บทที่ 192 ต้องการอุ้งตีนหมีด่วนเพื่อต้อนรับแขกวีไอพี

"ได้ค่ะ รบกวนรอสักครู่นะคะ!" พนักงานสาวไม่กล้าชักช้า รีบชงชาเขียวความเข้มข้นกำลังดีมาเสิร์ฟตามคำขอ จางเสี่ยวหลงยกถ้วยชาขึ้น เปิดฝาถ้วย เป่าใบชาที่ลอยอยู่เบาๆ แล้วจิบไปหนึ่งคำ "อืม~ ชานี้ใช้ได้เลย เป็นชาใหม่ของปีนี้สินะ!"

"คุณเก่งจริงๆ! นี่คือชาหลงจิ่งก่อนเช็งเม้ง ชั่งละตั้ง 28 หยวนเชียวนะคะ!" ราคานี้ถือว่าสูงมาก หลายคนเงินเดือนทั้งเดือนยังไม่ถึง 28 หยวนเลย ดังนั้นแทบไม่มีโอกาสได้ลิ้มรสชาดีๆ แบบนี้ พนักงานสาวนึกว่าพอบอกราคาชาไป อีกฝ่ายจะต้องตกตะลึงตาค้าง แต่ที่ไหนได้ จางเสี่ยวหลงกลับไม่มีท่าทีตื่นเต้นอะไรเลย อย่าว่าแต่ตกใจ แม้แต่สีหน้าจะเปลี่ยนสักนิดก็ยังไม่มี

"ราคานี้ก็งั้นๆ แหละ! ถึงชาของคุณจะเป็นยอดอ่อนหนึ่งยอดสองใบ แต่มันไม่ใช่ใบแรกผลิ เป็นแค่ชาหลงจิ่งก่อนเช็งเม้งเกรดหนึ่ง ด้อยกว่าชาหลงจิ่งก่อนเช็งเม้งเกรดพิเศษอยู่ขั้นหนึ่ง" จางเสี่ยวหลงตอนนี้กระเป๋าหนักอู้ฟู่ มีเงินตั้งสองหมื่นหยวน จะมาสนชา 28 หยวนแค่นี้ทำไม? ถ้าไม่ใช่เพราะไม่มีคูปองซื้อชาดีๆ แบบนี้ ป่านนี้จางเสี่ยวหลงคงกวาดซื้อชาหลงจิ่งก่อนเช็งเม้ง หรือแม้แต่เกรดพิเศษ หรือกระทั่งต้าหงเผาจากต้นแม่พันธุ์เกรดซูเปอร์พรีเมียมมาลองหมดแล้ว