บทที่ 166 สายลับวางแผนการใหญ่

จางเสี่ยวหลงไม่ได้โง่ เขาไม่มีทางยอมให้ใครหลอกใช้เป็นเครื่องมือโดยไม่มีเหตุผล ที่เขาทำเรื่องดูเหมือนบ้าระห่ำไปเมื่อครู่ ก็เพราะหลายเหตุผลมาประจวบเหมาะกัน "สหายเสี่ยวหลงวางใจได้ เธอเป็นตำรวจสืบสวนของสถานีตำรวจอำเภออันผิง ผู้กำกับหลิวไม่มีทางยอมให้คนนอกมารังแกเธอแน่ ผมกับผู้กองหลิวก็จะไม่ยอมให้ใครทำแบบนั้นเหมือนกัน!" รองผู้กำกับโจวยิ้มพลางยื่นมือออกมาจับมือจางเสี่ยวหลง กลัวเด็กหนุ่มจะกังวลเรื่องโดนไล่ออก จึงพูดปลอบใจเป็นพิเศษ

จางเสี่ยวหลงจับมือตอบ เขารู้ว่ารองผู้กำกับโจวพูดจากใจจริง ไม่อย่างนั้น เมื่อกี้รองผู้กำกับโจวคงไม่กล้าพูดหักหน้ารองฯ เฉา จนอีกฝ่ายโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเดินหนีไป "ขอบคุณครับรองฯ โจว ที่ผมเข้าเมืองมารอบนี้ หลักๆ ก็คือมาทำหน้าที่ฝ่ายสนับสนุน เอาของป่ามาส่งให้ทุกคนครับ" "หือ? ของป่าเหรอ? โอ้โฮ~ อยู่ในนี้หมดเลยเหรอเนี่ย!" รองผู้กำกับโจวตาโต รีบเดินเข้าไปดูในกระสอบที่จางเสี่ยวหลงเปิดปากถุงให้ดู เขาตัวสั่นด้วยความดีใจ ยิ้มจนแก้มปริ หัวเราะร่า "ไอ้หนูนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ! ไก่ป่ากับกระต่ายป่าเพียบเลย"

"มิน่าล่ะ ผู้กองหลิวถึงชอบมาชมเธอให้พวกเราฟังบ่อยๆ ว่าฝีมือล่าสัตว์ของเธอเทพขนาดไหน!" "ตอนนี้เห็นกับตาแล้วว่าสุดยอดจริงๆ สามโจรนั่นแพ้ภัยเธอ ก็สมควรแล้ว" จางเสี่ยวหลงโบกมือถ่อมตัว "รองฯ โจวชมเกินไปแล้วครับ ของพวกนี้จะให้ส่งไปที่โรงอาหารเลยไหมครับ?" รองผู้กำกับโจวยิ้มหน้าบาน "เธออุตส่าห์แบกมาส่งตั้งไกล ลำบากแย่แล้ว จะให้แบกไปส่งโรงอาหารเองได้ยังไง?" พูดจบเขาก็กวักมือเรียกหลิวจวิ้นจง "เหล่าหลิว จัดคนไปช่วยขนของไปส่งโรงอาหาร แล้วก็ทำเรื่องเบิกจ่ายเงินตามระเบียบของสถานีด้วย" "ได้ครับ รองฯ โจววางใจได้ ผมจะจัดการด้วยตัวเอง" "รองฯ โจวครับ ของป่าพวกนี้ผมตั้งใจเอามาให้ทางสถานี ไม่ต้องคิดเงินหรอกครับ~"