บทที่ 118 ส่งสยงเหล่ยไปประจำการที่หมู่บ้านจางจวง

"เฒ่าหลิว ทำตัวลุกลี้ลุกลนไปได้!" ผู้จัดการหูเอ่ยแซว น้ำเสียงผ่อนคลาย ดูท่าอารมณ์ดีไม่น้อย "โธ่ ผู้จัดการหูของผม เมื่อกี้พวกเราโดนด่าจนหูชา! ได้ยินว่าท่านหาเนื้อมาได้หลายร้อยชั่ง ผมก็ต้องร้อนใจเป็นธรรมดา~"

"ในกระสอบนี้มีเนื้ออยู่ ลองประเมินราคาแล้วเขียนใบเบิกมา แผนกการเงินจะเคลียร์บัญชีให้เดี๋ยวนี้เลย!" ผู้จัดการหูนั่งบัญชาการด้วยตัวเอง แสดงเจตนาชัดเจนว่าจะไม่ติดค้างเงิน หลิวโส่วอี้เป็นฝ่ายจัดซื้อรุ่นเก๋า สายตาเฉียบคม เขามองกระสอบงูเหลือมแวบหนึ่ง ใช้มือคลำๆ ดูรอบๆ แล้วลองยกดู แต่ยกไม่ขึ้น "240 ชั่งกว่าๆ นิดหน่อย"

เชี่ยเอ๊ย ผมชั่งมาจากในมิติแล้ว ทั้งหมด 266 ชั่ง เมื่อกี้แบ่งออกไป 24 ชั่ง ที่เหลือก็ต้อง 242 ชั่งไม่ใช่เหรอ? ตานี่ติดเลเซอร์สแกนพร้อมเครื่องชั่งรึไง? ทำไมกะได้แม่นขนาดนี้? จางเสี่ยวหลงอ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไรดี