ตอนที่ 85 เล่นคิวบู๊ได้ไหม แน่นอนว่าได้

เจิ้งอวี่ชินกับวิธีลงจากรถของสวี่เยี่ยตั้งนานแล้ว จึงได้แต่ยืนมองอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดอะไร

พูดตามตรงว่าน่ากระอักกระอ่วนใจสิ้นดี

แต่จะให้พูดอะไรต่อหน้าคนนอกก็คงไม่ได้

นอกจากเจิ้งอวี่แล้ว คนอื่น ๆ ยังไม่เคยเห็นฉากแบบนี้มาก่อน

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเหยียนมี่แล้ว เธอเตรียมจะแนะนำสวี่เยี่ยให้ตู้ฉงหลินรู้จัก

พอเจอแบบนี้เข้าไป รอยยิ้มของเธอก็แข็งค้างอยู่บนหน้าทันที

เหยียนมี่หันไปมองเจิ้งอวี่แล้วเอ่ยถาม "ปกติเขาลงจากรถแบบนี้ตลอดเลยเหรอคะ"

เจิ้งอวี่พยักหน้า

มีมจนใจจุดเจเป็ก

ทีมงานทุกคนในกองถ่ายเรื่องเดชไอ้ด้วนต่างพากันอึ้งกิมกี่

จนกระทั่งสวี่เยี่ยเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าทุกคน ก็ยังไม่มีใครพูดอะไรออกมาได้สักคำ

ส่วนสวี่เยี่ยกลับดูสงบนิ่งเป็นปกติ

ก็แค่เรื่องธรรมดา

เขายิ้มพลางกล่าว "ท่านนี้คงเป็นผู้กำกับตู้ใช่ไหมครับ สวัสดีครับ ผมสวี่เยี่ยครับ"

สวี่เยี่ยเป็นฝ่ายยื่นมือออกไปก่อน

ตู้ฉงหลินถึงได้สติกลับมาแล้วยื่นมือออกไปจับเช่นกัน

หมอนี่สมองมีปัญหาหรือเปล่า ในใจของตู้ฉงหลินผุดประโยคนี้ขึ้นมาทันที

ช่วงก่อนหน้านี้เขามัวแต่ยุ่งอยู่กับการเตรียมงานกองถ่าย จึงไม่ได้ดูรายการวาไรตี้เลย

ตู้ฉงหลินเคยได้ยินแค่ชื่อของสวี่เยี่ยเท่านั้น

แต่ข้อมูลอย่างละเอียดของสวี่เยี่ย เขาไม่รู้เรื่องเลยสักนิด

คนอื่น ๆ ในกองถ่ายเริ่มได้สติกลับมาในตอนนี้เช่นกัน

"เป็นสวี่เยี่ยจริง ๆ ด้วย! ชิบหายแล้ว! หนังเราเป็นหนังกำลังภายในนะ!"

"เขาจะเล่นหนังกำลังภายในได้เหรอ"

"เรื่องเล่นได้ไม่ได้นั่นก็เรื่องหนึ่ง แต่สภาพจิตใจเขาไม่มีปัญหาแน่นะ"

ในกองถ่ายยังมีอีกหลายคนที่รู้จักสวี่เยี่ย

เวลาส่วนตัวพวกเขาก็ดูรายการวาไรตี้กันอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น สวี่เยี่ยยังเป็นแขกประจำของการติดเทรนด์ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ขอแค่เล่นเน็ตก็ต้องรู้จักทั้งนั้น

"สวัสดีครับ สวัสดี" ตู้ฉงหลินหัวเราะฮ่า ๆ พลางกล่าวทักทาย

ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงร่าเริงแจ่มใสสายหนึ่งดังขึ้น

"พี่มี่ คุณชวนสวี่เยี่ยมาเล่นจริง ๆ ด้วย แถมยังไม่ยอมบอกพวกเราอีก"

คนที่พูดคือคนคุ้นเคยของสวี่เยี่ย โจวหย่วนนั่นเอง

โจวหย่วนมีรูปร่างกำยำล่ำสัน ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนแล้วดูโดดเด่นสะดุดตายิ่งนัก

เหยียนมี่ยิ้มแล้วตอบ "ถ้าบอกก่อนก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิคะ"

โจวหย่วนหัวเราะร่า "ถ้าเป็นนักแสดงรุ่นใหม่คนอื่น ผมอาจจะต้องกังวลอยู่บ้าง แต่ในเมื่อเป็นสวี่เยี่ย ก็ไม่มีปัญหาแล้วล่ะ"

