บทที่ 208 ของขวัญจากผู้หมวดสาวสวย

จางเสี่ยวหลงเดินเลาะไปตามคันนา ตรวจดูแปลงสมุนไพรวิเศษของตัวเอง แถวแรกเป็นโสมป่า จำนวนสิบต้นเติบโตได้ดีและรวดเร็วมาก คาดว่าอีกสักระยะ โสมป่าต้นแรกสุดที่ขุดเข้ามาในมิติ น่าจะมีอายุครบหนึ่งร้อยปี หลังจากปลูกมานาน จางเสี่ยวหลงก็ค้นพบปัญหาอย่างหนึ่ง พืชผลจำพวกธัญพืชอื่นๆ ล้วนโตเร็วมาก มีเพียงโสมป่าที่โตช้ากว่าเพื่อน นับตั้งแต่ขุดโสมป่าต้นแรกมา จนถึงตอนนี้ก็ผ่านมาราวสี่เดือนแล้ว ตอนนั้นมันน่าจะมีอายุประมาณหกถึงเจ็ดปี ตอนนี้เพิ่งจะงอกใบประกอบใบที่แปดออกมาได้อย่างสมบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ใบประกอบชุดที่เก้าก็เริ่มแทงยอดออกมาใบหนึ่งแล้ว

แถวที่สองเป็นต้นเก๋ากี้สิบต้น ตอนนี้สูงกว่าหนึ่งเมตรแล้ว ปริมาณผลที่ติดในแต่ละรอบก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เขาเก็บไว้แค่สิบต้นนี้ ซึ่งดูแล้วน่าจะเพียงพอต่อการใช้งานในตอนนี้ ถัดมาคือต้นแอปเปิ้ล จางเสี่ยวหลงปลูกเพิ่มไปอีก รวมทั้งหมดเป็นสามสิบต้น ตอนนี้แอปเปิ้ลเป็นสินค้าหายากราคาแพง ปลูกไว้เยอะหน่อยจะได้ทำเงินได้มาก นอกจากหกต้นแรกที่รดด้วยน้ำทิพย์วิญญาณเข้มข้นจนได้ลูกใหญ่น้ำหนักเจ็ดแปดขีดขึ้นไป บางลูกหนักเกินหนึ่งชั่งด้วยซ้ำ แอปเปิ้ลยักษ์พวกนี้เขาเก็บไว้ให้คนในครอบครัวกิน แต่คนในบ้านกินได้จำกัด ก็คงกินได้แค่ส่วนหนึ่ง กินไม่หมดก็เก็บไว้ในมิติ ยังไงก็ไม่เน่าเสีย ไม่มีทางเอาไปขายแน่นอน ที่จะเอาไปขายได้มีแค่แอปเปิ้ลลูกเล็กๆ เท่านั้น

แถวที่สามเป็นต้นส้ม ปลูกไว้สามสิบต้นเช่นกัน ส้มรุ่นแรกเริ่มติดผลแล้ว คาดว่าอีกไม่นานคงเก็บกินได้ ต่อมาคือแตงโมลูกโต กินพื้นที่ประมาณหนึ่งงาน อีกสิบกว่าวันก็จะเข้าสู่เดือนกรกฎาคมอันร้อนระอุ ถึงตอนนั้นแตงโมจะสุกพร้อมกันจำนวนมาก เอาออกไปขายคงฟันกำไรได้ก้อนโต เช่นเดียวกับแอปเปิ้ล แตงโมส่วนน้อยที่รดด้วยน้ำทิพย์วิญญาณร้อยเปอร์เซ็นต์จะมีขนาดมหึมา ลูกเล็กสุดก็ปาเข้าไปยี่สิบห้าถึงยี่สิบหกชั่ง แถมยังหวานกรอบเป็นพิเศษ ส่วนแตงโมส่วนใหญ่ที่รดด้วยน้ำทิพย์วิญญาณเจือจาง ขนาดจะเล็กกว่าลูกที่สยงเหล่ยเอามาให้นิดหน่อย กะคร่าวๆ น่าจะหนักประมาณสิบชั่ง! น้ำทิพย์เจือจางที่ใช้ มีสัดส่วนความเข้มข้นประมาณหนึ่งในหมื่น! จางเสี่ยวหลงทดลองมาแล้ว ความเข้มข้นระดับนี้ช่วยปรับรสชาติแตงโมให้หวานหอมขึ้น โดยไม่ทำให้คนภายนอกสงสัย แตงโมใครๆ ก็ปลูกกัน พื้นที่อากาศร้อนบางแห่งปลูกได้แตงโมหวานหอมกว่าปกติก็มีถมไป ใครจะมาสงสัยอะไรได้?