ตอนที่ 53 น้อมรับท่านผอกลับมา!

เนื่องจากท้ายที่สุดแล้วต้องซ้อม สวีหนานเจียที่เป็นทีมงานเบื้องหลังร่วมผลิตรายการ จึงได้ฟังเพลง "ลำพอง" ฉบับสมบูรณ์จนได้

ในตอนแรก พอสาวน้อยพลังบวกได้ยินเพลงนี้ แวบแรกในหัวก็เกิดความรู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที

เพลงนี้ฟังดูแล้วรู้สึกน่าโดนตีชะมัด

แต่เธอต้องออกแบบท่าเต้นให้เพลงนี้ สวีหนานเจียจึงทำได้แค่ยอมรับชะตากรรม

ทัศนคติของเธอเปลี่ยนจากตอนแรกที่ "ดีใจจังได้ทำรายการร่วมกับสวี่เยี่ย" กลายมาเป็น "เพลงนี้พิลึกชะมัด"

จากนั้นก็เปลี่ยนเป็น "ได้ออกแบบท่าเต้นให้เพลงนี้มันสนุกโคตรๆ เลยนี่นา"

จนกระทั่งท้ายที่สุดก็กลายเป็น "บ้าไปด้วยกันให้หมดเลย!"

สาวน้อยพลังบวกโดนสวี่เยี่ยกลืนน้ำลาย เอ๊ย มีอิทธิพลครอบงำไปโดยไม่รู้ตัวเสียแล้ว

สวีหนานเจียตั้งตารอคอยปฏิกิริยาของคนดูเป็นอย่างยิ่ง เมื่อผลงานชิ้นสมบูรณ์นี้ได้ออกสู่สายตาสาธารณชน

ฉันเป็นแค่คนคิดท่าเต้นจะไปรู้อะไรล่ะ ฉันไม่ได้เป็นผู้เข้าแข่งขันสักหน่อย

ยังไงซะถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้น สวี่เยี่ยก็ต้องรับไปคนเดียว!

เหล่านักเต้นแบ็กอัปพอได้ยินคำพูดของสวีหนานเจีย ในใจก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาหน่อย

พูดถูกเลย พวกเราก็แค่แดนเซอร์เท่านั้นแหละ

สวีหนานเจียยกแขนขึ้น ทำท่าชูกำปั้นให้กำลังใจ

"ทุกคนสู้ๆ นะคะ! โชว์ของพวกเราจะต้องสุดยอดที่สุดแน่นอน!"

ดวงตาของเธอโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว ใบหน้าปรากฏลักยิ้มเล็กๆ สองข้าง

สาวน้อยพลังบวกเติมพลังใจให้ทุกคน

หลังจากซักซ้อมทำความเข้าใจกับพวกแดนเซอร์เรียบร้อยแล้ว สวี่เยี่ยกับสวีหนานเจียก็เดินออกจากห้องนี้ไป

สวีหนานเจียเป็นกรรมการ เธอต้องไปประจำที่โต๊ะกรรมการ

ส่วนสวี่เยี่ยต้องไปที่ห้องพักคอยของผู้เข้าแข่งขัน

ณ ห้องพักคอยของผู้เข้าแข่งขัน

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ มารออยู่ที่นี่ก่อนแล้ว แต่ละคนสวมชุดสำหรับการแสดงของตัวเอง

การแต่งกายของทุกคนหล่อเหลาดูดี จุดนี้ไม่มีข้อกังขาใดๆ

คนทั้งแปดที่ฝ่าฟันมาจนถึงรอบนี้ได้ ไม่มีใครจับพลัดจับผลูเข้ามา อย่างน้อยที่สุดเรื่องภาพลักษณ์ภายนอกก็ถือว่าผ่านเกณฑ์มาตรฐาน

ทุกคนต่างเป็นดาวรุ่งที่ค่ายต้นสังกัดของตัวเองตั้งใจจะดันสุดตัวในปีนี้ ทว่าในเวลานี้ต่างก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง

เมื่อมาถึงขั้นรอบรองชนะเลิศ มูลค่าทางการค้าก็เกิดขึ้นแล้ว ต่อให้ถูกคัดออกก็ยังสามารถหาเงินในวงการบันเทิงได้

