น ผู้กำลังจะได้รับส่วนแบ่งรายได้หนังหลายร้อยล้าน เขาไม่สนใจเรื่องเงินอีกต่อไปแล้ว

พอว่างลง เขาก็เริ่มค้นหานางเอกด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นพวกหนึ่งร้อยใบหน้าที่สวยที่สุดในโลกอะไรทำนองนั้น

เขาหมดเวลาไปทั้งบ่ายกับการตามหานางเอก สองมือวางแช่อยู่บนโต๊ะตลอดเวลา พอมองสาวงามนานๆ เข้าตาก็เริ่มล้า ยังไม่มีใครเข้าตาสักคน พูดก็พูดเถอะ ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังคัดเลือกสนมอยู่จริงๆ

"หิวแล้ว ออกไปกินปิ้งย่างเสียหน่อยดีกว่า"

ฉู่ซุ่นเก็บข้าวของแล้วออกไปหาร้านหม่าล่าเสียบไม้เสี่ยวกวิ้นกาน นั่งกินคนเดียวสบายใจเฉิบเป็นที่สุด

คืนนั้น คลิปวิดีโอที่ฉู่ซุ่นไปพูดบรรยายที่มหาวิทยาลัยถูกตัดเป็นท่อนๆ แล้วทยอยปล่อยลงเน็ต เนื่องจากมีมุกตลกเพียบ ชาวเน็ตจึงยกย่องให้เขาเป็นราชาแห่งมีม

โดยเฉพาะประโยคที่ว่า "ผู้กำกับคนหนึ่ง ในขั้นตอนการสร้างสรรค์ผลงานต้องเจอกับอุปสรรคมากมาย... แต่ผมไม่เคยเจอสักเรื่องเลย"

ถูกชาวเน็ตยกให้เป็นหนึ่งในสี่ยอดนักขิงแห่งยุคใหม่

ส่วนรายละเอียดการแสดงความคิดเห็น แค่เปิดเน็ตดูก็รู้เรื่องแล้ว จึงไม่ขอพูดซ้ำในที่นี้อีก

ช่วงนี้วงการบันเทิงก็เปิดศึกแฉกันดุเดือด ดาราคนหนึ่งโพสต์เวยปั๋วกล่าวหาว่าภรรยานอกใจ ฝ่ายภรรยาจึงสวนกลับด้วยการโพสต์ภาพประวัติการคุยเกมครอสไฟร์ของดาราชายคนนั้น

เผือกเรื่องนี้ยังไม่ทันซา เผือกเรื่องใหม่ก็ผุดขึ้นมาอีก และก็เพราะหลักฐานมัดตัวแน่นหนาน่าติดตามขนาดนี้นี่เอง คลิปวิดีโองานบรรยายจึงไม่ได้ไวรัลมากนัก

มีข่าวแพร่ออกไปแล้วว่าฉู่ซุ่นปฏิเสธบทของบริษัทยักษ์ใหญ่ทั้งสามแห่ง ทว่าก็ยังมีบริษัทน้อยใหญ่ส่งบทมาที่บริษัทของฉู่ซุ่นอยู่เรื่อยๆ

สาเหตุที่เขารู้เรื่องนี้ก็เพราะฉู่ซุ่นแวะไปที่บริษัทเพื่อเซ็นสัญญาเฉิงซื่อเข้ามา ในที่สุดจำนวนพนักงานของบริษัทก็ทะลุสิบคน นับเป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่ง

"ถึงผมจะรู้ว่าพวกบริษัทเล็กๆ พวกนี้หวังฟลุก เผื่อว่าผมสมองกลับตอบตกลงขึ้นมา พวกเขาก็รวยเละ แต่สมองอย่างผม ควักออกมาชั่งยังหนักกว่าสมองหมูตั้งสองชั่ง จะไปสมองลัดวงจรได้ยังไง" ฉู่ซุ่นวางกองบทที่หอบกลับมาไว้ข้างๆ อย่างไม่คิดจะเปิดดู

เหตุผลที่ฉู่ซุ่นไม่ยอมตั้งค่ายหนังและไม่เซ็นสัญญานักแสดงในสังกัด ก็เพราะมันยุ่งยาก พอคุณสร้างทีมของตัวเองขึ้นมา คุณก็ต้องรับประกันว่าทุกคนจะมีข้าวกิน จึงจำเป็นต้องรักษาระดับความเร็วในการถ่ายทำหนังเอาไว้ จะให้จ่ายเงินเดือนฟรีๆ ได้อย่างไร

ทว่าตอนนี้ฉู่ซุ่นอยากจะถ่ายเมื่อไหร่ก็ถ่ายเมื่อนั้น ส่วนเรื่องที่ว่าไร้เส้นสายในวงการ จะไม่มีวันเติบโต หรือมีอิทธิพลจำกัด อะไรเทือกนั้นล้วนเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ

จะไม่เป็นอย่างนั้นได้อย่างไร ในอนาคตถ้าหัวหมากับรุ่ยอิงมีชื่อเสียงขึ้นมา จะไม่ไว้หน้าฉู่ซุ่นเชียวหรือ วงการบันเทิงมันคือวงการที่ขับเคลื่อนด้วยสายสัมพันธ์และความเกรงใจต่างหาก

สิ่งที่ฉู่ซุ่นต้องการคือ ตอนไม่ถ่ายหนังก็ยืนอยู่แค่วงนอก แต่พอมีเรื่องขึ้นมา วงการต้องสั่นสะเทือนไปทั้งแถบ

แน่นอนว่าตอนนี้เขายังไม่มีอิทธิพลระดับนั้น ยังต้องอาศัยการทำหนังเพื่อสั่งสมบารมีต่อไป ทว่าสิ่งที่ฉู่ซุ่นไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือหนังดีๆ

ถ้าอย่างนั้นก็เปลี่ยนจาก "หัวใจพรหมจารี" มาเป็น "มาลีนา" ตามนี้เลยแล้วกัน แบบนี้ถือว่าผมตามใจแฟนคลับไหมเนี่ย? ฮ่าๆๆๆ