ในคลาสการแสดงซูเปอร์สตาร์ โจวหย่วนเป็นครูของสวี่เยี่ย เขาย่อมรู้ดีว่าฝีมือการแสดงของสวี่เยี่ยไม่เลวเลยทีเดียว

ตู้ฉงหลินมองโจวหย่วนด้วยความประหลาดใจ

โจวหย่วนเป็นถึงนักแสดงรุ่นใหญ่ การที่สวี่เยี่ยได้รับคำชมระดับนี้จากเขา หรือว่าเจ้าหนุ่มคนนี้จะมีฝีมือจริง ๆ แต่ดูยังไงก็ไม่เห็นจะเหมือนเลยสักนิด

"ทุกคนมาแนะนำตัวทำความรู้จักกันหน่อยดีกว่าค่ะ" เหยียนมี่ยิ้มพลางเอ่ยขึ้น

ทุกคนต่างแนะนำตัวทำความรู้จักซึ่งกันและกัน

โจวหย่วน ในเรื่องนี้เขารับบทเป็นเทียนป้า ตัวร้ายใหญ่คนสุดท้าย

นอกจากนี้ ยังมีนักแสดงหญิงรุ่นใหม่อีกคนชื่อถังซือฉี รับบทเป็นโจวถง นางเอกของเรื่อง

ถังซือฉีไม่ค่อยพูดจา ตอนที่สวี่เยี่ยมาถึง เธอก็แค่ยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มคน ดูท่าทางจะค่อนข้างเก็บตัวอยู่บ้าง

เธอเดบิวต์มาจากการเป็นดาราเด็ก และเพิ่งบรรลุนิติภาวะในปีนี้

ประสบการณ์ด้านการแสดงของเธอโชกโชนกว่าสวี่เยี่ยมากนัก

ใบหน้าของถังซือฉีขาวผ่อง ผิวพรรณเต่งตึงเปี่ยมไปด้วยคอลลาเจน ดวงตากลมโตคู่โต ดูแล้วให้กลิ่นอายสงบเรียบร้อย สวยงามเป็นอย่างยิ่ง

แม่หนูน้อยคนนี้ยังคงลอบมองสวี่เยี่ยอยู่เรื่อย ๆ

ตอนทักทายก็เอ่ยด้วยเสียงแผ่วเบามาก "ฉันชื่อถังซือฉีค่ะ"

อีกคนหนึ่งคือนักแสดงที่รับบทเป็นเฉินเถี่ย พระรองของเรื่อง ชื่อว่าโจวกัง

โจวกังดูอายุราว ๆ สามสิบกว่าปี ผิวสีเข้ม ไม่ใช่สไตล์หนุ่มหน้าหวาน แต่มีประกายความห้าวหาญ เขาเติบโตมาจากการเป็นนักแสดงสายคิวบู๊

หลังจากแนะนำตัวกันเสร็จเรียบร้อย คนกลุ่มหนึ่งก็พากันเดินเข้าไปในฉากถ่ายทำ

ตู้ฉงหลินเอ่ยถาม "สวี่เยี่ย ตอนนี้คุณพร้อมลองต่อบทดูไหม"

"ไม่มีปัญหาครับ" สวี่เยี่ยตอบอย่างผ่าเผย

ช่วงสองสามวันนี้ เขาศึกษาวิจัยบทมาเป็นอย่างดีแล้ว

"งั้นก็เริ่มเลยแล้วกัน เรามาลองฉากสุดท้ายตอนที่คุณกับเทียนป้าเผชิญหน้ากันก็แล้วกัน" ตู้ฉงหลินจัดการทันที

"พอดีเลย ผมมาต่อบทกับสวี่เยี่ยเอง" โจวหย่วนยิ้มพลางกล่าว

ทุกคนในฉากถ่ายทำต่างรีบเปิดพื้นที่ว่างออกเป็นวงกว้างทันที

โจวหย่วนเอ่ยถาม "ผู้กำกับตู้ ต้องเล่นคิวบู๊ด้วยไหมครับ"

ละครฉากนี้ หลังจากที่เสิ่นเต้ากวางคุยกับเทียนป้าจบแล้วก็ลงมือสู้กันทันที

ในบทไม่ได้ระบุเอาไว้ว่าท่วงท่าวิทยายุทธ์ต้องเป็นอย่างไร

ตู้ฉงหลินหันไปยิ้มร่าให้สวี่เยี่ย "เล่นคิวบู๊ได้ไหม"

ตู้ฉงหลินเคยกำกับละครโทรทัศน์มาก่อน และเคยทำละครแนวกำลังภายในด้วย เหยียนมี่ก็คว้าตำแหน่งราชินีจอแก้วมาจากละครของเขานี่เอง

