บทที่ 1444 จ้าวฟู่กวี้กลางหิมะ

อู่เซิ่งลี่ถึงได้ยอมดึงแขนเสื้อลง แล้วเล่าต่อว่า

"หลังจากนั้นพอผมบอกว่าไม่ใช่แม่ม่ายหวังป่วย แต่เป็นลูกชายเธอต่างหาก ฟู่กวี้ถึงได้ยอมคลายมือลงหน่อย แต่เขาก็ยังตามซักผมไม่หยุดว่าเด็กคนนั้นเป็นยังไงบ้าง"

"จริงด้วยครับผู้อำนวยการ เขาเขินอายไม่กล้าไปถามอาการที่บ้านแม่ม่ายหวังเอง ก็เลยยัดบุหรี่ให้ผมซองหนึ่ง วานให้ผมไปถามให้แทนน่ะครับ"