ตอนที่ 56 หลับบนเวที

แม้เรื่องที่เธอช่วยสวี่เยี่ยออกแบบท่าเต้น ผู้ชมจะรู้กันหมดแล้ว

แต่กระบวนการหลายอย่างระหว่างนั้น ผู้ชมไม่ได้เห็นด้วย

เรื่องพวกนี้มีแค่เธอกับสวี่เยี่ยเท่านั้นที่รู้

ตัวฉันเป็นถึงสมาชิกวงหยวนชี่เส้าหนี่ว์ เต้นแต่ท่าหวานๆ ใสๆ จะไปออกแบบท่าเต้นเพี้ยนๆ แบบนี้ได้ยังไงกัน

ฉันไม่ใช่สวี่เยี่ยสักหน่อย

สวีหนานเจียตอบหน้าตายไม่สะทกสะท้าน "เปล่าเลยค่ะ แรงบันดาลใจของท่าเต้นนี้สวี่เยี่ยเป็นคนคิดทั้งหมด ฉันเป็นแค่เมนเทอร์ ช่วยเขานิดเดียวเอง นิดเดียวจริงๆ ค่ะ"

สีหน้าของพิธีกรฟ้องชัดเจนว่า 'เชื่อเธอก็ตายล่ะ แม่สาวน้อยน่ารักแต่แสบใช่เล่น'

แต่เขาก็ไม่ได้เซ้าซี้เรื่องนี้ต่อ

ยังไงซะเขาก็ไม่ใช่สวี่เยี่ย จะไปทำให้คนอื่นกระอักกระอ่วนทำไม

ด้านข้าง หลินเกอยกไมโครโฟนขึ้นมาพอดี บ่งบอกว่าเขามีเรื่องอยากจะพูด

พิธีกรจึงเอ่ยขึ้น "อาจารย์หลิน เชิญเลยครับ"

หลินเกอพูดทันที "สวี่เยี่ย การแสดงของนายฉันคงไม่ขอวิจารณ์อะไรแล้วล่ะ แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้วว่าทำไมนายถึงเป็นวรยุทธ์ คนอย่างนายนี่ถ้าไม่มีวิชาติดตัวไว้บ้าง คงมีชีวิตรอดมาไม่ถึงทุกวันนี้หรอก"

พูดจบหลินเกอก็หัวเราะร่าออกมา พิธีกรเองก็กลั้นขำไม่อยู่

หลินเกอแค่หยอกเล่นตามประสา นิสัยเขาเป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว

ไม่อย่างนั้นจางกวงหรงคงไม่เจาะจงเชิญเขามาออกรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้หรอก

สวี่เยี่ยไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่หยิบแว่นกันแดดจากกระเป๋าขึ้นมาสวมบนใบหน้า

รอยยิ้มของหลินเกอพลันชะงักค้างอยู่บนหน้าทันที

พิธีกรหันไปมองทางเหยียนมี่อีกคน

เหยียนมี่โบกไม้โบกมือ เป็นสัญญาณว่าเธอไม่มีอะไรจะพูด

ตอนนี้เธอยังหลุดออกจากบรรยากาศเมื่อครู่ไม่ได้เลย หัวเราะจนท้องคัดท้องแข็งไปหมด

ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้การแสดงของสวี่เยี่ยเล่นใหญ่เบอร์นั้นกันล่ะ

พิธีกรจึงรีบส่งคิวให้แขกรับเชิญฝ่ายวิจารณ์ได้แสดงความคิดเห็น

นักวิจารณ์ดนตรีรูปร่างท้วมคนหนึ่งลุกขึ้นยืน

"ส่วนตัวแล้วผมชอบเพลงลำพองเพลงนี้มากครับ ผมคิดว่าถ้าเพลงๆ หนึ่งสามารถมอบความสุขให้คนฟังได้ เพลงนั้นก็คุ้มค่ามากพอที่จะเปิดฟังแล้ว"

นักวิจารณ์ดนตรีอีกคนที่อยู่ถัดไปกล่าวต่อ "ไม่รู้ว่าทุกคนฟังออกไหมว่าเทคนิคการร้องของสวี่เยี่ยคืออะไร มันคือการร้องเพลงแบบโยเดลครับ"

