บทที่ 1286 ถ้ามีสัตว์เลี้ยงวิญญาณเป็นจระเข้ก็คงดี

ฝูงเพียงพอนสีม่วงสองสามตัวหลังจากได้รับคำสั่งจากเจ้ากระโดดผู้เป็นราชาเพียงพอนสีม่วงแล้ว ต่างก็พากันกระโจนตัวพุ่งไปข้างหน้าทันที

ตูม... ตูม...

ท่ามกลางสุ้มเสียงผืนน้ำที่แตกกระจาย ฝูงเพียงพอนสีม่วงก็มุดดำดิ่งลงสู่น้ำจนหายลับสายตาไป เสิ่นหลางเฝ้ามองดูอยู่ครู่หนึ่ง ทว่ายังไม่เห็นฝูงเพียงพอนสีม่วงโผล่พ้นเหนือน้ำขึ้นมาอีก จึงเอ่ยถามด้วยความเกรงใจและเป็นห่วงว่า: "โฮ่ง... เจ้ากระโดด พวกมันดำน้ำทะลุเข้าไปในถ้ำบนภูเขาแล้วรึ?"