ตอนที่ 127 น้ำใจแด่ครอบครัวผู้พลีชีพที่กรมกิจการพลเรือน

วันรุ่งขึ้น หลังจากไปถอนเงินที่ธนาคารเรียบร้อยแล้ว อวี๋ซือหยาก็พาเสิ่นเจี้ยนตงไปยังสำนักงานกิจการพลเรือน และพบเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเพื่อสอบถามรายละเอียดที่เกี่ยวข้อง

เจ้าหน้าที่คนนั้นมีสีหน้างุนงงเล็กน้อย "เอ่อ สหายทั้งสองคน ต้องขอบคุณในน้ำใจอันงดงามที่มาร่วมบริจาคเงินเป็นอย่างยิ่งเลยครับ แต่ทางเราไม่เคยเปิดรับเงินบริจาคจากบุคคลธรรมดามาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องแบบนี้ รบกวนพวกคุณนั่งรอสักครู่ เดี๋ยวผมขอตัวไปเรียนถามข้างในก่อนนะครับ"

เหตุผลหลักก็คือในยุคนี้ชาวบ้านส่วนใหญ่มีรายได้ส่วนตัวไม่สูงนัก ลำพังครอบครัวตัวเองก็ยังฝืดเคือง จึงไม่มีช่องทางหรือระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการบริจาคเงินจากภาคประชาชน และไม่มีกรณีตัวอย่างให้ใช้อ้างอิงมาก่อนเลย

อวี๋ซือหยาแสดงความเข้าใจ "รบกวนสหายแล้วค่ะ นี่คือน้ำใจของน้องชายฉันเอง สามีของฉันซึ่งก็คือพี่ชายของเขาได้เข้าร่วมสงครามเวียดนามด้วย ในฐานะครอบครัวทหาร พวกเราจึงหวังว่าจะได้ทำอะไรสักอย่างเพื่อวีรชนผู้เสียสละเหล่านั้น แม้เงินจำนวนนี้จะไม่อาจชดเชยความเจ็บปวดจากการสูญเสียคนในครอบครัวได้ แต่อย่างน้อยก็พอจะช่วยให้ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาในหนึ่งถึงสองปีนี้ดีขึ้นบ้าง และมีเงินทองจับจ่ายใช้สอยคล่องมือขึ้นอีกสักนิดค่ะ"

เจ้าหน้าที่มองเสิ่นเจี้ยนตงที่เพิ่งมีอายุเพียงสิบกว่าปีด้วยความซาบซึ้งใจยิ่ง "ไม่รบกวนเลยครับ พวกคุณมีจิตใจงดงามขนาดนี้ ทางเราต้องสนับสนุนอย่างแน่นอน รบกวนรอสักประเดี๋ยวนะครับ"