หลายคนบนเวทีและในห้องส่งต่างพากันทำสีหน้างุนงง

นักวิจารณ์ดนตรีคนดังกล่าวจึงรีบอธิบายถึงการร้องเพลงแบบโยเดลให้ทุกคนเข้าใจ พอทุกคนฟังจบ ถึงได้ร้องอ๋อกันขึ้นมา

นักวิจารณ์คนเดิมกล่าวต่อ "ทุกคนลองไปฝึกกันดูได้ครับ สิ่งที่ผมอยากจะบอกก็คือ พวกเราอย่ามองข้ามความสามารถของสวี่เยี่ยเพียงเพราะภาพลักษณ์บ้าๆ บอๆ ของเขาเลย ผมคิดว่าเพลงที่เขาแต่งนี้น่าจะเป็นเพลงแรกในวงการเพลงจีนที่ใช้การร้องแบบโยเดลเลยก็ว่าได้"

แต่ก่อนไม่เคยมีใครใช้เทคนิคการร้องแบบนี้มาร้องเพลง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแต่งเพลงเลย

เพลงนี้ของสวี่เยี่ยถือเป็นทั้งเทคนิคการร้องแบบใหม่ และสไตล์ใหม่

เรื่องนี้ทำให้บรรดาแขกรับเชิญในสตูดิโอรู้สึกเหมือนได้เปิดหูเปิดตา

แขกรับเชิญจึงพากันเอ่ยปากชื่นชมสวี่เยี่ยไม่ขาดสาย

การแสดงรอบนี้ของสวี่เยี่ยหาจุดติไม่ได้เลยจริงๆ

ท่าเต้นกับเพลงเข้ากันได้ดีมาก แถมยังเป็นเพลงที่แต่งขึ้นเองอีก

แขกรับเชิญจะไปพูดอะไรได้อีกล่ะ?

ที่สำคัญคือ ต่อให้คุณอยากจะวิจารณ์ คุณก็ต้องวิจารณ์จากมุมมองของผู้เชี่ยวชาญ

ทว่าเรื่องโยเดลพวกเขาก็ยังวิจารณ์ไม่ถูกอยู่ดี

หลังจากเหล่าแขกรับเชิญพูดจบ พิธีกรก็เอ่ยว่า "ลำดับต่อไป ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันอีกเจ็ดท่านขึ้นมาบนเวทีได้เลยครับ"

พวกหลี่ซิงเฉินรออยู่หลังเวทีตั้งนานแล้ว พอได้ยินเสียงเรียก จึงทยอยกันเดินขึ้นมาบนเวที

ผู้เข้าแข่งขันทั้งแปดคนยืนเรียงแถวหน้ากระดาน

ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นล้วนแต่งกายประณีตดูดี มีเพียงสวี่เยี่ยที่สวมเสื้อฮาวายกับกางเกงขาสั้นแนวสปอร์ต

ภาพที่ออกมาจึงดูตลกพิลึก

"พรืด! ขอโทษนะ กลั้นไม่อยู่จริงๆ! สวี่เยี่ยมายืนตรงนี้เหมือนมาเอาฮาอ่ะ!"

"ภาพลักษณ์ของท่านผอ. ต่างจากผู้เข้าแข่งขันคนอื่นอย่างสิ้นเชิงจริงๆ!"

"ไม่เทียบก็ไม่ชัด พอเทียบแล้วชัดเจนเกินไปแล้ว"

สวี่เยี่ยก็คือตัวเด่นที่สุดในฝูงชน แถมยังเป็นแบบที่เด่นเตะตาที่สุดอีกต่างหาก

ในตอนนั้นเอง จางกวงหรงก็เดินขึ้นเวทีมาเปลี่ยนหน้าที่แทนพิธีกร

เขายิ้มแย้มกล่าวว่า "ลำดับต่อไป จะเป็นการประกาศผลคะแนนโหวตในรอบรองชนะเลิศของรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ รายการนี้ได้รับการสนับสนุนโดย..."