เพียงแต่ได้ไม่มากเท่าไร

มีเพียงการคว้าตำแหน่งแชมป์ของรายการ "ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้" มาครอง และกลายเป็น "ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้" ตัวจริงเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นสถานะในวงการบันเทิง หรือมูลค่าทางการค้า ก็จะสูงลิ่วทิ้งห่างผู้เข้าแข่งขันคนอื่นอย่างไม่เห็นฝุ่น

ไม่ว่าจะในวงการไหนก็เป็นเช่นนี้เสมอ ผู้ชนะกวาดเรียบทุกสิ่ง

มาถึงขั้นนี้แล้ว มันไม่ใช่แค่การประชันฝีมือเฉพาะตัว แต่ยังเป็นการประชันเส้นสายทรัพยากรเบื้องหลังอีกด้วย

เมื่อประตูห้องพักคอยถูกผลักเปิดออก บรรดาผู้เข้าแข่งขันต่างพากันเงยหน้าขึ้นมอง

สวี่เยี่ยยืนเด่นอยู่ที่หน้าประตู

วินาทีนี้ อู๋หยุนเฟิงถึงกับอ้าปากค้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความตะลึงงัน

คนอื่นๆ เองก็มีสีหน้าไม่ต่างกันเท่าไร

สวี่เยี่ยสวมกางเกงกีฬาขาสั้น ท่อนบนเป็นแค่เสื้อยืดแขนสั้นธรรมดาๆ บนหน้าสวมแว่นตากันแดดอันหนึ่ง

สภาพการแต่งตัวแบบนี้เหมือนมาเที่ยวพักร้อนริมทะเลมากกว่าจะมาแข่ง

นายจะติดดินเกินไปแล้วมั้งเนี่ย?

สวี่เยี่ยก้าวเท้าเดินเข้ามา แล้วนั่งลงบนโซฟาที่เป็นที่ของตัวเอง

เขายังคงควักเมล็ดแตงโมออกมาจากกระเป๋าเหมือนเช่นเคย

หลี่ซิงเฉินเหลือบมองสวี่เยี่ยอย่างลึกซึ้ง

เขาไม่กล้าดูถูกสวี่เยี่ยอีกต่อไปแล้ว หรือจะพูดให้ถูกคือ ทั้งเจ็ดคนที่อยู่ในห้องนี้ไม่มีใครกล้าดูถูกสวี่เยี่ยเลยแม้แต่คนเดียว

ผู้เข้าแข่งขันที่ทำตัวเหมือนคนบ้าคนนี้ ทุกการแสดงล้วนอยู่เหนือความคาดหมายของพวกเขา แต่ทุกการแสดงกลับสร้างผลลัพธ์ได้อย่างยอดเยี่ยมเสมอ

ถึงอย่างนั้น หลี่ซิงเฉินก็ยังคงมั่นใจในโชว์ของตัวเองในวันนี้

คืนนี้ ซ่งเจิ้งฉีเองก็เปิดโทรทัศน์ในคฤหาสน์ของเขา เตรียมจะดูรายการเช่นกัน

เลขาสาวอีกคนของเขาอยู่เป็นเพื่อนดูโทรทัศน์ด้วยกันในวันนี้

เลขาสาวสวมชุดกี่เพ้า สวมถุงน่องสีดำคู่กับรองเท้าส้นสูงหัวแหลมพื้นแดง กำลังชงชาให้ซ่งเจิ้งฉี

ฝีมือการชงชาของเธอร้ายกาจมาก และเป็นที่โปรดปรานของซ่งเจิ้งฉีอย่างยิ่ง

พอชงชาได้ที่แล้ว การถ่ายทอดสดรอบรองชนะเลิศของรายการ "ซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้" ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ

กรรมการทั้งสามคนยังคงเปิดตัวออกมาก่อนเช่นเคย

เหยียนมี่มาในชุดราตรียาวประดับเลื่อมสีดำ สวมรองเท้าส้นสูง ออร่าพุ่งกระจายเต็มพิกัด

สวีหนานเจียสวมกระโปรงสั้นสีขาว ดูสดใสเปี่ยมไปด้วยพลัง

ส่วนชายแก่อย่างหลินเกอ ไม่ต้องเอ่ยถึงก็ได้มั้ง

เมื่อเห็นเหยียนมี่ปรากฏตัว แววตาของซ่งเจิ้งฉีก็แปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาชอบผู้หญิงแบบเหยียนมี่มาก ยิ่งผู้หญิงที่มีออร่าทรงพลัง ผู้ชายก็ยิ่งอยากพิชิต และความสุขสมที่ได้รับหลังจากการพิชิตก็ยิ่งทวีความรุนแรง

