บทที่ 175 ถ้านายปิดคดีได้ ฉันจะถอดเครื่องแบบตำรวจเลิกเป็นตำรวจตลอดชีวิต

สายตาทุกคู่ในห้องจับจ้องไปที่ประตู เด็กหนุ่มรูปงามในชุดจงซานที่ตัดเย็บประณีต เดินอกผายไหล่ผึ่ง ก้าวเท้าอย่างมั่นคงเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าของเด็กหนุ่มบึ้งตึงราวกับเมฆฝนตั้งเค้า สายตาเย็นชาตวัดมองรองผู้กำกับเฉาแวบหนึ่ง เขา——ก็คือตำรวจสืบสวน จางเสี่ยวหลง!

"เห็นไหมล่ะ! เมื่อกี้ฉันพูดว่ายังไง? เด็กไม่มีสัมมาคารวะแบบนี้ เข้ามาอยู่ในทีมสืบสวนได้ยังไง?" เฉาเสวี่ยเฟยที่เพิ่งตกใจเสียงตะโกนของหลิวจวิ้นจงไปหยกๆ กำลังด่ามันปากอยู่ดีๆ ก็ต้องมาตกใจซ้ำสองกับเสียงประตูที่ถูกผลักกระแทกดังสนั่น ความตกใจซ้อนสองครั้งทำให้เขาโกรธจนหน้ามืด

"รองผู้กำกับเฉา เรื่องนี้ไม่ต้องลำบากคุณหรอกครับ! คุณเอาเวลาไปคิดดีกว่าว่าจะรายงานเบื้องบนยังไงดี!" จางเสี่ยวหลงไม่เกรงกลัวสถานะรองผู้กำกับเขตของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย จุดนี้แหละที่ทำให้เฉาเสวี่ยเฟยเกลียดจนเข้ากระดูกดำ โดยเฉพาะคำว่า "รองผู้กำกับเฉา" ที่ฟังดูประชดประชันเสียดสี ทำเอาเฉาเสวี่ยเฟยหงุดหงิดสุดขีด แต่เขาก็เอาเรื่องไม่ได้ ในเมื่ออีกฝ่ายเรียกตำแหน่งเขาถูกต้อง จะไปทำอะไรได้?