เดิมทีตอนที่จางกวงหรงเกริ่นถึงการจัดอันดับ ผู้ชมก็เริ่มลุ้นจนใจเต้นแล้ว

แต่แล้วเขากลับหักมุมเข้าสู่ช่วงสปอนเซอร์โฆษณาหน้าตาเฉย คอมเมนต์วิ่งบนจอนี่ด่ากราดยับเยิน

จางกวงหรงยังถือว่ามีจิตสำนึกอยู่บ้าง เรื่องพรรค์นี้เขาสั่งให้พิธีกรลงไป แล้วตัวเองขึ้นมาอ่านเอง

เขาอายุมากแล้ว หนังหน้าเลยหนาพอนั่นเอง

โฆษณาช่วงนี้กินเวลายาวนานถึงห้านาทีเต็ม ไล่เรียงผู้สนับสนุนของรายการซูเปอร์สตาร์แห่งวันพรุ่งนี้ไปทีละเจ้าจนครบ

บรรดาผู้เข้าแข่งขันที่ยืนรออยู่บนเวติต่างร้อนรนกระวนกระวายใจอย่างถึงที่สุด

ทว่าสวี่เยี่ยกลับไม่มีความกระวนกระวายใจเลยแม้แต่น้อย

บนใบหน้าของเขาสวมแว่นกันแดดอยู่ คนอื่นจึงมองไม่เห็นดวงตาของเขา

ดังนั้นในเวลานี้สวี่เยี่ยจึงหลับตาลงตรงๆ เพื่องีบเอาแรงสักหน่อย

ต้องยอมรับเลยว่า เสียงอ่านสปอนเซอร์พวกนี้มันกล่อมประสาทได้ดีจริงๆ

ทางฝั่งโต๊ะกรรมการ สวีหนานเจียหาวออกมาหวอดหนึ่ง

เธอเองก็ฟังจนง่วงแล้วเหมือนกัน

เธอเบนสายตามองไปยังสวี่เยี่ยบนเวที อยากรู้ว่าคนไข้คนนี้กำลังทำอะไรอยู่

จากนั้นเธอก็พบว่าหัวของสวี่เยี่ยกำลังผงกขึ้นผงกลงทีละนิด เหมือนสมัยเรียนหนังสือเวลาฟุบโต๊ะแล้วอยากนอนแต่ก็ไม่กล้านอนยังไงยังงั้น

ยื้อไปยื้อมาอยู่อย่างนั้น

"สวี่เยี่ยอาศัยจังหวะที่ผกก.จางอ่านโฆษณาแอบหลับเนี่ยนะ? นี่มัน...จะฟินเกินไปแล้ว!"

สวีหนานเจียอิจฉาตาร้อนสุดๆ

ตอนนี้เธอเองก็อยากมีแว่นกันแดดมาสวมไว้บนหน้าบ้างเหมือนกัน คนอื่นจะได้มองไม่เห็นว่าเธอกำลังหลับตาอยู่

ผ่านไปไม่นาน ผู้ชมทั้งหลายก็เริ่มสังเกตเห็นสวี่เยี่ยที่กำลังแอบหลับอยู่เช่นกัน

"ขอถามหน่อย ท่านผอ.กำลังหลับอยู่ใช่ปะเนี่ย?"

"ซือฝุอย่าสวดอีกเลย พอเถอะ! พี่ลิงหลับไปแล้ว!"

"พูดจริงนะ ถ้าผกก.จางยังอ่านต่อไปเรื่อยๆ กูเองก็จะหลับตามละ"

ในห้องไลฟ์สด ทุกคนต่างพิมพ์คุยแซวกันอย่างสนุกสนาน

ในที่สุด จางกวงหรงก็อ่านโฆษณาท่อนสุดท้ายจบลง

"เชื่อว่าทุกคนคงรอกันจนหมดความอดทนแล้ว ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เรามาเปิดเผย อันดับที่แปดของการโหวตสดในครั้งนี้กันเลยครับ!"

เมื่อจางกวงหรงประกาศอันดับที่แปดจบ ผู้เข้าแข่งขันคนนั้นก็ก้าวออกมาข้างหน้า

อันที่จริงหลังจากแสดงเสร็จ เจ้าตัวก็พอจะรู้ชะตากรรมตัวเองอยู่แล้ว

จากนั้นก็ตามด้วยอันดับที่เจ็ด อันดับที่หก...

"อันดับที่สี่ อู๋หยุนเฟิง แปดร้อยสิบเอ็ดคะแนน!"

พอได้ยินเสียงนี้ อู๋หยุนเฟิงก็ส่งเสียงเฮลั่นออกมาทันที

เมื่อคิดจากอันดับในตารางจัดอันดับความนิยมรวมกับคะแนนโหวตสดในห้องส่ง เขาก็ได้ผ่านเข้ารอบแล้ว!

"อันดับที่สาม เจียงเซิ่ง แปดร้อยยี่สิบสามคะแนน!"

สีหน้าของเจียงเซิ่งเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้นดีใจออกนอกหน้าเท่ากับอู๋หยุนเฟิง

"อันดับที่สอง หลี่ซิงเฉิน แปดร้อยสี่สิบเก้าคะแนน!"

พอได้ยินอันดับของตัวเอง สีหน้าของหลี่ซิงเฉินก็เริ่มหมองคล้ำลงทันตา

ยังคงไม่ได้ที่หนึ่งอยู่ดี!

ได้ที่สองอีกแล้ว!

มาถึงตรงนี้ ใครจะได้อันดับที่หนึ่งก็คงไม่มีข้อกังขาใดๆ อีกต่อไปแล้ว

แต่ถึงกระนั้น ทุกคนก็ยังอยากได้ยินจางกวงหรงประกาศอันดับสุดท้ายนี้ออกมาจากปากอยู่ดี

จางกวงหรงหัวเราะหึๆ พลางเอ่ยขึ้น "หรือว่าผมจะแทรกโฆษณาอีกสักรอบดีนะ?"

ผู้ชมด้านล่างเวทีส่งเสียงโห่ใส่เขาทันควัน

มีผู้ชมสองสามคนลุกขึ้นยืนทำท่าจะพุ่งขึ้นมาบนเวทีอีกระลอก เคราะห์ดีที่พี่ๆ รปภ. ซึ่งเตรียมการไว้ก่อนหน้านี้ได้ออกโรงทำหน้าที่อีกครั้ง

จางกวงหรงรีบแก้ลำทันที "เอาละๆ ไม่เล่นตัวแล้วครับ"

"อันดับที่หนึ่ง สวี่เยี่ย เก้าร้อยยี่สิบเอ็ดคะแนน!"

เมื่อมีการประกาศอันดับของสวี่เยี่ยออกไป ทั่วทั้งฮอลล์ก็ระเบิดเสียงโห่ร้องยินดีกึกก้อง

คอมเมนต์วิ่งบนหน้าจอห้องไลฟ์สดเองก็เป็นไปในทิศทางเดียวกัน

"ยินดีกับท่านผอ.ที่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ! จุดพลุฉลอง!"

ทุกคนต่างพิมพ์ประโยคเดียวกันนี้ซ้ำๆ

ธรรมชาติของมนุษย์เราก็คือเครื่องอัดเสียงที่ชอบพูดตามกันดีๆ นี่เอง ห้องไลฟ์สดจึงถูกประโยคนี้ถล่มจนล้นทะลักจอ

ในจังหวะนั้นเอง จางกวงหรงก็เรียก "สวี่เยี่ย"

สวี่เยี่ยไม่มีปฏิกิริยาตอบรับ

"สวี่เยี่ย" จางกวงหรงส่งเสียงเรียกซ้ำอีกครั้ง

สวี่เยี่ยก็ยังคงนิ่งเฉยไร้การตอบสนอง

ทุกคนที่ยืนอยู่บนเวทีต่างหันไปมองสวี่เยี่ยเป็นตาเดียว

พอจางกวงหรงเห็นท่าทางนิ่งสนิทแบบนั้นของสวี่เยี่ย เขาก็เข้าใจเรื่องราวได้ในทันที

มึงเสือกมายืนหลับบนเวทีเนี่ยนะ ไอ้เวรเอ๊ย!