ตอนที่ 193 พายุหิมะ

เสิ่นเหลียนไม่ได้คัดค้านซุนปิ่งเฮ่อ เพียงแต่เดินประกบชิดอีกฝ่ายไว้ เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันจะได้ช่วยกันทันท่วงที

แต่พอลองส่องไฟฉายจากปากโพรงออกไปด้านนอก ถึงได้เห็นว่าจุดที่ถล่มหนักมีแค่ตรงใต้เท้าพวกเขาเท่านั้น ส่วนอุโมงค์อีกครึ่งทางข้างหน้ามีเพียงเศษหินร่วงประปรายทุกๆ สองสามเมตร พื้นที่ไม่ได้คับแคบเลยสักนิด

ตรงปลายทางข้างหน้า มีแสงสว่างลอดผ่านช่องว่างระหว่างก้อนหินสองสามก้อนเข้ามา