บทที่ 162 โรงไฟฟ้าก็ขาดแคลนเนื้อ

"อาเป่ากุ้ย ผมจะเข้าเมืองสักหน่อย อาต้องใช้จักรยานไหมครับ?" ฟ้าสางรำไร จางเสี่ยวหลงก็มาถึงบ้านหัวหน้ากองผลิต

"ไม่ใช้ๆ เอาไปขี่เถอะ! เข้าเมืองรอบนี้จะไปเยี่ยมลิ่วเฟิ่งอีกเหรอ?" จางเป่ากุ้ยเองก็กำลังจะออกจากบ้าน ช่วงนี้กองผลิตเร่งปลูกข้าวนาปี เป็นเรื่องใหญ่ เขาต้องออกจากบ้านแต่เช้ามืดกลับดึกดื่นแทบทุกวัน

"ผมจะไปเบิกเงินเดือนกับสวัสดิการที่สถานีตำรวจอำเภอครับ ไม่ได้เบิกมาจะสามเดือนแล้ว" พูดพลางเข็นจักรยานออกมา จางเสี่ยวหลงยัดบุหรี่สองซองที่เตรียมไว้ใสกระเป๋าเสื้อหัวหน้ากองผลิต