บทที่ 1146 ขี่เสือสัญจร

"สะใจ... โคตรสะใจเลย..."

เสิ่นหลางรู้สึกได้ถึงอะดรีนาลีนที่พุ่งพล่านอย่างรวดเร็ว นี่มันน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนนั่งดูภาพยนตร์สามมิติเสียอีก เทคนิคพิเศษในหนังจะทำออกมาได้สมจริงแค่ไหน แต่มันก็ยังเป็นของปลอม ทว่าเสือที่เขากำลังขี่อยู่นี้ คือของจริงที่จริงเสียยิ่งกว่าจริง ประสบการณ์การพุ่งทะยานผ่านพงไพรช่างให้ความรู้สึกที่ตราตรึงและชัดเจนเหลือเกิน

ไม่กี่นาทีต่อมา พั่วจวินก็เบรกกะทันหันจนหยุดนิ่ง