บทที่ 1094 ไว้ชีวิตหมาๆ ของมันหน่อย

"โฮก..."

ชื่อเยี่ยนคำรามอย่างไม่ยอมอ่อนข้อ เตรียมจะพุ่งเข้าใส่หมีสีน้ำตาลตัวนั้น

ทว่าในจังหวะนั้นเอง สายลมกระโชกแรงอีกระลอกก็พัดผ่าน กวาดเอากิ่งไม้ใบไม้แห้งปลิวว่อนขึ้นมาอีกครั้ง เสือโคร่งเหลียวเป่ยหน้าผากขาวตาชี้อีกตัว พุ่งพรวดเข้ามากลางวง มันยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับชื่อเยี่ยน นัยน์ตาจ้องเขม็งไปยังหมีสีน้ำตาลอย่างเย็นชา แววตาเปี่ยมไปด้วยรังสีอำมหิต