บทที่ 1443 จ้าวฟู่กวี้มีพิรุธ

"แม่ครับ ผมจำขึ้นใจเลย พี่เสี่ยวหลงดีกับพวกเราจริงๆ ไม่ใช่แค่พาผมมารักษา แต่ยังเคยให้เนื้อบ้านเราตั้งเยอะแยะด้วย!"

เอ้อร์โก่วจื่อได้ยินดังนั้นก็หยุดซดโจ๊กทันที ใบหน้าเล็กๆ นั้นเอ่ยออกมาอย่างจริงจังยิ่ง

"เด็กดี พวกเราต้องเป็นคนที่รู้จักบุญคุณคน อย่าเนรคุณเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น... ไม่อย่างนั้นแม่จะไม่นับแกเป็นลูกแล้วนะ"