ทว่าต่อมาเมื่อตู้ฉงหลินก้าวเข้าสู่วงการภาพยนตร์ หนังสองสามเรื่องที่เขากำกับกลับขาดทุนย่อยยับทั้งหมด ไม่มีเรื่องไหนทำกำไรได้เลย สำหรับภาพยนตร์เรื่อง "เดชไอ้ด้วน" นี้ ตู้ฉงหลินตั้งใจจะทุ่มสุดตัวปลดปล่อยฝีมือให้เต็มที่ ถ้ายังขาดทุนอีกก็คงต้องม้วนเสื่อกลับไปกำกับละครโทรทัศน์ตามเดิม

ด้วยเหตุนี้ ตู้ฉงหลินจึงคิดจะสร้างความแปลกใหม่ขึ้นในหนังเรื่องนี้

ฉากคิวบู๊ของเรื่อง ในแผนการของเขาคือต้องสู้กันจริง

ทางที่ดีที่สุดคือไม่ต้องใช้สแตนต์แมนเลย

คิวบู๊ในหนังหลายเรื่องมักเป็นการซ้อมคิว ท่าทางของทุกคนล้วนออกแบบไว้ล่วงหน้า แค่แสดงออกมาตามคิวก็พอ

แต่การสู้กันจริงนั้นเป็นการทดสอบฝีมือของนักแสดงอย่างแท้จริง

ถ้าสวี่เยี่ยทำไม่ได้ ตู้ฉงหลินก็คงต้องให้ผู้กำกับคิวบู๊ออกแบบท่าทางตามปกติ

แต่ถ้าสวี่เยี่ยทำได้ แผนการของเขาก็จะเป็นจริงขึ้นมา

โจวกังที่ยืนอยู่ด้านข้างก็จับจ้องสวี่เยี่ยตาไม่กะพริบเช่นกัน

เดิมทีเขาอยากจะรับบทเสิ่นเต้ากวาง แต่สวี่เยี่ยกลับโผล่เข้ามาแทรกกลางคัน

"คลิปในคลาสการแสดงซูเปอร์สตาร์ฉันก็ดูแล้ว สวี่เยี่ยพอมีวรยุทธ์อยู่บ้างก็จริง แต่ไม่เก่งเท่าฉันแน่ ถ้าเขาทำไม่ได้ ฉันก็ยังมีโอกาสอยู่"

โจวกังคิดในใจ

ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าสวี่เยี่ยจะกล้าสู้จริงหรือไม่

เมื่อเห็นสายตาทุกคู่หันมามอง สวี่เยี่ยจึงยิ้มพลางตอบ "ได้แน่นอนครับ"

ตู้ฉงหลินหัวเราะร่า "ดี งั้นเริ่มเลย ฝ่ายพร็อพ เอาดาบมา!"

ทีมงานฝ่ายพร็อพรีบนำดาบเข้ามาทันที

อาวุธของโจวหย่วนคือดาบโค้งสองเล่ม ส่วนสวี่เยี่ยถือดาบหักเล่มหนึ่ง

ตามเนื้อเรื่อง ดาบหักเล่มนี้เป็นของที่เสิ่นเจียงหลิวผู้เป็นพ่อของเสิ่นเต้ากวางทิ้งไว้ให้

เสิ่นเต้ากวางก็ถือดาบหักเล่มนี้เพื่อมาล้างแค้นให้พ่อของตน

ตัวดาบหักมีความกว้างมาก แต่เนื่องจากสั้นเกินไป เสิ่นเต้ากวางจึงผูกโซ่เหล็กไว้ที่ด้ามดาบเพื่อเชื่อมกับท่อนแขน

วิธีนี้จะช่วยเพิ่มระยะการจู่โจมได้

รายละเอียดส่วนนี้มีระบุไว้ในบททั้งหมด นับเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง

สวี่เยี่ยพันโซ่เหล็กรอบท่อนแขนซ้ายแล้วกำด้ามดาบไว้แน่น

ด้วยประสบการณ์จากการสวมบทบาทหวังเจี่ย สวี่เยี่ยจึงดูออกทันทีว่าดาบในมือเล่มนี้เป็นดาบจริง

เพียงแต่ยังไม่ได้เปิดคมเท่านั้น

หลังจากที่ทั้งสองเตรียมอุปกรณ์ประกอบฉากเรียบร้อย สวี่เยี่ยกับโจวหย่วนก็เดินไปที่ลานว่าง

เสียงพูดคุยรอบข้างพลันเงียบสงัดลง

เหยียนมี่มองไปยังสวี่เยี่ยด้วยแววตาคาดหวัง

ส่วนถังซือฉีที่ยืนอยู่ตรงมุมห้องก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย ลอบมองสวี่เยี่ยอยู่เงียบ ๆ

"ท่านผอ. สู้ ๆ นะคะ!" ถังซือฉีให้กำลังใจในใจ

ตู้ฉงหลินกวาดสายตามองคนทั้งสอง ก่อนจะเอ่ยขึ้น "เริ่มได้!"

สวี่เยี่ยเปิดใช้งานสมาธิความเชื่อไปเรียบร้อยแล้ว

วินาทีนี้ สีหน้าของเขาที่เดิมทีดูสงบราบเรียบก็เริ่มแปรเปลี่ยนไป

แขนขวาของเขาห้อยนิ่งไม่ไหวติง ราวกับเป็นแขนปลอมก็ไม่ปาน

ดวงตาของสวี่เยี่ยจ้องเขม็งไปที่เทียนป้า ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย็นชา

ตอนนั้นเอง เทียนป้าก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปข้างหน้าสองสามก้าว ครั้นเห็นสวี่เยี่ย ฝีเท้าของเขาก็ค่อย ๆ ชะลอลงแล้วหยุดนิ่ง

โจวหย่วนเข้าถึงบทบาทแล้วเช่นกัน

แววตาของสวี่เยี่ยพลันคมกริบ เขาใช้เท้าขวาเตะออกไปด้านข้าง

นี่คือท่าทางเตะร่างศพที่อยู่บนพื้นข้าง ๆ ให้พ้นทาง

ตู้ฉงหลินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ สวี่เยี่ยใส่ใจในรายละเอียดได้ดีทีเดียว

จากนั้นสวี่เยี่ยก็เปล่งเสียงเย็นเยียบออกมา

"แกคือเทียนป้าใช่ไหม?! พ่อฉันถูกแกฆ่าใช่หรือเปล่า?"

โจวหย่วนไม่ได้ตอบคำ เขาเพียงเอียงคอ สีหน้าและแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยจิตสังหาร

ตู้ฉงหลินวางใจในฝีมือการแสดงของโจวหย่วนอยู่แล้ว

ตอนนี้โจวหย่วนถ่ายทอดนิสัยที่มองชีวิตมนุษย์เป็นดั่งผักปลาของเทียนป้าออกมาได้อย่างหมดจด

นักแสดงอีกคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ช่วยต่อบท ท่องบทพูดขึ้นมาหนึ่งประโยค

"เรื่องของคนรุ่นก่อนไม่เกี่ยวกับเจ้า เจ้าอย่ายุ่ง รีบหนีไป!"

นี่คือคำพูดของเจ้าสำนักหมู่บ้านหลอมดาบ

สวี่เยี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แยกแยะไม่ได้แล้ว บุกมาถึงหน้าประตูก็เป็นเรื่องของฉัน หลบไปหลบมาจนลืมไปแล้วว่าตัวเองมาจากไหน"

ยามที่กล่าวบท สีหน้าของสวี่เยี่ยมีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง แววตาค่อย ๆ เอ่อล้นด้วยความเคียดแค้น

"พ่อฉันแซ่เสิ่น ชื่ออะไรกันแน่?!"

เมื่อถึงประโยคสุดท้าย น้ำเสียงแทบจะกลายเป็นการตะโกนก้อง

โจวหย่วนเผยสีหน้าลำพองใจ แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม "เขาได้ฉายาว่าร้อยชั่งแห่งเจียงหนาน เจ้าแซ่เสิ่น งั้นไอ้คนที่ข้าควักไส้จนเหลือแต่หนังนั่นก็พ่อเจ้าน่ะสิ เรื่องแค่นี้ก็ไม่กล้าบอกมันหรือ?"

ประโยคสุดท้ายเทียนป้าเอ่ยเย้ยหยันเจ้าสำนักหมู่บ้านหลอมดาบ

"ดี ข้าจะบอกให้ เขาชื่อเสิ่นเจียงหลิว!"

ถึงเวลานี้โจวหย่วนจะยังไม่ได้เปลี่ยนชุด ทว่าสีหน้าแววตาของเขากลับทำให้คนขนลุกชันขึ้นมาแล้ว

ถังซือฉีหดคอลง ดูเหมือนจะหวาดกลัวอยู่บ้าง

ในวินาทีนี้ความเคียดแค้นบนใบหน้าของสวี่เยี่ยระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ตะโกนลั่น "ดี ฉันจะแก้แค้นให้พ่อเจียงหลิวเอง!"

สิ้นเสียง สวี่เยี่ยก็ขยับร่าง พุ่งตรงเข้าใส่โจวหย่วนทันที