บทที่ 1768 ชาติตระกูลของหลี่หงเหมย

"แม่ครับ ผมว่าสหายจางเสี่ยวหลงเขาก็ดูเปี่ยมด้วยความเที่ยงธรรม หน้าตาก็หมดจด คมคาย เหมาะสมกับน้องสาวผมดีออก แม่กับน้าสะใภ้อย่านินทาเขาลับหลังเลยครับ"

จ้าวติ้งปังนั่งอยู่ข้าง ๆ ในมือถือถ้วยชา ตอนแรกเขายังพอทนฟังได้

แต่เมื่อผู้ใหญ่ทั้งสองคนยิ่งพูดก็ยิ่งไร้สาระออกทะเลไปเรื่อย เขาจึงทนฟังต่อไปไม่ไหว อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากห้ามปรามขึ้นมาประโยคหนึ่ง