บทที่ 130 ใช้เงินไปเจ็ดพันกว่า

"ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ!" จางเสี่ยวหลงรับซองหนังมา กะด้วยสายตาก็น่าจะใส่วิทยุได้พอดี นอกจากจะช่วยกันกระแทก ป้องกันวิทยุพังเสียหายแล้ว ยังมีสายสะพายให้หิ้วเดินฟังไปไหนมาไหนสะดวกด้วย การออกแบบถือว่าใช้ได้ ใส่ใจรายละเอียดดี

เดินห้างสรรพสินค้าอยู่ครึ่งค่อนวัน จางเสี่ยวหลงซื้อของมาเพียบ นอกจากคูปองจักรยานที่ยังไม่ได้ใช้ คูปองใบอื่นถูกใช้เกลี้ยง ส่งผลให้มิติเจดีย์ชั้นสามมีของเพิ่มขึ้นมาอีกกองใหญ่ เสื้อโค้ทหนังหมา 7 ตัว, เสื้อโค้ทหนังจิ้งจอก 2 ตัว, เสื้อโค้ทหนังหมาป่า 3 ตัว, เสื้อเชิ้ตเทโทรอนชายหญิง 11 ตัว, เสื้อกล้ามชายหญิง 8 ตัว ชุดซุนยัดเซ็น 3 ชุด สีน้ำเงิน สีเทา และสีดำ อย่างละชุด ฝ้าย 17 ชั่ง, ไหมพรม 10 ชั่ง, รองเท้าบุนวมกันหนาว 3 คู่, รองเท้าบูท 2 คู่ แล้วก็นาฬิกาข้อมือยี่ห้อเหมยฮวารุ่นใหม่ล่าสุดอีก 1 เรือน

"เฮ้อ ใช้เงินเป็นเบี้ยเลยเรา~" ในบ้านหินชั้นสามของมิติ มองดูกองสินค้าตรงหน้า จางเสี่ยวหลงอดบ่นอุบไม่ได้ ลองคำนวณบัญชีในใจคร่าวๆ~ เสื้อโค้ทหนังหมาป่าตัวละ 320 หยวน ราคายังพอรับได้ เสื้อโค้ทหนังจิ้งจอกแพงสุด ตัวละ 700 หยวน จางเสี่ยวหลงที่คิดว่าตัวเองพอมีเงินเก็บ ยังอดไม่ได้ที่จะเดาะลิ้น ชุดซุนยัดเซ็นชุดละ 115 หยวน ราคาเสื้อเชิ้ตเทโทรอนแพงกว่าที่คิด ของแบบนี้ชาติที่แล้วตกยุคไปนาน แต่ตอนนี้กำลังฮิต ตัวละ 22 หยวน เท่ากับเงินเดือนคนงานประจำเกือบทั้งเดือน ค่าของบวกค่าคูปอง รวมๆ แล้วปาเข้าไป 7,500 กว่าหยวน