ตอนที่ 194 สิ้นสุดวาสนา

ไม่รบกวนจริง ๆ นั่นแหละ เพราะซุนปิ่งเฮ่อพักอยู่ที่บ้านของหยางปินมานานมากแล้ว

นับตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายเริ่มดูแลเขามาจนถึงทุกวันนี้

จะว่าไปก็เหมือนแค่พริบตาเดียว แต่ซุนปิ่งเฮ่อกลับรู้สึกอยู่เสมอว่าช่วงเวลา ณ ที่แห่งนั้นช่างยาวนานและแสนสงบ ราวกับตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง แม้กระทั่งหยางปินในตอนนั้น ก็ไม่เหมือนหยางปินเวลาอยู่ข้างนอกเลยสักนิด