บทที่ 161 นาข้าวขาดน้ำ

หนังหมูป่าสิบผืน จ้าวเจิ้นตงก็ยังให้ราคารับซื้อสูงสุดเหมือนเดิมที่ชั่งละ 1 หยวน 8 เหมา หนังหมูป่าทั้งเล็กและใหญ่รวมกันน้ำหนักเกือบ 400 ชั่ง ขายได้ 701 หยวน 3 เหมา ราคานี้ถือว่ายุติธรรมไม่มีที่ติ จางเสี่ยวหลงรับเงินและใบเสร็จ แล้วเก็บเข้ามิติอย่างรวดเร็ว "พี่จ้าว สหกรณ์เรามีเตาถ่านอัดก้อนขายไหมครับ?" "เตาถ่านอัดก้อนเหรอ? น่าจะมีอยู่นะ เดี๋ยวพี่หาให้" จ้าวเจิ้นตงเดินกลับเข้าไปหลังเคาน์เตอร์ ไม่นานก็ยกเตาถ่านอัดก้อนใหม่เอี่ยมออกมาสองใบ "เหลือแค่สองใบนี้แหละ น้องดูสิว่าใบไหนดี เลือกได้เลย!" จางเสี่ยวหลงดูผ่านๆ เตาถ่านอัดก้อนเป็นของใหม่ทั้งคู่ เลยตัดสินใจซื้อทั้งสองใบ จะได้เผื่อให้บ้านอาสองด้วย "พี่จ้าว อันนี้ต้องใช้คูปองไหมครับ?" "น้องซื้อไปเถอะ เรื่องคูปองไม่ต้องกังวล" จ้าวเจิ้นตงตบกระเป๋าตัวเองเบาๆ อย่างมีนัย สื่อชัดเจนว่าเรื่องคูปองเขาจัดการเอง

"งั้นดีเลย ผมเอาเตาถ่านอัดก้อนสองใบนี้ครับ! พี่คิดเงินมาเลย" "ได้ รุ่นนี้เป็นเตาเดี่ยว ใบละ 36 หยวน สองใบ 72 หยวน เดี๋ยวพี่ไปขอลดราคาให้~" จางเสี่ยวหลงรีบคว้าแขนเขาไว้ "ของราคาแค่ไม่กี่สิบหยวน ไม่ต้องขอส่วนลดหรอกครับ พี่ช่วยหาหม้ออลูมิเนียมก้นแบนขนาดต่างๆ ให้ผมหน่อย" จ้าวเจิ้นตงเห็นเขาพูดจริงจัง จึงไม่คะยั้นคะยอต่อ "สหกรณ์เรามีหม้ออลูมิเนียมก้นแบนแค่สองแบบนี้แหละ เอาไว้ต้มน้ำหรือต้มซุปบนเตาถ่านได้หมด" จางเสี่ยวหลงหยิบหม้ออลูมิเนียมสองใบขึ้นมาดูอย่างละเอียด หม้อใบใหญ่เอาไว้ต้มซุปไก่ได้ ใส่ไก่ได้ทั้งตัวสบายๆ แถมหม้อใบใหญ่ยังเอาไว้ตุ๋นหัวหมูป่าได้ด้วย สะดวกกว่าเตาฟืนที่บ้านเยอะ ส่วนหม้อใบเล็กเอาไว้ต้มข้าวต้มหรือต้มน้ำได้ "ผมเอาทั้งสองแบบ อย่างละสองใบครับ พี่คิดเงินรวมกันเลย" "หม้ออลูมิเนียมจะแพงหน่อย ใบเล็ก 10 หยวน ใบใหญ่ 12 หยวน รวมเป็น 44 หยวน" จ้าวเจิ้นตงถามย้ำอีกครั้ง "รวมกับค่าเตาถ่านอัดก้อนเป็น 116 หยวน น้องเสี่ยวหลง น้องไม่อยากให้พี่ขอลดราคาให้จริงๆ เหรอ?" "ไว้วันหลังซื้อของชิ้นใหญ่ค่อยขอส่วนลดครับ เงินแค่นี้รบกวนพี่ ผมเกรงใจ"

จางเสี่ยวหลงยังคงปฏิเสธความหวังดีของจ้าวเจิ้นตง แล้วหยิบเงินออกมาจ่าย ส่วนเรื่องคูปองที่ไม่มี จ้าวเจิ้นตงก็ช่วยจัดการให้ "พี่จ้าว~" เมื่อถือเตาถ่านอัดก้อนและหม้ออลูมิเนียมแล้ว จางเสี่ยวหลงส่งสัญญาณให้จ้าวเจิ้นตงออกมาข้างนอก "ของเยอะขนาดนี้ถือลำบากแน่! เดี๋ยวพี่ไปเอาจักรยานมาปั่นไปส่งน้องดีกว่า" "รอบนี้ผมไม่ได้ปลามา แต่มีของดีกว่านั้น พี่เอาไปแช่น้ำดื่ม หรือจะกินเปล่าๆ ก็ได้" จางเสี่ยวหลงล้วงเก๋ากี้สองเม็ดขนาดเท่าเมล็ดถั่วลิสงออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้จ้าวเจิ้นตง "โอ้โห! เก๋ากี้นี่บำเพ็ญเพียรจนกลายเป็นปีศาจหรือเปล่าเนี่ย! ทำไมเม็ดใหญ่ขนาดนี้~" จ้าวเจิ้นตงรับเก๋ากี้ไปดู ร้องอุทานด้วยความทึ่ง "จำไว้นะครับ วันหนึ่งกินได้แค่เม็ดเดียว และดีที่สุดคือกินก่อนนอน! พี่คงเข้าใจนะ~" "เข้าใจๆ~ งั้นขอบใจน้องเสี่ยวหลงมากนะ!" จ้าวเจิ้นตงเก็บเก๋ากี้ไว้อย่างดีราวกับของล้ำค่า ตอนนี้เขาไม่กล้ามองข้ามคำเตือนของจางเสี่ยวหลงแล้ว เหมือนคราวที่แล้ว ถ้าเขาเอาปลาไปยกให้คนอื่น ผลที่ตามมา~ เขาไม่อยากจะคิดเลย