บทที่ 1093 หมีสีน้ำตาลล่าหมีควาย

เมื่อจางเสี่ยวหลงไร้ซึ่งความกังวล ความเร็วในการเคลื่อนที่ก็พุ่งทะยานขึ้นหลายเท่าตัวในพริบตา วั่งไฉ สัตว์เลี้ยงหมาป่าก็มีความเร็วไม่เบา มันสับเท้าทั้งสี่ วิ่งตะบึงตามเจ้านายไปติดๆ

หนึ่งคนหนึ่งหมาป่าลัดเลาะซ้ายขวาไปตามป่าเขาด้วยความเร็วถึงขีดสุด หากมีใครมาเห็นภาพเหตุการณ์นี้เข้า รับรองว่าต้องตกตะลึงจนอ้าปากค้าง หรืออาจถึงขั้นสงสัยในสัจธรรมชีวิตเลยทีเดียว

จะมีใครที่ไหนทำความเร็วได้ถึงเพียงนี้ ถึงขนาดยึดเอาป่าเขาเป็นดั่งพื้นราบได้ แถมยังวิ่งห้อตะบึงด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่านักวิ่งร้อยเมตรที่กำลังสปรินต์เต็มฝีเท้าตั้งไม่รู้กี่เท่าตัว?