บทที่ 1279 ติงหย่งกุ้ย เจ้าคอยดูข้าให้ดีเถอะ

"พี่ห้าครับ ถ้าพวกพี่ไม่พูดออกมา ผมต่างหากที่จะยิ่งเป็นห่วง!"

เสิ่นหลางประคองพี่สาวทั้งสองคนให้นั่งลงบนเก้าอี้ ส่วนตัวเขานั่งลงตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง

"น้องสี่ พี่แค่เป็นห่วงผู้อำนวยการเฉินน่ะจ้ะ คนอื่นมอบโอกาสในการทำงานให้พี่ แต่ตัวเองกลับต้องโดนผู้บังคับบัญชาตำหนิ แล้วพี่ยังได้ยินมาอีกว่า..." ฝ่ามือของอู่เฟิ่งที่จับท่อนแขนของน้องชายเพิ่มแรงบีบขึ้นอีกเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว