บทที่ 1278 ได้ใช้ลูกกุญแจสำรองของพี่หลี่เชี่ยนเสียที

"สหายครับ เรื่องนี้ผมไม่ได้พูดคุยโวโอ้อวดเลยนะครับ นี่เป็นโบราณวัตถุแท้แน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์จากยุคราชวงศ์จิ้นตะวันตกเชียวนะครับ เป็นของล้ำค่าที่บรรพบุรุษของตระกูลผมส่งทอดต่อกันมาหลายรุ่นแล้ว..." เจ้าของแผงค้าตบอกตนเองเป็นมั่นเหมาะเพื่อรับประกัน

เสิ่นหลางย่อมไม่ปักใจเชื่อคำพูดเหล่านั้นทั้งหมดอยู่แล้ว เขากวาดสายตามองสำรวจเจ้าของแผงค้าแวบหนึ่ง ไม่ได้พบว่าอีกฝ่ายจะมีสง่าราศีหรือท่าทางของคนมาจากตระกูลใหญ่โตผู้มั่งคั่งเลยแม้แต่น้อย

จากนั้น เสิ่นหลางจึงหันกลับมาพินิจพิจารณาพระพุทธรูปทองคำฐานหยกที่จัดวางอยู่บนพื้นอย่างละเอียดอีกครั้ง ในใจคาดคะเนว่ามีความเป็นไปได้ถึงแปดส่วนที่ของชิ้นนี้จะหล่อขึ้นมาจากทองคำแท้ๆ โดยเฉพาะฐานรององค์พระพุทธรูปชิ้นนั้น เห็นชัดว่าเป็นหยกขาวเนื้อไขมันแกะชั้นดีเยี่ยม ไม่มีทางเป็นของปลอมเลียนแบบแน่นอน ดังนั้น พระพุทธรูปทองคำฐานหยกองค์นี้มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นของแท้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าเจ้าของแผงค้าไปเสาะหาจนได้ครอบครองมาจากที่ใด