เพียงแต่ตลอดหลายปีมานี้ เขาเคยพยายามหยอดทั้งทางตรงทางอ้อม ทว่าไม่เคยสำเร็จเลยสักครั้ง

ในวงการเคยถึงขั้นเปิดประเด็นคุยกันด้วยซ้ำว่าใครจะสามารถปราบเหยียนมี่ลงได้

คำถามนี้ ไม่มีคำตอบ

พอกรรมการเปิดตัวเสร็จ กล้องก็ตัดภาพไปยังห้องพักคอยของผู้เข้าแข่งขัน

เมื่อเห็นการแต่งตัวของสวี่เยี่ย ซ่งเจิ้งฉีก็แทบจะพ่นน้ำชาในปากออกมา

"หมอนี่หมายความว่าไง ใส่ชุดแบบนี้มาแข่งเนี่ยนะ มันไม่เห็นรายการนี้อยู่ในสายตาเลยใช่ไหม"

ซ่งเจิ้งฉีคิดไม่ตกเอาเสียเลยว่า สวี่เยี่ยใส่ชุดบ้านี่กะจะทำอะไรกันแน่

เวลานี้ คอมเมนต์วิ่งบนจอในห้องไลฟ์สดของเพนกวินวิดีโอระเบิดถล่มทลายแล้ว

หลังจากสวี่เยี่ยปรากฏตัว ข้อความคอมเมนต์ก็เริ่มพุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว

"ขอน้อมรับการกลับมาของท่านผอ.!"

"ชุดของท่านผอ.วันนี้ ฉันคิดไม่ถึงอีกแล้ว!"

"ฉันกล้าพนันเลยว่าท่านผอ.ต้องมีเส้นสายในทีมงานแน่ ไม่งั้นไม่มีทางกล้าขึ้นรายการสภาพนี้หรอก!"

จุดนี้คนดูคิดถูกเผง

โชว์ของสวี่เยี่ย จางกวงหรงเป็นคนตรวจดูด้วยตัวเอง

และในที่สุดเขาก็เคาะอนุมัติด้วยตัวเองว่าสามารถแสดงแบบนี้ได้

จางกวงหรงย่อมรู้อยู่แก่ใจดีว่าหลังจากสวี่เยี่ยร้องเพลงนี้ออกมา ผลกระทบที่จะตามมาจะเป็นอย่างไร

ประเด็นหลักคือเพลงนี้มันกวนประสาทเกินไป โดยเฉพาะตอนนี้ที่สวี่เยี่ยกำลังอยู่บนยอดคลื่นลมพายุ

มันไม่ต่างอะไรกับการยั่วยุคู่แข่งคนอื่นเลย

แต่มันจะทำไมล่ะ

สวี่เยี่ย ฉันอุ้มชัวร์!

การไลฟ์สดครั้งนี้ จางกวงหรงให้แอร์ไทม์กับสวี่เยี่ยแทบจะเต็มพิกัด

เวลาการออกกล้องของสวี่เยี่ย สูงที่สุดในบรรดาผู้เข้าแข่งขันทั้งแปดคน

หลังโฆษณาและช่วงเกริ่นนำจบลง ในที่สุดก็ถึงช่วงการแสดงอย่างเป็นทางการของรายการ

ลำดับการแสดงไม่ได้มาจากการจับฉลาก แต่เรียงตามอันดับของรายการในตอนที่แล้ว

อันดับหนึ่งแสดงเป็นคนสุดท้าย ส่วนอันดับสุดท้ายแสดงเป็นคนแรก

การโหวตบนเวทีรอบรองชนะเลิศ พอผู้เข้าแข่งขันแสดงจบคนดูก็จะโหวตทันที

คนที่ขึ้นแสดงคนสุดท้ายย่อมได้เปรียบโดยธรรมชาติ คนดูจะนำเขาไปเปรียบเทียบกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น

หากตัวการแสดงมีคุณภาพดีพอ ก็สามารถกวาดคะแนนสูงไปได้

สวี่เยี่ยก็คือคนที่ขึ้นแสดงเป็นคนสุดท้ายพอดิบพอดี

จางกวงหรงแทบจะเปิดทางโกงให้สวี่เยี่ยอย่างโจ่งแจ้ง ทว่าผู้เข้าแข่งขันคนอื่นกลับพูดอะไรไม่ออก

ก็ใครใช้ให้สวี่เยี่ยได้ที่หนึ่งในตอนที่แล้วกันล่ะ

คนแรกที่ขึ้นเวทีคืออู๋หยุนเฟิง เขายังคงหารือเรื่องเนื้อหาการแสดงกับสวีหนานเจียอยู่บ้าง ทว่าสวีหนานเจียก็ช่วยอะไรได้ไม่มากจริงๆ

การแสดงของอู๋หยุนเฟิงเลือกเพลงป็อปที่ค่อนข้างมันสะใจ ทำให้ทั้งฮอลล์คึกคักขึ้นมา ผลลัพธ์นับว่าใช้ได้ทีเดียว

พอเขาลงจากเวที คนอื่นๆ ก็ทยอยขึ้นแสดงทีละคน

ครั้งนี้ไม่มีช่วงให้กรรมการวิจารณ์ แต่ทีมงานรายการได้เชิญแขกรับเชิญกลุ่มหนึ่งมาทำหน้าที่วิจารณ์แทน

การแสดงเหล่านี้มีเมนเทอร์ร่วมผลิต ให้เมนเทอร์มาวิจารณ์เองจึงไม่มีความจำเป็นเท่าไรนัก

ในทางกลับกัน การให้แขกรับเชิญพวกนี้วิจารณ์กลับสร้างความบันเทิงในรายการได้ดีกว่า

ในบรรดาแขกรับเชิญเหล่านี้ มีบางคนที่ปากกล้า พูดอะไรไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น

คนที่ขึ้นเวทีเป็นคนที่สองจากท้ายสุดคือหลี่ซิงเฉิน

เพลงที่หลี่ซิงเฉินร้องในวันนี้มีชื่อว่า "เสียงหนวกหู" เพลงนี้เป็นเพลงเก่าเพลงหนึ่ง มีกลิ่นอายของการเสียดสีและวิพากษ์วิจารณ์

สำหรับการแสดงบนเวทีก็เป็นแนวร้องเต้น แถมยังมีแดนเซอร์ร่วมด้วย

บนโต๊ะกรรมการ คิ้วของเหยียนมี่ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เพลงนี้มีเป้าหมายโจมตีชัดเจนเกินไป บางประโยคในเนื้อร้องพอนำมาร้องในเวลานี้ ก็เหมือนกับกำลังเหน็บแนมสวี่เยี่ย

สวีหนานเจียก็แก้มป่องด้วยความหงุดหงิด ได้แต่มองการแสดงบนเวทีด้วยสายตาเย็นชา

ผู้หญิงสองคนต่างมีความคิดในใจของตัวเอง จึงไม่ได้ชอบโชว์ชุดนี้เท่าไรนัก

หลินเกอที่อยู่ข้างๆ เดิมทีอยากจะชวนสองสาวคุยว่าโชว์นี้เป็นอย่างไรบ้าง แต่พอมองเห็นสีหน้าของทั้งคู่ เขาก็ใจฝ่อหดหัวไปทันที

"สองคนนี้เป็นอะไรกันเนี่ย ฉันไม่ได้ไปทำให้โกรธใช่ไหม ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังโมโหกันทั้งคู่เลยล่ะ"

หลินเกอสับสนงุนงงอย่างยิ่ง

แต่ในฐานะชายสูงวัย เขารู้ดีว่าเวลานี้อย่าได้เอ่ยปากเด็ดขาด

ไม่นานนัก การแสดงของหลี่ซิงเฉินก็จบลง

ระหว่างที่เหล่าแขกรับเชิญกำลังให้ความเห็นวิจารณ์ สวี่เยี่ยและเหล่าแดนเซอร์ก็เตรียมความพร้อมเสร็จสรรพแล้ว

เมื่อหลี่ซิงเฉินเดินลงจากเวที แสงไฟทั่วทั้งเวทีก็ดับมืดลง

ทันใดนั้น ตัวอักษรขนาดใหญ่สองตัวก็ปรากฏขึ้นบนจอยักษ์

"ลำพอง"!